"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

หม่าเฉินซง เด็กนักเรียนระดับชั้นมัธยมที่ตืนมาและผมว่าตัวเองอยู่ในโลกและร่างที่เขาไม่รู้หรือแม้แต่จะเคยได้ยิน และระหว่างที่เค้ากำลังงงอยู่กับสถานนะการก็ได้ยินเสียงอันเย็นชาดังขึ่นในหัว....

ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ แถมเป็นนางร้ายที่สามีไม่รัก แบบนี้ก็ต้องหย่าสิเจ้าคะ รออะไรอยู่! แล้วไปปลูกผักทำสวนให้ฉ่ำปอด! ข้าจะอยู่แบบสวยๆรวยๆเชิดๆ..ว่าแต่ข้าไปจ้างพ่อหนุ่มจอมซึนคนนั้นมาตอนไหนไม่ทราบ!

เธอไม่ใช่ผี! นางตานีที่เขาเคยร่วมรักด้วยคืนนั้น แถมหลายปีต่อมา เธอยังมีลูกชายแสนน่ารัก อายุอานามก็...นับแล้วมันเป๊ะ! หรือเด็กนั่นจะเป็นลูกของเขา?

ด้วยเชื่อว่าบิดาของนางทำร้ายครอบครัว แม่ทัพใหญ่จึงโหมความโหดร้ายมาลงที่นางซึ่งกลายเป็นผู้ชดใช้ ทั้งศักดิ์ศรีและร่องกลางกายต่างถูกเหยียบย่ำจนยับเยิน เหตุใดเขาจึงใจร้ายเยี่ยงนี้

“ยายเด็กบ้านนอกผักของเจ้าไปใส่อะไรมาเหตุใดจึงดูดีเกินจริงนัก!” พ่อค้าผักคนหนึ่งตวาด ลี่เซียนไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์นางเพียงยิ้มและตอบกลับด้วยความจริงใจ “ข้าเพียงใส่ใจดูแล พรวนดินและรดน้ำจากลำธารเจ้าค่ะ

จู่ๆ ก็กลายเป็นองค์หญิงที่ถูกส่งมาบรรณาการ นางจึงจำต้องใช้ลีลาและการยั่วเย้าเพื่อเอาตัวรอดท่ามกลางการแย่งชิงโดยเฉพาะผู้นำเผ่าซึ่งไม่ชอบพูดมากแต่เอวดุตอกไม่ยั้งจัดหนักจัดเต็มทุกครา

เมื่อ "ความสมบูรณ์แบบ" ไม่ใช่คำตอบ แต่คือ "อิสรภาพ" ที่เราเลือกเอง... เรื่องราวของ 4 สาวเพื่อนซี้ กับการค้นหาความหมายของร่างกายและจิตใจ

ข้าเตือนเจ้าแล้ว ว่าบุรุษผู้นี้มาเพื่อหลอกลวงเจ้า...

"มองอย่างนี้ อยากกินเด็กแล้วเหรอครับ"

ซุน เด็กหนุ่มผู้มาจากสุริยะแห่งดวงดาวที่แตกต่าง ศิษย์เอกจอมขมังเวทย์ ที่ต้องมาเผชิญหน้ากับโลกแห่งลมปราณอันโหดร้าย... สำคัญคือสิ่งที่ติดตาม ซุน มาด้วยนั้น คือจิตวิญญาณของ ผีชราชีเปลือย ที่น่าปวดหัว!!

"เธอมันก็แค่ของเลียนแบบ อย่าคิดสะเออะมาเป็นตัวจริง"

ใครจะรักหรือไม่รักหลี่ม่านเยว่ไม่สน ในเมื่ออยู่แล้วอึดอัดใจจะทนทำสากกะเบืออะไร...ก็หย่ามันเลยสิคะ แล้วไปใช้ชีวิตตามที่ใจอยากจะทำ แม้จะต้องหอบเจ้าตัวน้อยในท้องไปเริ่มต้นใหม่ด้วยก็ตาม

เกมสงครามช่วงชิงแรศักดิ์สิทธิ์ไปทำอาวุธนิวเคลียร์ ผมชอบเล่นฝั่งตัวดีเพราะมันมีแคมเปญให้เล่นแค่ฝั่งเดียว แต่ว่าผมดันไม่รู้อิท่าไหนหลุดมาต่างโลกแล้วกลายมาเป็นผู้บัญชาการฝ่ายตัวร้ายเสียอย่างงั้น! ฉิบหาย!

จากคนที่เติบโตมาด้วยกัน สนิทสนม ไว้เนื้อเชื่อใจกัน กลับต้องกลายเป็นคนที่เกลียดชังกัน แต่ทว่าหัวใจของพวกเขากลับไม่เป็นเช่นนั้น

เธอชอบเขา เขาก็ชอบเธอ แต่ปัญหาเดียวคือ… ต่างคนต่างไม่รู้ #พ่อหนุ่มนักกอด! [อัพทุกวัน ]

"ในยุคที่ไร้โปเกบอล มีเพียงระบบเจ้าเมืองและมินิริวเท่านั้น มาร่วมสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โปเกมอนกันเถอะ!"

“เหนือเดือนวิศวะปี 2 คนนี้ พอจะจีบเดือนแพทย์ปี 4 ติดไหมครับ”

'ขอบใจมากนะนิก ที่ช่วยกำจัดศัตรูในเงามืดให้ข้ามาตลอด... ฝีมือเจ้าช่างเลือดเย็นจริงๆ' "เดี๋ยวนะฝ่าบาท! ผมแค่เดินไปลื่นล้มทับโจรวิ่งราวเฉยๆ เองนะ! ใครมันเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งกันครับ!?"

ทะลุมิติมาในยุคที่แตกต่างนั่นมันก็มากเกินไปแล้ว แต่ประธานซูที่เก่งกาจอย่างเธอ ทำไมต้องอดทนกับครอบครัวเห็นแก่ตัวแบบนี้ ครอบครัวสามีไม่ดีก็แล้วไปเถอะ แต่สามีไม่ดีนี่สิ ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม