คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

คนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับครอบครองดวงตาแห่งพระเจ้า

จะอุ้มท้องลูกฉันไปหามันเหรอ

ซ่งหยางเคยเป็นราชาทหารรับจ้างในชีวิตก่อน แต่ถูกฆ่าตายด้วยกระสุนปืน เขาข้ามมิติไปยังโลกแห่งการฝึกฝน ซึ่งความสามารถในการควบคุมเมฆและเคลื่อนย้ายภูเขาเป็นเรื่องธรรมดา

เมื่ออดีตหมอดูที่ไปไม่รุ่งในสายงานนี้ได้ข้ามมายังโลกใบใหม่ อาชีพที่ชาตินี้เขาจะขอทำน่ะเหรอ? หมอดูมันไม่เวิร์ค งั้นก็ไปทเวิคเป็นหมอลำแทนก็แล้วกัน!

องค์หญิงแสนงามผู้กลายเป็นเครื่องมือในการแสวงหาอำนาจจนมีสามีหลายคน พวกเขาบางคนก็ใช้ไม่ได้ บางคนก็ดุดันฮึกเหิม องค์หญิงเช่นข้าเหตุใดต้องมีหลายสามีแล้วยังต้องระหกระเหินเช่นนี้

“แล้วถ้าเปรียบเหมือนดอกเดซี่ล่ะคะ ชอบสีอะไร” “ชอบสีขาวค่ะ ขอแค่ไว้ใจกันและกันก็พอ”

เธอแอบมีสัมพันธ์สวาทกับหัวหน้าของพ่อ

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ตามนิยายก็รู้ว่าถูกเนรเทศไปชายแดน แต่เหคุใดข้าจึงท้องครรภ์มังกรด้วยด้วย ท่านเทพช่วยตอบข้าทีเจ้าค่ะ

แม้จะเป็นถึงคณิกาอันดับหนึ่งของหอบุปผาแดง แต่หวงเหม่ยเซียนก็รู้ดีว่าในสถานที่แห่งความงดงามนี้แฝงไปด้วยภัยอันตรายและเล่ห์กลที่มองไม่เห็น ดังนั้นนางจึงฝ่าฟันและเอาตัวรอดให้ได้

หญิงสาวที่จู่ ๆ ถูกฝากฝังครอบครัวจากเด็กสาวคนนึงให้ดูแล ในเมื่อเธอรับมาแล้วเธอก็ขอทำให้เต็มที่ ครอบครัวที่รักใคร่ แม้สมาชิกจะไม่ครบ แต่เท่านี้ก็เพียงพอสำหรับหญิงสาวที่ข้ามภพ มาแบบงง ๆ อย่างเธอแล้ว

ทำทุกอย่างเพื่อคนผู้เดียว แต่สิ่งที่เธอได้รับ คือการทรยศ ความผิดหวังทำให้เธอตัดขาดจากทุกสิ่ง แต่เธอกลับได้โอกาสอีกครั้ง เป็นดั่งของขวัญจากพระเจ้า ...ตัวเอกย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต และแก้แค้น