“เวลาตกฟากใครเขาให้กันง่าย ๆ ล่ะอีโง่ กูบอกเลยว่ามึงกำลังจะเจอของใหญ่” “จ้ะ! พ่อหมอ ใบบัวก็คิดว่าคงจะใหญ่มาก นี่ขนาดมองแค่ตานะ ถ้าจับด้วยมือน่าจะใหญ่กว่าที่เห็น”

ความงามของนางนั้นมีมาก แต่ความปกติสามัญเช่นสตรีทั่วไปนั้นไม่มีเลย.... นางคล้ายจะบกพร่องทางจิต หรือที่เรียกกันว่าปัญญาอ่อน แม้จะมีความงามแต่ก็น่าอับอายหากผู้ใดจะยกย่องขึ้นมาเป็นคู่ครอง

“ที่ผ่านมาท่านก็ไม่เคยใยดีข้า ข้าไม่ว่าแต่ทำไมต้องทำเช่นนี้หรือข้าใจดีเกินไปจนท่านหยามเกียรติข้าเช่นนี้”

จากเด็กกำพร้าชีวิตน่าสงสาร หลังจากที่แม่ของเธอเสียไป ผู้เป็นพ่อก็เริ่มปรากฏตัว แถมฐานะการเงินของพ่อก็จัดว่าไม่ธรรมดา

จากตัวประกอบใช้แล้วทิ้งของนักเขียน สู่ตัวเอกที่อัพเกรดด้วยมิติช่องว่าง จะพระเอก พระรอง นางเอก นางรองดาหน้าเข้ามาเลย หลี่เลี่ยงหลิงคนนี้จะฟาดให้หมด แต่จะว่าไป...ตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอก ฉันขอนะ!!!

เพราะถูกแฟนที่เคยคิดว่าเป็นคนแสนดีนอกใจ ทำให้เธอไม่คิดจะผูกพันกับใครอีก แต่ไป ๆ มา ๆ กลับจับพลัดจับผลูไปตกหลุมรักผู้ชายเพลย์บอยแบบที่ตัวเองไม่เคยคิดจะมองมาก่อนซะงั้น ทำยังไงดีล่ะ กันตา!