- 60
- 10.3K
- 676
- 0 (0)
เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]
เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]
ยูจิมีน้องสาวด้วยนะ เขาน่ะสาบานกับปู่ว่าต่อให้ต้องตาย เขาก็จะปกป้องน้องสาวของเขาเอาไว้ให้ได้ และ เขาจะทำให้เธอเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก
แม้แต่แสงสกาวจากดวงดารายังไม่พรั่งพราวเท่าดวงตาของเธอยามมองมา อาจเพราะแบบนั้นราชาแห่งโลกกลางคืนถึงได้ถนุถนอมเธอไว้ในส่วนหนึ่งของหัวใจอันมืดมน ALL FOR ONE x OC -END-
"ฉันล่ะเกลียดโลกเส็งเคร็งนี่จริงๆ" การที่ผู้หญิงคนนึงรู้ว่าตัวเองกลายเป็นเดนสวะอย่าง เซนอิง นาโอยะ ในตระกูลเส็งเคร็งหัวโบราณอย่างสามตระกูลใหญ่ ที่ยึดถือสายเลือดและเพศชายเป็นใหญ่ คืออะไรที่บัดซบสิ้นดี
โกโจ ซาโตรุ นักคุณไสยอันดับหนึ่งของโลก ผู้ที่เป็นตัวบั๊คที่สุด "แหม่.... เป็นใครก็ต้องชมตัวเองละน้าาาาา~~~~~~"
ได้ข้อเสนอให้เข้าไปในเรื่องมายฮีโร่อคาเดเมีย แต่ [เกิดข้อผิดพลาด ไม่สามารถดำเนินการสวมร่างได้ ] ห้ะ [ คำแนะนำ : โฮสต์ควรใช้ช่วงเวลาการรอเพื่อทำความคุ้นเคยกับจักรวาลเป้าหมาย] ในสภาพวิญญาณแบบนี้?
เมื่อตระหนักได้ว่าจริง ๆ แล้วตนเองดันกลายมาเป็นซากุระ ตัวประกอบสีชมพูไร้ค่าแห่งโคโนฮะ เพื่อเอาชีวิตตัวเองให้รอด การที่กำปั้นของฉันจะแยกแผ่นฟ้าและผืนดินได้มันก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกใช่มั้ย?
ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก
เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!
ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที
หล่อนเป็นพาร์ทเนอร์ที่ดี แต่ฝีปากอาจจะยัง
–ใครที่มองว่าเด็กแฝดมันน่ารัก เป็นเด็กดี ให้ควักตาแล้วเอาไปล้างซะ เพราะสองคำนี้ไม่ใกล้เคียงเลยซักนิด -Gojo Satoru-
เซรินะ ได้เผลอหลับ ขณะอยู่ในระหว่างพิธีร่ายรำ รู้ตัวอีกทีเธอก็ตื่นมาในยุคไทโชที่มีอสูรกินคนเพ่นพ่านเต็มไปหมด โชคดีที่หญิงสาวได้รับการช่วยเหลือชายหนุ่มรูปงามนักล่าอสูรเจ้าเพลงดาบทะเลคลั่ง!
...ไม่ว่าหิมะจะทับถมวนมากี่ฤดูก็ขอให้ดอกบ๊วยขาวนี้ได้ผลิบานยืนหยัดดั่งที่มันเคยเป็นมาได้ดีเสมอ เจ้าคือเดือนที่ดีงามคือฤดูใบไม้ผลิที่น่ายินดีตลอดพันปีของข้าเพียงผู้เดียว
เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ
“เขาคือผู้เลือกเฟรมของโลก ตัดต่อโชคชะตาด้วยดวงตาชัตเตอร์ ผู้ไม่ยอมเป็นตัวละครในเรื่องใคร และพร้อมฉีกทิ้งทั้งสวรรค์กับนรกเพื่อเฟรมที่ตนยอมรับได้”
นอกจากจะไร้เจี๊ยวแล้ว ยังต้องมาติดแหง็กยู่ในร่างชาวบ้าน พร้อมกับเศษซากดวงวิญญาณที่ถูกแยก20ส่วนน่ะ แล้วแบบนี้ฉันจะต้องใช้ชีวิตยังไงล่ะเนี่ยท่านพระผู้เป็นเจ้า!!
'อุซึมากิ อาคาเนะ' ไม่ต้องการการยอมรับของใคร เธอเพียงต้องการหนีออกจากกรง และช่วยให้ความปรารถนาของใครบางคนกลายเป็นความจริงก็เท่านั้นเอง