"หลังจากที่การหมั้นหมายของฉันถูกยกเลิก ตัวตนอมตะแห่งบทกวีของฉันได้ถูกเปิดเผย" หลี่เฉินอันเดินทางข้ามมิติไปที่ประเทศหนิงและกลายเป็นบุตรชายที่ถูกทอดทิ้ง

หญิงโสดวัยยี่สิบปลายหลังจากดิ้นรนใช้หนี้มาทั้งชีวิต ในที่สุดเธอก็ปลดหนี้ก้อนสุดท้ายได้สำเร็จ แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในวันเดียวกันนั้น

โบราณเขาว่าเงินที่ได้มาง่ายก็คือทุกขลาภ อุตส่าห์ถูกรางวัลใหญ่แทนที่จะได้เสวยสุขบนกองเงินกองทอง แต่ดันดีใจจนวิญญาณหลุดไปต่างภพ ซ้ำยังเจองานยากยิ่งกว่าผ่าหิน เมื่อเธอถูกแม่ทัพพญายมกล่าวหาว่าเป็นสายลับ!

ในเมื่อข้ามมิติมาแล้ว มิติก็ไม่มี ระบบก็ไม่ได้ แถมเป็นตัวซวย มิสู้เธอไปเกาะขาสกุลหนานพี่น้องไว้ไม่ดีกว่าหรือ เผลอ ๆ อาจจะได้รับอิทธิพลตัวละครหลักรับความโชคดีมาบ้าง

เราทุกคนมีความฝันที่แตกต่างกันออกไป แต่จะมีสักกี่คนที่ทำความฝันให้เป็นจริงได้ บ้างหลงลืม บ้างก็หล่นหายไปตามกาลเวลา แต่จะดีแค่ไหนถ้าหากเราสามารถย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต พร้อมกับระบบเอไอ

คนอื่นตายแล้วไปไหนไม่รู้แต่ต้นขิงตายแล้วทะลุมิติไปยุคจีนโบราณกับระบบเกมฟาร์มส่วนตัวพร้อมภารกิจที่จะทำให้ชีวิตในยุคจีนโบราณที่มีเรื่องของพลังปราณเข้ามาเกี่ยวข้องของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและบันเทิงใจ

ข้าอุตส่าห์พยายามหนีบท "ฮูหยินผู้น่าสงสาร" ที่ต้องตายอย่างไร้ทางรอด ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้ข้าเวียนว่ายตายเกิดมาถึง 3 ครั้งก็หนีไม่พ้น เช่นนั้นชีวิตครั้งที่ 4 ข้าจะไม่หนีอีกเเล้ว..เเต่งก็เเต่งซิ!

คำครหาที่เขากล่าวว่าเธอเป็น 'เมียน้อย' ของพิพัฒน์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเสมอ แต่ตอนนี้เขากลับจะเป็นคนยัดเยียดให้เธอเสียเอง

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!

หากบุรุษเช่นท่านไร้ที่ไป มาอยู่เป็นพลังใจให้ข้าดีหรือไม่…!? มากเท่าไหร่ ยากเพียงไหน นางพร้อมทุ่มให้หมดหน้าตัก #นางเอกสายรุก

ชาติก่อนรักแล้วมันเหนื่อย... ชาตินี้จึงขอนอนเป็นปลาเค็ม! เมื่อชายาบรรณาการหยุดวิ่งตามบุรุษใจดำ เพื่อหันมาคว้าหมอนข้าง ท่านอ๋องที่เคยชิงชังกลับเริ่มคลั่ง... เพราะเมียไม่ยอมลุกจากเตียง!

เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”

ตัดขาดหรือ!!ได้แน่นอน แต่ลูกชายต้องเป็นของเธอ ส่วนไอ้สามีเลวที่คิดทอดทิ้งเธอจะต้องเสียใจหลังจากนี้ คิดดูถูกยุวปัญญาชนอย่างเธองั้นหรือ! คิดผิดซะแล้ว เธอจะเลี้ยงดูลูกชายและมีชีวิตที่ดีกว่าพวกมันแน่นอน!!

"แต่งเข้าจวนกั๋วกงเป็นฮูหยินเอกของข้ามีตรงไหนที่ไม่ดี ข้าจะเพิ่มค่าจ้างให้ด้วย จากที่เจ้าต้องทำอาหารไปอีกสามร้อยปีก็จะเหลือแค่หนึ่งร้อยห้าสิบปีเท่านั้น"