คนล้อไม่ท้อคนโดนไม่ถอย ทำทุกอย่างเกินเพื่อนแล้วเพราะเป็นแรงงานโซน [Senku x OC | โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] "อย่าไปคิดมากเลย สองคนนั้นมันไม่มีความคิดเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เลยอย่าฝืนพายเลย" "จะจริงเร๊อ"

3,700ปีที่เเสนเงียบเหงาและหวาดหวั่นเธอได้แต่ภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่บางทีการเป็นหินไปอีกล้านปีก็ดีกว่าอยู่กับพวกจูนิเบียว!!!

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

ใช้แรงงานแลกอาหารวันละมื้อ? ไม่ล่ะผมขอเป็นตัวขี้เกียจนอนอยู่บ้านเฉยๆ ดีกว่า

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

...ตรงนั้น โต๊ะริมหน้าต่างในคาเฟ่โทนสีครีม นั่น เธอยืนหน้าร้านขนม ทางเดินระหว่างตึก คล้ายว่าเขาจะเห็นเธออยู่ทุกที่ หรือนั่นจะเป็นเพราะเส้นทางของเราสองคนนั้นซ้อนกันมาตลอดงั้นหรอ

3,700 ปีแห่งความโดดเดี่ยวและมืดมิด อีกไม่นานก็ใกล้จะจบลงแล้ว ถ้าตื่นเมื่อไหร่อยากจะขอโทษเขาคนนั้น.....

ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)

คลอริส มัลฟอย (n.) คุณหนูผู้เป็นที่รักของมัลฟอยและเหล่าสลิธีรินทั้งปวง อ้อ อย่าลืมนับรวมพอตเตอร์คนดังกับศาสตราจารย์สเนปเข้าไปด้วยล่ะ 'พ่อหนุ่มแพรวพราวนี่ใครกัน? เอาพอตเตอร์คนเดิมกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!'

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

ในวันนั้น มนุษย์ทั้งหมดบนโลกได้กลายเป็นหิน อารยธรรมทั้งหมดสูญสิ้น “ ผ่านมา 30 ศตวรรษ เป็นการนอนที่ยาวนานชะมัด ”

เธอเป็นสาวอินโทรเวิร์ต และตอนนี้เธอกำลังนั่งดูสองฝ่ายต่อยกันส่วนตัวเองเป็นกลาง มองแล้วปรบมือ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] [HYOGA X OC]

เกรซ เด็กสาวธรรมดาที่ไม่ได้มีหน้าตาที่ดีอะไรได้ถูกดึงเข้าไปอยู่ในหนังที่เธอชอบมากที่สุด และยังต้องคอยช่วยเหลือเหล่าตัวละครทั้งหลายอีก!? นี่เห็นฉันเป็นไอเทมอเนกประสงค์รึไง! ขอฉันใช้ชีวิตแบบสงบสุขทีเถอะ

ถูกปลุกขึ้นมาใน 3,700 ปีให้หลัง ที่อารยธรรมมนุษย์โลกล่มสลายไม่เหลือชิ้นดีว่าแย่แล้ว.. นี่เธอยังมีเบบี๋ติดท้องมาตั้งแต่โลกยุคเก่าอีก ขอกลับไปเป็นหินต่อได้ไหม?

ขอสารภาพเลยว่าเธอไม่เคยคิดว่าไอการเกิดใหม่ที่พูดถึงลูกสาวจะมีอยู่จริง ที่แย่กว่าคือการที่หญิงสาววัย48ปีต้องกลับไปใช้ชีวิตแบบเด็กวัยรุ่นก็เป็นอะไรที่แย่พอๆกัน

เด็กเร่ร่อนถูกองค์กรลับลักพาตัวไปทำการทดลองฝังไมโครชิพในสมองเพื่อสร้างนักฆ่าที่สมบูรณ์แบบและควบคุมได้แต่ดร.หลิวกลับแอบเปลี่ยนชิพรุ่นใหม่แทนเขาจึงถูกองค์กรกำจัดทิ้งนาโนชิพจึงส่งจิตของเขามาในยุคโบราณ

จากจุดสูงสุด กลับมาสู่จุดต่ำสุด เพียงเพราะกระโดดหน้าผาหนีการไล่ล่าของศัตรู จู่ๆก็โผล่มาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้ไม่เป็นที่ต้องการของครอบครัว เมื่อบอสอย่างเธอลืมตาตื่นขึ้นมา ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม หึๆ

ผู้ให้พรแก่อาหาร นั่นแหละคือฉายาของหญิงสาวผู้ที่โลกใบนี้ต่างก็เปิดต่างให้แก่เธอด้วยความเต็มใจ “พรนั้นไม่มีศีลธรรม มีแต่ผู้ใช้ที่จะกำหนดว่ามันจะกลายเป็นพระพร หรือคำสาป“

ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?