หลังจากทะลุมิติมา เฮียจีปฏิญาณกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเหล่าตัวเอก แต่แล้ววันหนึ่ง กลับบังเอิญเก็บพระเอกกลับบ้านมา คำปฏิญาณนั้นก็เหมือนจะสั่นคลอน #เฮียจีมีสมบัติ

ธารา ชายหนุ่มที่ได้รับโอกาสให้ย้อนกลับมาในวันสิ้นโลกอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้เขาตั้งปฏิธานเอาไว้ว่าจะช่วยเหลือเพียงแค่คนที่รักและเป็นห่วงตัวเองเท่านั้น

ได้โอกาสย้อนกลับมาก่อนวันสิ้นโลก 1 เดือนงั้นหรอ ชาตินี้ฉันขอไม่เป็นเครื่องมือให้ใครใช้ประโยชน์อีก ของวิเศษงั้นหรอ ฉันจดจำมันได้ทั้งหมดว่าพวกมันอยู่ที่ไหน . . . เอ๊ะ นั่นมันหน้าจอระบบหรือเปล่านะ ?

เมื่อถูกย้อนเวลากลับมาก่อนวันสิ้นโลก ลั่วเฟิงเลือกไม่พึ่งพาใคร แต่เตรียมพร้อมทุกอย่างด้วยตัวเอง สร้างชีวิตใหม่ในหมู่บ้านเล็กๆ เพื่อเตรียมพร้อมรอวันที่โลกจะพังทลาย...

เดินอยู่ดี ๆ ก็โดนรถชนดับอนาถ แล้วดันทะลุมิติมาเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลกซะงั้น!!

หลังจากสูญเสียครอบครัวไปเขาก็พบเจอแต่เรื่องเลวร้าย ญาติที่คิดว่าดีกลับแย่งชิงทุกอย่างไปจนสุดท้ายแม้แต่ชีวิตก็ไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้

ก็แค่ไอดอลมันจะไปยากอะ- ยาก! ยากมาก! ปล่อยผมพักสัก 5 นาทีได้ไหมพี่!

หลังจากวันสิ้นโลกผ่านไปได้สามเดือน พาราที่ทนทุกข์ทรมานมาอย่างหนักได้ตายลงอย่างสุขใจ แต่เหมือนสวรรค์จะไม่เป็นใจเพราะเขาได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่วันสิ้นโลกจะเริ่มต้นขึ้นเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น

โอเมก้าอย่างไนน์ใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกอย่างทรมานเกือบปี เมื่อมีโอกาสย้อนเวลากลับมาในวันเริ่มต้นของเหตุการณ์อีกครั้ง มีหลายอย่างที่ไนน์ต้องทำ แต่สิ่งสำคัญคือการแก้แค้นอัลฟ่าพวกนั้น...

เขาเคยเป็นคนที่มีพร้อมทุกอย่าง ในตอนที่เขาอยู่ในจุดที่สูงที่สุดแต่กลับถูกคนที่ไว้ใจหักหลังและแย่งชิงทุกอย่างไปจนหมด

จากหงส์ฟ้าที่เคยแต่เชิดหน้าด้วยความหยิ่งผยอง กลับต้องถูกฉุดรั้งให้กลายมาเป็นสามัญชนคนธรรมดา ข้างกายที่เคยรายล้อมไปด้วยเพื่อนมากมายกลับเหลือเพียงบอดี้การ์ดตัวร้ายที่เธอไม่ชอบหน้าเท่านั้น

เพราะอาจารย์บอกให้ไปหาประสบการณ์ เจ้าปลาเค็มน้อยที่ชอบนอนอุ่นและกินของอร่อยจึงจำต้องออกทำภารกิจ ผ่านไปสองปีเงินที่มีก็เริ่มหดหาย แย่แล้วคารัมต้องหางานทำ งานสบายที่ได้เงินดี!

"น้องไม่อ่อนข้อให้นะครับ ของของน้องก็คือของของน้อง ใครที่จะมาแย่งไปต้องลงไปคุยกับลุงยมบาลเท่านั้น!!"

เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว ขอเชิญเพลย์เยอร์ทุกท่านสนุกไปเกมของเรา และพัฒนาตัวเองได้อย่างเต็มที่ จงจำไว้เกมวันสิ้นโลกนั้นเต็มไปด้วยสิ่งที่เราคาดไม่ถึงและเป็นไปได้ และตอนนี้ซอมบี้ยังอ่อนแอ่มาก ถ้าฆ่าได้ก็ให้

ช่วยพระเอกกับตัวร้าย เคลมิลไม่ได้หวังผล แต่เหตุใดตัวร้ายกับพระเอกจึงตามติดเขาแทนเสียเล่า!

“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

ทูตสวรรค์จุติ สืบทอดวองโกเล่ ต้องเผชิญมหันตภัยปีศาจที่คุกคามสามพิภพ เพื่อปกป้องโลกและคืนพลังที่ถูกผนึกไว้…

“ ซูหนี่เจ้ามันก็แค่ฮูหยินเพียงในนามของข้าที่เอาไว้เชิดหน้าชูตาเท่านั้นข้าไม่ได้รักเจ้า” “ เฟยหลงถ้าข้ารู้สักนิดว่าท่านมีคนรักอยู่แล้วข้าจะไม่ยอมตกปากรับคำการสู่ขอในครั้งนี้กับบิดาของท่านเด็ดขาด”

เขาเป็นเพียงแค่นักเขียนโนเนมคนหนึ่ง ทว่าดันถูกดูดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองเขียนยังไม่จบ มันจะไม่อะไรเลย ถ้าร่างที่มาเข้าไม่ใช่ตัวร้ายที่ต้องตายตั้งแต่ต้นเรื่อง ไม่ได้การ เขาต้องหาทางหนีให้ได้!