“ มนุษย์มักจะกลัวในสิ่งที่พวกเขาไม่รู้จักหรือเข้าใจมันได้ ” นั่นคือเหตุผลที่มนุษย์ครึ่งเทพควรปิดบังตัวตนนี้ไว้แม้ว่าจะถูกส่งไปยังอดีตก็ตาม ( ไอร่า ดิ แองเจโล่ )

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งกำลังนอนอ่านการ์ตูนของเขาอยู่ในห้องอย่างสบายๆ ระหว่างที่เขากำลังอ่านหนังสืออยู่นั้นเขาก็รู้สึกง่วงนอนขึ้นมาจึงวางหนังสือลงและไปนอน แต่เมื่อตื่นขึ้นมา...

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

บทนางร้ายเป็นเพียงตัวละครที่รับแสดงเท่านั้น! ต่อให้จะหวนคืนกลับมารับบทนี้อีกครั้ง นางจะไม่มีทางยอมรับชะตาของตัวละคร และจะเปลี่ยนมันด้วยตัวของนางเอง!

หากเขาชอบให้ทำสิ่งใด นางจะไม่ทำ หากเขาเกลียดชังสตรีดื้อรั้น นางจะเป็นเช่นนั้น นางยินดีสนับสนุนเขากับสตรีทุกคน ขอเพียงอย่างเดียว เขียนหนังสือหย่าให้นางเท่านั้น แต่บุรุษผู้นี้เหตุใดจึงฉุดรั้ง ไม่หย่า...

ชาติก่อนเพราะความโง่งมจึงลงมือทำร้ายบุรุษที่รักนางยิ่งกว่าชีวิต พอรู้ว่าถูกหลอกใช้ทุกอย่างก็สายเกินแก้ เมื่อสวรรค์มีตานางจึงขอโอกาสที่จะกลับมาทวงคืนทุกอย่างให้เขา เสียแต่ว่าชาตินี้เขากลับไม่รักนาง

ใคร ๆ ก็หวาดกลัวอสุรกายอัปลักษณ์อย่าง ‘เฮลฟรีด’ กันทั้งนั้น ไม่มีผู้ใดรสนิยมต่ำตมเหมือนเจ้าชาย ‘ไอเดส’ หรอก เห็นว่าพากันออกเดินทาง หาวิธีกอบกู้โลกจากสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ น่าสมเพชชะมัด!

ตำราเวทย์มนต์ในตำนาน ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญญาสงบศึกของเทพกับปีศาจ แต่กลับเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามครั้งใหม่ที่มีเผ่าพันธุ์โหดอย่างอสูรมาร่วมด้วย สงครามครั้งนี้ สุดท้ายแล้วใครจะเป็นผู้ชนะ!!

ขุนศึก ได้ตายลงจากอุบัติเหตุรถชนกลางสี่แยกไฟแดง พระยม: เจ้ามาอีกแล้วรึ!!! ขุนศึก:อะไร มีปัญหาหรอห๊ะ!! พระยม:มีมากด้วย มึงมาเป็นครั้งที่ 100 แล้วนะ ขุนศึก: ก็ข้าตายจากอุบัติเหตุตามปกตินิ

“ที่นั่น… ไม่ใช่ดินแดนแห่งโอกาส แต่มันคือบททดสอบว่าใครคู่ควรจะกลับบ้าน”

เรื่องราวเกี่ยวกับเหลียนฮวาเทพธิดาน้อยผู้ถือกำเนิดจากดอกบัวฐานประทับจากองค์เทพหนี่วา เมื่ออายุครบ 4000 ปี เหลียนฮวาต้องลงมาผ่านด่านเคราะห์มาร่วมลุ้นกันว่าเทพธิดาน้อยจะสามารถผ่านด่านเคราะห์ได้หรือไม่

หลินหลิน เศรษฐินีผู้ร่ำรวยไร้รัก...สิ้นใจในเรือนไม้อันเงียบเหงาก่อนตาย...นางขอพรสองประการหนึ่ง...ขอมีชีวิตดุจเทพเซียนในนิยายสอง...ขอพบพ่อแม่บุญธรรมที่พลัดพรากอีกครั้ง! สวรรค์เมตตาส่งนางมาพร้อมกับมิติ

"ซันนี่! นี่ดาดี๊ไหมคะทำไมเป็นแบบนี้บ้านนอกมากค่ะ!" ให้ตายสิยัยเด็กบ้านี่ไปชี้ใครมั่วซั่วอีกล่ะร้อยวันพันปีไม่เคยทักใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ แต่ว่านะ...ใช่ไหม ฮือออ ทำไมเด็กเจนนี้มันฉลาดนักนะ "คุณ!"

“มาจีบฉันอีกแล้ว มาทุกวันแบบนี้ฉันหวั่นไหวแล้วนะ”