ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ

ได้ข้อเสนอให้เข้าไปในเรื่องมายฮีโร่อคาเดเมีย แต่ [เกิดข้อผิดพลาด ไม่สามารถดำเนินการสวมร่างได้ ] ห้ะ [ คำแนะนำ : โฮสต์ควรใช้ช่วงเวลาการรอเพื่อทำความคุ้นเคยกับจักรวาลเป้าหมาย] ในสภาพวิญญาณแบบนี้?

ถ้าตอนนั้นสก็อตช์ไม่ได้ยิงตัวตาย… ถ้าคนแรกที่เจอสก็อตช์ไม่ใช่ไรย์ แต่เป็น…ละก็

นักเขียนนิยายตัวตึงจะทำเช่นไรเมื่อย้อนกลับมาสมัยถังที่ผู้คนเอาแต่ร่ายพิณขับขานกวี? ได้! นางจะเคาะกะโหลกเปิดโลกให้บรรพชนต้าถังเหล่านี้เองว่าสนุกจนวางไม่ลงนั้นเป็นอย่างไร ให้มันรู้ว่าแม่ก็คือแม่!

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”

อัยย์วารีณ CEO บริษัทอินทีเรียที่ธุรกิจกำลังประสบปัญหา บังเอิญพบกับอคิราห์ เจ้าของโรงแรมหรู อดีตรุ่นน้องที่เคยตามจีบแต่ถูกปฏิเสธ เขาคือคนเดียวที่ช่วยเธอได้ ปฏิบัติการตามตื๊อนักธุรกิจมาดเข้มจึงเริ่มต้น

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ปลากับนกอยากให้เจ้านายหายป่วยก็เลยมาเป็นฮันเตอร์เพื่อหาทางรักษาโรคนี้ REWRITE [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ไปอ่านเจอาเด้อ บ่อฮู้เขียน

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

สายชลนักอ่านนิยายจีนยุค 70 เกิดอยากจะช่วยลูกชายนางเอกที่อ่อนแอขี้เกียจจนลูกจะอดตาย และเธอก็ได้รับโอกาสมาเลี้ยงดูซือเป่าเมื่อสายชลมาเป็นหนิงอัน เธอก็ไม่ได้เกรงกลัวแม่สามี หรือใครก็ตามที่คิดร้ายกับเธอ

หลินมู่แค่อยากนอนเฉยๆ ใช้ชีวิตเป็น "ปลาเค็ม" ผู้ขี้เกียจ แต่ระบบดันมอบสกิลทำอาหารระดับพระเจ้ามาให้! ไข่ต้มกลายเป็นโอสถทิพย์? ข้าวผัดช่วยทะลวงคอขวดลมปราณ? จู่ๆ โรงเตี๊ยมร้างๆ ก็เต็มไปด้วยจอมยุทธ์

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

“เมื่อความตายของพี่ชายไม่ควรเกิดขึ้น… เด็กหนุ่มจากต่างโลกจึงลุกขึ้นเปลี่ยนโชคชะตา” มัตสึดะ โฮทาโร่ เด็กหนุ่มผู้ตื่นขึ้นในร่างใหม่ของน้องชายอดีตตำรวจสายระเบิด มัตสึดะ จินเปย์ พร้อมความทรงจำจากโลกเดิม

เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!

❝ ไม่แน่นะว่าบางที เธออาจจะกลับมาเพื่อทำให้เขาไม่ต้องอยู่ตัวคนเดียว ❞

บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก