โลกทั้งใบต่างล้วนถูกขับเคลื่อนด้วย “หน่วยวัด” แล้วถ้ามีคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงหน่วยของความเป็นจริงในสิ่งที่เขาต้องการได้ล่ะ? หนึ่งบาท กลายเป็นหนึ่งดอลลาร์.. หนึ่งกิโลกรัม กลายเป็นหนึ่งตัน!!

ดอกเหมยในฤดูหนาว เสียงลมหนาวพัดผ่านหน้าต่างบานเลื่อนในห้องสมุดเงียบสงบ “เหม่ยหลิน” นักศึกษาหญิงจากคณะโบราณคดีนั่งจดจ่ออยู่หน้าหนังสือโบราณที่เธอได้รับมาจากอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านราชวงศ์ถัง “ตำนานรัก

จากจุดสูงสุดสู่สามัญ เธอดันทะลุมิติมาเป็นเพียงศิษย์สายนอกตัวเล็กๆ ในสำนัก เมื่อครอบครัวเกิดวิกฤตเธอจึงกลับบ้านไปเป็นชาวสวนเสียเลย

ในวัย 22 ซูเย่เพิ่งจบจากมหาลัยชั้นนำของประเทศ มีหลายบริษัทชั้นนำมาชักชวนเขาเข้าไปทำงาน ชีวิตของซูเย่กำลังจะรุ่งโรจน์ แต่ทุกอย่างก็ต้องจบลงเพราะการร่ำสุราเพียงคืนเดียว...

หลังความตายเธอถูกส่งมาอยู่ในปี 1972 มีพี่ชายพี่สาวปลอมๆ มีลุงและป้าสะใภ้ที่อุปโลกน์ตัวเองว่าเป็นพ่อแม่ของเธอ เพื่อควบคุมเธอ เมื่อมีโอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแกได้อีกต่อไป

แม่ปลาน้อยของเขา มีเจ้าของแล้วอย่างนั้นหรือ ทำอย่างไรเขาก็ไม่สามารถตัดใจได้ แม้รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วก็ตาม

เธอใช้ผ้าพันคอของตนเองโน้มคอเขาลงมาหา เขายันแขนเอาไว้บนกำแพงเหนือศีรษะเธอ มองจากด้านข้างจะเห็นเหมือนทั้งสองคนกำลังจูบกันอยู่ เธอเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเขาและเธออยู่ห่างกันเพียงฝ่ามือกั้นเท่านั้น

‘ปรปักษ์’ น่าจะเป็นคำเรียกที่เหมาะกับโดจินและฮเยจุนมากที่สุด ทั้งๆ ที่คดีที่รับผิดชอบยังไปไม่ถึงไหน แต่สิ่งที่คืบหน้ากลับเป็นความรู้สึกแปลกๆ ของโดจินที่ทำให้ฮเยจุนพลอยรู้สึกแปลกตามไปด้วย!

เงื่อนไขเป็นเพียงข้ออ้าง แต่แค่เสี่ยหล่อ ทุกอย่างก็จบค่ะ!

ความรันทดจากครอบครัวเฮงซวยที่หลอกลูกบุญธรรมไปขายเพื่อใช้หนี้กาสิโนเป็นเหตุให้เขาทั้งสองได้กลับมาพบกัน 'ข้ามฟ้า' เหมือนดวงตะวันที่ทำให้ชีวิตของเขาส่องสว่างขึ้นมาอีกครั้ง ดั่งชื่อ 'คืนดาว'

เพลิงได้เธอมาแบบไม่เต็มใจ แต่ดันตั้งใจและโคตรหวง คนของข้าใครอย่าแตะ 'ใครเข้าใกล้เบบี๋จมตีนกู!!' หวงน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เบบี๋ที่ว่าไม่ให้แตะหมายถึงเมียหรือเบบี๋ที่อยู่ในท้องเมียกันแน่

การหลุดเข้ามาในนิยายมันไม่เท่าไร ถ้านิยายเรื่องนั้นมันไม่ใช่นิยายแฟนตาซีไซไฟวันสิ้นโลก! ฆ่ามอนเตอร์บุกดันเจี้ยน ทำไมนักเขียนต้องเขียนอะไรเยอะแยะขนาดนี้ด้วย! เอ๊ะ ผมไง นักเขียนเรื่องนี้ (Harem)

“ที่ฉันทำไม่ใช่เพราะพิศวาสนาย แต่มันคือหน้าที่ของนาย จำเอาไว้!”

“ฉันไม่ชอบเธอ! อย่าเข้ามายุ่งกับฉันอีก” “ชะเอมก็ไม่เคยคิดที่จะชอบคนอย่างพี่เหมือนกัน แต่ที่ทำก็เพราะ..”

แม้รักแต่ก็ไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อคนที่ไม่เคยเห็นค่าแม้จะพยายามมากแค่ไหน นางร้ายเช่นนางยามนี้ได้สติแล้ว

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

เกิดใหม่ทั้งทีดันอยู่ในดงโจร! เมื่ออดีตชายหนุ่มผู้หมกมุ่นต้องมาเกิดเป็นนายน้อยในมหาตระกูลที่โฉดชั่วที่สุด (ในสายตาเขา) การฝึกเอาชีวิตรอดแบบเพี้ยนๆ จึงบังเกิด...

ฉันตาย และได้มาเกิดใหม่เป็นนางเอกในนิยาย แต่เพราะระบบทำงานผิดหลาดทำให้ฉันเกิดใหม่เป็นแมวของท่านแม่ทัพแทน เมื่อระบบแก้ไขได้แล้วฉันกลับได้เกิดใหม่เข้าร่างนางร้ายซะอีก ทำไมชีวิตของฉันถึงวุ่นวายนักนะ

“เมื่อคาถาไทยคืออาวุธสุดท้ายของมนุษย์ เขาคือผู้ปราบวิญญาณคนสุดท้ายแห่งสยาม”

เพราะหมดใจกับคนในบ้านจึงหันหลังให้พวกเขา แต่ดูเหมือนโชคร้ายจะเกาะติดเธอจนถูกฆ่าตาย เป็นเวลาเดียวกับการทำงานของระบบจำลองยุค83 เธอจึงได้โอกาสยืนอีกครั้ง แต่จะตามมาทำไม! ครอบครัวห่วยๆ แบบนี้ไม่เอาแล้ว..!