- 41
- 7.5K
- 18
- 0 (0)
เขาว่าถ้าเรามีรักเราจะทุกข์ ถ้าไม่อยากทุกข์ต้องไม่มีรัก ข้าล่ะสมเพชตัวเองเสียจริง ที่ดันมีรักเลยต้องทนทุกข์ เอาล่ะ องค์ชายห้า ต่อจากนี้ ข้าจะไม่ขอความรัก จากท่านอีกแล้ว!!
เขาว่าถ้าเรามีรักเราจะทุกข์ ถ้าไม่อยากทุกข์ต้องไม่มีรัก ข้าล่ะสมเพชตัวเองเสียจริง ที่ดันมีรักเลยต้องทนทุกข์ เอาล่ะ องค์ชายห้า ต่อจากนี้ ข้าจะไม่ขอความรัก จากท่านอีกแล้ว!!
ถึงจะมองบนใส่กันขนาดไหน...ก็ไม่เคยคิดที่จะปล่อยมือจากกันแม้แต่ครั้งเดียว
เกอน้อยนาม'จ้าวลู่เซียน'องค์ชายลำดับที่สี่ แก้วตาดวงใจของราชวงศ์จ้าว ราวชะตาเล่นตลกเมื่อฮ่องเต้หนุ่มต่างแคว้นถูกตาต้องใจเกอน้อยผู้นี้ แล้วจ้าวลู่เซียนจะต้องทำอย่างไร เพื่อหลีกหนีสถานการณ์นี้ดีเล่า!
"ดิฉันมาเป็นเลขาแทนคุณอมรค่ะ"ใบหน้าคมค่อยๆเงยขึ้นดวงตาที่เพ่งตรงมายังหญิงสาวตรงหน้าเหมือนจะดูแคลนเธอ เขาเปิดแฟ้มประวัติที่วางอยู่บนโต๊ะก่อนจะยิ้มเหยียดที่มุมปาก "คุณจะทำได้เหรอ?ประสบการณ์แทบไม่มีเลย"
ชาติก่อนนางคือผู้ทำลายชะตาชีวิตผู้อื่น สวรรค์ยังเมตตาให้โอกาสกลับมาเกิดใหม่ ชาตินี้นางอยากแก้ไขเรื่องอดีตและอยากมีชีวิตที่ดี แต่กับบุรุษผู้นั้นนางควรเกี่ยวข้องหรือไม่
เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว ขอเชิญเพลย์เยอร์ทุกท่านสนุกไปเกมของเรา และพัฒนาตัวเองได้อย่างเต็มที่ จงจำไว้เกมวันสิ้นโลกนั้นเต็มไปด้วยสิ่งที่เราคาดไม่ถึงและเป็นไปได้ และตอนนี้ซอมบี้ยังอ่อนแอ่มาก ถ้าฆ่าได้ก็ให้
เมื่อผมทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยาย จึงหนีไปทำสวนเพื่อเอาตัวรอด แต่ทำไมเหล่าผู้ท้าชิงตำแหน่งพระเอกถึงมาตามตื๊อกันไม่เลิกแบบนี้ล่ะ แม้แต่นายเอกของเรื่องก็มากับเขาด้วย!?
คนบ้าอะไรแม่งจะเด๋อด๋าได้ตลอดเวลา สังคมสมัยนี้ไม่ได้หล่อหลอมให้แกร่งขึ้นเลยหรือไง กูหัวจะปวดครับไอฉิบหาย แล้วทำม้ายทำไม แม่จะต้องคอยให้กูคอยดูแลเด็กมันด้วย ลำพังตัวเองยังเอาไม่รอดเลยห่าเอ๊ย!
'ช่วยไม่ได้นะมิลิน ฉันพยายามแล้วที่จะอดทน แต่เธอก็เป็นคนทำให้ฉันตบะแตกเอง หึ! ในเมื่อตอนนี้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปนี้ก็อย่าหวังว่าชีวิตเธอจะได้รับกับความอิสระอีก มิลิน!'
ตู้เจี้ยนโยวไม่คาดคิดว่าถังเฮ่อที่เคยช่วยเขาไว้จะกลายเป็นเจ้าของโปรเจกต์ใหม่ของเขา ความใกล้ชิดพาใจไหวหวั่น รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ขอลองรักเพื่อความสุขสักครั้ง ทว่าความเข้าใจผิดกลับพรากทุกอย่าง
จากอัลฟ่าผู้สูงศักดิ์ สู่การเป็นคุณแม่โอเมก้า ผู้ได้ย้อนเวลากลับมา เปลี่ยนชะตาที่เคยพังพินาศด้วยน้ำมือของเขาเอง
อุตส่าห์ลาออกจากงานจะไปทำงานญี่ปุ่น แต่แม่กลับป่วยมะเร็ง ฉันก็เลยต้องได้พบกับหมอช็อตฟิล! ที่เป็นอาจารย์ของน้องชาย ช่วงนี้เจอหน้าบ่อยไปนะ ขี้เกียจปั้นหน้ายิ้มให้จะแย่!