โดนปิกอัพซังเสยลอยจนตกพื้นตุยไม่พอ ยังโดนระบบเถื่อนจับทำงานเยี่ยงทาสอีกต่างหาก ชีวิตของเขาทำไมบัดซบนัก!!!

ว่ากันว่าผู้ชายในบาร์หน้าตาดีมีดีกรีความแซ่บเป็นเดิมพัน นีออนเลยอยากพิสูจน์ว่าจะแซ่บสมคำร่ำรือ จึงตัดสินใจเข้าเหยียบบาร์ครั้งแรกในวัยยี่สิบปีแต่เรื่องราวในนั้นกลับตาลปัตรวุ่นวายไปหมดเพราะเขาคนนั้น

ความซวยมาเยือนเมื่อดันหน้าเหมือนพี่สาวราวกับแกะ ฉันต้องปลอมตัวมาคลุกคลีกับสี่หนุ่มนักร้องดัง ซึ่งแต่ละคนเกลียดพี่ฉันเข้าไส้เพราะโดนปั่นหัวจนยับเยิน

ชาติก่อนทุกข์ระทมเช่นไร ข้าไม่ขอจดจำ มาชาตินี้หากต้องเป็นตัวแทนผู้อื่น ข้าขอ ตัดเยื่อไม่เหลือใยรัก ไม่เป็นตัวแทนผู้ใดทั้งนั้น

"พ่อถูกฆ่าโดยมาเฟีย เขาจึงกลายเป็นบอดี้การ์ดเพื่อรอวันล้างแค้น ด้วยการสนับสนุนจากเพื่อน และหญิงสาวคนหนึ่งที่เข้ามาเยียวยาหัวใจอันเดียวดายของเขา"

❝พี่ภูผาใจร้าย❞ ❝กูบอกแล้วอย่าเข้าใกล้กู อยากทอดกายให้กูก็บอกมา อย่างมึงกูก็พอจะสนองให้ได้อยู่...หึ มึงเริ่มเองนะทูนหัว❞

“เมื่อเช้าน้องรักทาลิปมันสีชมพูระเรื่อเป็นธรรมชาติ ฮีก็ว่า น้องรักโซแซด อยากได้ปะป๊าใหม่แบบโซจึ้งสระอึ้ง ฮีคนนี้โซแก่แถมขี้ดุเวอร์ ไม่เก๋”

เมื่อเทพยดาเห็นใจ...ให้โอกาสคนที่เคยโง่งมได้หวนคืน ชาตินี้เธอขอเปลี่ยนชะตาชีวิต เพื่อตอบแทนครอบครัวที่ยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเธอ และไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขา...จตุรเทพที่ปล่อยให้เธอตายอย่างโดดเดี่ยว

เด็กสาววัย 22 ปี หน้าหวานผู้เป็นเหมือนพี่-น้องแท้ๆกับพี่สาวแสนสวยที่อายุ 32 ปี สาวสวยลูกครึ่ง ที่มีแม่เป็นคนไทยซึ่งพ่อกับแม่ ของทั้ง 2 คนได้ แต่งงานกัน เพราะผู้ที่เป็นพ่อต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ

เกิดใหม่เป็นริมุรุแต่ไหนมาเกิดตอนเวด้านาวาก่อนสร้างโลกซะงั้น แล้วเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ

เมื่อวิศวกรสาวจากโลกอนาคตทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ "องค์หญิงหลีซู" ผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นเจ้าหญิงปีศาจแห่งแคว้นเป่ยฉีที่กำลังล่มสลาย เธอต้องใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ สติปัญญา และความกล้าหาญ เพื่อพลิกชะตา..

เธอรับงานเอ็นฯครั้งแรก แล้วพลาดท่ามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา ด้วยความอับอายเธอไม่คิดจะเจอกับเขาอีก แต่เพราะโลกมันกลม จึงหมุนให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้ง....

อยากเลื่อนขั้นจากเพื่อนก็จีบ ไม่ใช่จับเหวี่ยงขึ้นเตียงแล้วจบ

“เพราะเราชอบบลู” เขาเบิกตากว้างก่อนจะยกมือปิดหน้าเหมือนรับไม่ได้ที่ได้ฟังในสิ่งที่ฉันพูด “ให้โอกาสเราหน่อยนะ ยังไม่ต้องรักเราก็ได้” ฉันอ้อนวอน เขาส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกของฉันถล่มลงมา “ไม่