มานิตาหมายจะเป็นเจ้าสาวหลังรอคอยมากว่าห้าปี เธอหม้ายขันหมาก คนรักของเธอสับเปลี่ยนเจ้าสาวไปเสียก่อน แต่อย่างกับโชคชะตาเล่นตลกให้ชีวิตเธอเป็นอย่างนี้ เพื่อได้พบกับเขา...

คุณเขียนผมให้เป็นไอ้พวกกะล่อน แล้วคุณก็จับผมไปคู่กับคนจืดชืดอย่างนายเอกคนนั้นเนี่ยนะคุณนักเขียน ผมชอบเผ็ดแซ่บแบบคุณครับ

'เต้อ' ผู้วิ่งตามความฝันโดยมองข้ามความรักประสาหนุ่มสาว แต่ยิ่งหนีเท่าไหร่กลับยิ่งเจอ ทว่าปลายทางความรักยังไม่รู้จะเป็นอย่างไร แต่ระหว่างที่ได้รักนั้นสวยงามจนอยากเก็บไว้ ในภาพทรงจำ

ใจที่ช้ำมา ไม่อาจเยียวยาเพียงเพราะเสียงคลื่น #รักลอยเล

ขอฝังเขี้ยวบนคอคุณ ได้ไหมครับ ?

เมื่อตื่นมาในร่างคนที่ฆ่าผม ถึงได้รู้ว่าการไม่มีชีวิตอีกต่อไปเป็นสิ่งที่ผมถวิลหาที่สุด

คงเป็นพรหมบนฟ้าที่หัวเราะให้กับความผิดหวังของผมจนสมใจ เลยมอบโอกาสให้ผมได้ย้อนกลับไปแก้ตัว ผมจะเปลี่ยนวันพรุ่งนี้ของผม ให้กลายเป็นอดีตที่สวยงาม

"ถ้ายังทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกันอีก กูจะย้ำกับมึงซ้ำๆ ให้จำได้สักที" นั่นแหละ ประโยคจากปากไอ้คนเหี้ยที่หลอกฟันรูมเมททิ้งท้ายเอาไว้หลังจากถูกมันขโมยจูบ มีหรือ ผมจะยอมเสียเปรียบให้มันเป็นคนคุมเกม

เราอาจจะเจอกันอีกได้แค่ในเมื่อวาน ในเมื่อวันนี้ และพรุ่งนี้ คุณได้จากไปแล้ว

ครึ่งหนึ่งของเจ้าสิคมีเลือดของรักษ์ ชายผู้เป็นรักแรกและรักเดียวของอ่อน ทว่าอีกครึ่งหนึ่งกลับเป็นเลือดของคนที่ทำลายทุกอย่างลงจนสิ้น เมื่อข้ามผ่านความเกลียดชังไปได้ ความรักที่มีก็กลายเป็นความผิดบาป

ความเจ็บปวดถูกฉาบไปด้วยรอยยิ้มแสนสดใส ใครจะรู้ว่าข้างในดวงตะวันก็ถูกแผดเผาไม่ต่างกัน รออีกนิดเถอะ ยามเมื่อตะวันสีขุ่นตกดิน จันทราจะผุดขึ้นมาให้แสงสว่างอันน้อยนิดแทน

ตำรวจหนุ่มพัวพันกับคดีทุจริตจนโดนจับไปถ่วงน้ำ แต่รอดชีวิตมาได้ พร้อมกับฟื้นขึ้นมาก่อนหน้าคดีนั้นจะเกิด 14วัน อาจเป็นลิขิตจากสวรรค์ให้เขากลับไปเพื่อช่วยชายคนนั้นก็เป็นได้