- 1
- 159
- 0
- 0 (0)
"เธอคือของฉันจำเอาไว้ ไม่ว่าตอนไหนเวลาไหนฉันเรียกเธอต้องมา" นี่คือคำที่เขาเฝ้าบอกฉันตลอดเวลาหลังจากคืนเรา
"เธอคือของฉันจำเอาไว้ ไม่ว่าตอนไหนเวลาไหนฉันเรียกเธอต้องมา" นี่คือคำที่เขาเฝ้าบอกฉันตลอดเวลาหลังจากคืนเรา
เมื่อความรักบางเบาดังสายลม แต่ความรักของนางยังสัมผัสได้อยู่เสมอ ดังสายลมที่พัดผ่านโอบล้อมไม่ห่างหายไป
ในค่ำคืนอันมืดมิดไร้ซึ่งแสงแห่งเงาจันทร์ เสียงสัตว์กลางคืนที่กำลังออกหาอาหารต่างร้องโหยหวน ฟังดูน่าขนลุก เด็กผู้หญิงคนหนึ่งกลับเดินฝ่าความมืดนั่นมาด้วยร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงโดยไร้จุดหมาย หยาดน้ำตาไหลร
เพราะมีเธอในวันนั้นที่เป็นกำลังใจให้ฉันผ่านวันอันโหดร้ายมาได้ ไม่ว่าต่อไปฉันจะต้องแรกกับอะไรฉันจะยอมรับมัน
