rosepublishing

นี่คือเรื่องราวของเหรินอี้นักดับเพลิงที่ใช้ชีวิตสบายๆ และกงอิงเสียนตำรวจหนุ่มเจ้าระเบียบที่มีอดีตแสนเศร้า สองคนที่แตกต่างกันราวกับขั้วบวกและขั้วลบกลับต้องมาล่มหัวจมท้ายไปด้วยกันภายใต้สถานการณ์สุดวิกฤต

หลังจากฆ่าตัวตาย‘โม่หราน’ราชันเหยียบเซียนแห่งโลกบำเพ็ญเพียรที่ผู้คนกล่าวขานว่าโหดเหี้ยมก็กลับย้อนอดีตมาอยู่ในร่างตัวเองช่วงอายุสิบหกปี เป็นช่วงเวลาที่ความชั่วร้ายเลวทรามทั้งหมดในชีวิตเขายังไม่เกิดขึ้น

จู่ๆ ขุนศึกรบเคียงบ่าไหล่ ศิษย์พี่ของโม่ซีก็ก่อกบฎ ในตอนนั้นกู้หมางทำร้ายโม่ซีปางตาย แต่แล้วกู้หมางก็ถูกส่งกลับมาในฐานะของกำนัลเพื่อเจรจาสงบศึก อีกทั้งสติปัญญายังไม่สมบูรณ์ มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

สำหรับ ควอนแจกยอง การคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันว่ายน้ำนั้นง่ายดาย ทว่าการคว้าหัวใจ จองจีฮอน มาครองช่างยากเย็นเหลือเกิน ทำได้เพียง…จีบให้หนัก รุกให้หนัก และรักให้หนักๆ

อีซูฮยอนตื่นขึ้นมาในคฤหาสน์อันน่าพรั่นพรึง ความมืดมิดโรยตัวปกคลุม ไร้หนทางออก ซ้ำเขายังสูญเสียความทรงจำอีก ไหนจะกระดาษโน้ตที่เขียนคำแปลกๆ อย่าง เกม เพลเยอร์ และฉากจบเอาไว้ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!

เหวินสือ ตื่นขึ้นมาจากประตูไร้ลักษณ์เป็นครั้งที่ 12 ครั้งนี้เขามาเพื่อค้นหาร่างวิญญาณที่หายไป เขาได้พบ เซี่ยเวิ่น บุคคลผู้ลึกลับ การกลับมาครั้งที่ 12 นี้อาจมีความหมายมากกว่าที่คนทั้งคู่คิด

ใช้ชีวิตอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติไปเป็นนักบวชในเซตติ้งตะวันตกยุคกลางเสียอย่างนั้น มิหนำซ้ำยังถูกนักบวชด้วยกันไล่ฆ่าอีกต่างหาก ด้านหลังมีพวกเดียวกันตามล่า ด้านข้างก็เป็นศัตรูที่อาจแว้งกัดได้ทุกเมื่อ

“อาตมาขอบิณฑบาต” นอกจากต้องพูดคำนี้ตอนฮีลก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว! ทั้งที่เคยเป็นสายบวกตัวพ่อ หัวร้อนไม่เป็นรองใคร กลับต้องมานั่งซัพพอร์ตเพื่อนในทีมบ้า ๆ บอ ๆ แถมเล่นอยู่ดี ๆ เกมเฮงซวยนี่ดันติดบัค!!!

เกวิน โอเมก้าหนุ่มฟื้นขึ้นมาพร้อมความทรงจำอันว่างเปล่า หลังจากจอมพลซีเลียแห่งสหพันธ์สละชีพในสงครามกับจักรวรรดิเมื่อห้าสิบปี ก่อน และเมื่อองค์จักรพรรดิพบเขาครั้งแรกก็เกิดความรู้สึกที่คุ้นเคย...

เมื่อความลับดำมืดถูกเปิดเผย ชีวิตคู่ที่เคยหวานชื่นจึงถึงคราวระหองระแหง เรื่องราวหนักหนาถึงขั้นที่เจี่ยงชินขอหย่า ประโยค “ใครไม่หย่าคนนั้นเป็นหมา!” เท่ากับเริ่มประกาศสงครามระหว่างพวกเขาอย่างเป็นทางการ

...ปกป้องสิทธิของผู้มีชีวิต พูดแทนผู้ตาย... ความอยุติธรรมมีต้นตอ หนี้สินมีเจ้าของ ไม่ใช่ว่าไม่ต้องรับกรรม แค่เวลานั้นยังมาไม่ถึงก็เท่านั้นเอง เพราะ ‘โลกนี้ไม่มีอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ’

กู้ไป๋ นักศึกษาเอกจิตรกรรมฝาผนังผู้จนกรอบมาทั้งชีวิต จู่ๆก็ได้เข้ามาอยู่ในอพาร์ตเมนต์หรูแห่งหนึ่ง โดยหารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วทุกคนที่นี่รอบตัวเขาไม่มีใครเป็นมนุษย์เลยสักคน แม้กระทั่งตัวเขาเอง!

ขวัญถูกป้าผู้ป่วยทางจิตทำพิธีส่งมอบให้เขาไปเป็นเครื่องบรรณาการแก่เจ้าแห่งกรุงลงกา ยักษ์ตนนั้นไม่ได้รีบร้อนให้ขวัญตกเป็นเครื่องบรรณาการ สักวันต้องถูก 'จับกิน' อยู่ดี สู้หาทางหนียังดีกว่ายอมจำนน

คุณอยากส่งจดหมายถึงผู้เป็นที่รักที่ล่วงลับไปแล้วไหมครับ หากเรามีวาสนาได้พบกัน ผมจะเป็นธุระส่งข้อความของคุณไปยังอีกโลกหนึ่ง หวังว่าเราจะมีวาสนาต่อกัน แต่ว่าคุณพอจะรู้จักคนทำความสะอาดบ้านเก่ง ๆ สักคนไหม

“ถ้าทำให้ฉันพอใจ ฉันจะช่วยให้นายจับตัวคนร้ายได้โดยเร็ว”

แค่เล่นเกมแล้วโม้มากไปหน่อยก็ทะลุมิติได้ แถมยังมาอยู่ในฐานะตัวประกอบตายไวที่ไม่มีพรสวรรค์อะไรอีก เขาก็ทำได้แค่กอดต้นขาศิษย์น้องเพื่อให้รอดชีวิตเสียแล้ว ถึงแม้ตอนนี้ต้นขาข้างนี้จะผอมแห้งไปหน่อยก็ตาม

“ท่านผู้ดูแลป่าหิมพานต์ โปรดรับนายน้อยของข้าไว้ในความดูแลสักพักหนึ่งได้หรือไม่ นายน้อยของข้าถูกปองร้าย ตอนนี้ข้าไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น…”

จิลเลียน ผู้นำเขตเหนือที่ทุกคนต่างรับรู้กันว่าเป็นอัลฟ่าฐานะสูงส่ง ได้ช่วยชีวิต ฉลาม อัลฟ่าลูกชายของผู้นำเขตใต้ด้วย ‘ความบังเอิญ’ ก่อนจะนำมาด้วยข้อเสนอบางอย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล

ในชีวิตที่สี่นี้... หากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฮันแทอุนเปลี่ยนไปจากเดิม ชินโซรัมหลุดพ้นจากลูปนรกนี่ได้หรือเปล่านะ...