ทะลุมิติมามีลูกสี่คนพอทน ต้องมาเจอตัวพ่อวายร้ายก่อกวนพอเลย

...ปกป้องสิทธิของผู้มีชีวิต พูดแทนผู้ตาย... ความอยุติธรรมมีต้นตอ หนี้สินมีเจ้าของ ไม่ใช่ว่าไม่ต้องรับกรรม แค่เวลานั้นยังมาไม่ถึงก็เท่านั้นเอง เพราะ ‘โลกนี้ไม่มีอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ’

เกวิน โอเมก้าหนุ่มฟื้นขึ้นมาพร้อมความทรงจำอันว่างเปล่า หลังจากจอมพลซีเลียแห่งสหพันธ์สละชีพในสงครามกับจักรวรรดิเมื่อห้าสิบปี ก่อน และเมื่อองค์จักรพรรดิพบเขาครั้งแรกก็เกิดความรู้สึกที่คุ้นเคย...

‘ไป่สือชี’ ประมุขน้อยพรรคเฉา เติบโตมาในคราบบุรุษ นิสัยเสเพลไม่ต่างจากคุณชายเจ้าสำราญ กระทั่งวันหนึ่งนางรับ ‘จ้าวอู๋จิ้ว’ ชายนั่งรถเข็นผู้เย็นชาขึ้นเรือ ชีวิตเจ้าสำราญของนางก็เริ่มเปลี่ยนไป

"หงหลิน" สืบทอดศาสตร์ลี้ลับมาจากบรรพบุรุษ ชีวิตการเป็นซินแสของเขาราบเรียบมาโดยตลอด จนวันหนึ่ง เขาบังเอิญไปช่วยนักธุรกิจหนุ่มดวงตกใกล้ตาย หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้อยู่สบาย ๆ อีกเลย

พี่ชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของผม จากไปสิบปีแล้ว ผมไม่คิดว่าวันหนึ่งผมจะได้เจอเขาอีก ในตอนนี้ที่เขายืนอยู่ด้านหน้าของผม พี่ชายในวัย "สามขวบ" ที่จับมือชายคนนั้นที่ถูกเรียกว่า "อุนน้า"

กระดิ่งลมใต้ชายคา กังวานท่ามกลางความเงียบ ชาอุ่นในถ้วยกระเบื้อง กลิ่นหอมฟุ้งแต่ไร้รส ข้าพินิจภาพวาดทิวทัศน์ หยดพู่กันแต้มหน้ากระดาษ เมฆาสูงส่งเพียงไร มิอาจเคียงคู่ขุนเขา