- 116
- 18.12K
- 125
- 0 (0)
กู่เหยียน นักสร้างเกมทะลุมิติสู่โลกเซียน เขาสร้าง 'แดนมายา' เพื่อเปลี่ยนอารมณ์ของผู้เล่นให้กลายเป็นพลังบำเพ็ญ ผลลัพธ์คือความปั่นป่วนไปทั่วนิกายจนแม้แต่ท่านบรรพชนยังต้องติดงอมแงม!
กู่เหยียน นักสร้างเกมทะลุมิติสู่โลกเซียน เขาสร้าง 'แดนมายา' เพื่อเปลี่ยนอารมณ์ของผู้เล่นให้กลายเป็นพลังบำเพ็ญ ผลลัพธ์คือความปั่นป่วนไปทั่วนิกายจนแม้แต่ท่านบรรพชนยังต้องติดงอมแงม!
อดีต…เธอคือทาสของเขา ปัจจุบันเธอคือ คนรักของเขา แต่คนที่เธอรักที่สุด กลับเป็นชายอีกคนที่ตามเธอมาจากชาติที่แล้ว วาสนารักสองชาติภพ รักนี้ไม่มีใครหนีพ้นกรรม
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
เธอเกลียดฮีโร่ และเกลียดพวกเด็กที่อยากจะเป็นฮีโร่ เพราะฮีโร่ได้พรากความอบอุ่นของเธอไป เพื่อล้างแค้นให้กับเพื่อนคนสำคัญของเธอ เธอจึงสาบานว่าจะแก้แค้น แต่แล้ววิธีแก้แค้นที่ดีที่สุดกลับเป็นการเข้าเรียนUA
ในไร่หิมันตรา ทุกลมหายใจคือความผูกพัน ทุกสัมผัสคือความอบอุ่นและทุกสายตาที่มองกัน คือคำตอบของหัวใจที่ไม่ต้องการคำพูดใด
ดาราสาวตกอับประสบอุบัติเหตุจมน้ำตาย พอเกิดใหม่ดันมาเกิดในร่างตัวประกอบ ตายซ้ำตายซ้อนไม่ทันได้ใช้ชีวิต จนเกิดใหม่ครั้งล่าสุดกลับมาอยู่ในนิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ ร่างเมียตัวร้ายที่กำลังจะตายเพราะอมของใหญ่
ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทำให้เราสองนั้นไม่สามารถหึงหวงซึ่งกันและกันได้ทำทุกอย่างเสมือนแฟนแต่สถานะไม่ใช่
‘ ดวงมึงจะได้เมียเด็ก! ’
ไตรภพพึ่งหย่ากับภรรยาสาเหตุมาจากเขาที่ทำแต่งานจนไม่มีใส่ใจ ได้กลับมาบ้านเก่าของแม่ทำให้ได้พบเข้ากับพบรักหลานสาวคนใช้ที่สุดแสนจะเงียบและเก็บตัว… แต่ใครจะรู้ว่าลึกๆ แล้วเด็กคนนี้มีอารมณ์แทบจะตลอดเวลา
เมื่อชะตาลิขิตให้เขาข้ามมิติมายังดินแดนยุทธภพ ดินแดนที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะอยู่รอด จากคนธรรมดาที่ไม่เคยจับอาวุธสู่สุดยอดนักรบผู้แข็งแกร่ง และเพื่อที่จะกลับบ้าน…..ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้น
คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา
"หัวใจที่ไม่เคยเปิดเผย...เพราะเธอคือความลับที่เขาไม่อยากให้ใครรู้"
ได้เจอ ได้ทำความรู้จัก กว่าจะได้รัก คิดว่าง่ายนักหรือไง
น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน
“เมื่อฟ้าตัดสายใย มนุษย์ย่อมตั้งหัวใจขึ้นต่อต้าน วูหมิง—ศิษย์ไร้ชื่อผู้ถูกฟ้าหมายลบ ต้องต่อสู้ทั้งเงา ตำราพายุ และชะตาที่ฟ้าบงการ เพื่อดึงพี่ชายกลับมาจากความมืด ก่อนที่สวรรค์จะกลืนเขาทั้งคู่ไปตลอดกาล”
เกิดเป็นถึงบุตรชายของมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับต้องมาตายเพราะเหล่าคนชั่วช้ากับคนรักที่ร่วมมือกันหักหลัง ด้วยความแค้นข้าจึงได้สาปแช่งพวกมันทุกคนให้ตกตายตามข้าไปอย่างทุกข์ทรมาน!!!
ถึงผมจะอ่านนิยายแนววันสิ้นโลกมาเยอะมากแค่ไหน ชอบมากถึงขั้นเก็เอาไปฝันแต่ละวันไม่เคยซ้ำเรื่อง แต่ผมก็ไม่ได้อยากจะมาวิ่งหนีและต่อสู้กับซอมบี้จริงๆ สักหน่อย เข้าใจบ้างไหมว่าคนมันชอบอ่านไม่ได้อยากมาต่อสู้
‘ครองภพ‘ ไม่ยอมรับลูกคนนี้ เขาเลือกที่จะไม่สนใจใยดี ทั้งที่แม่ของเด็กนั่นประกาศกร้าวว่าจะไม่สอนให้ลูกเรียกเขาว่าพ่อ แล้วนี่มันคืออะไร? “ปะป๊า…ปะป๊า” เลี้ยงผมหนึ่งวันก็คือปะป๊าของพี่ฟ้านั่นแหละ:)
ไป๋ฝูมหาเทพพฤกษาผู้เป็นที่รักของธรรมชาติในระหว่างที่กำลังนั่งเล่นที่สวนอยู่บนสรวงสวรรค์อยู่ๆ ก็มีเสียงมนุษย์คนหนึ่งเอ่ยขอร้องอ้อนวอนขอความเห็นใจ และนั้นก็ทำให้ชีวิตของไป๋ฝูเปลี่ยนไปตลอดกาล
เธอเคยเลือกทิ้งความรักเพื่อความฝัน แต่สุดท้ายแล้วผลลัทธ์กลับไปเป็นดังหวัง ครั้งนี้สวรรค์ให้เธอได้กลับมาเกิดใหม่ ดังนั้นเธอจะใช้โอกาสนี้แก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดในอดีต เพื่อไม่ให้ตนเองรู้สึกเสียใจภายหลังอีก