- 37
- 6.94K
- 36
- 0 (0)
เขา...เริ่มต้นด้วยรักจอมปลอมสู่กรรมตามสนองเล่นงานจนแทบขาดใจตาย "เราหย่ากันเถอะค่ะ"
เขา...เริ่มต้นด้วยรักจอมปลอมสู่กรรมตามสนองเล่นงานจนแทบขาดใจตาย "เราหย่ากันเถอะค่ะ"
แล้วคุณจะรู้ว่ามีผมมันดีกว่าอยู่คนเดียว…
อดีตสาวโรงแรมสวยรวยรสนิยม ต้องมาเปิดแผงปิ้งย่างข้าง ๆ หนุ่มขายข้าวผัดที่คิวยาวเฟื้อย... และรวยมหาศาล! อะไรทำให้อดีตหมาป่าแห่งวอลล์สตรีททิ้งตลาดหุ้นแล้วมาจับกระทะ?
“ประธานบริษัท ว่างถึงขั้นนั่งโทรหาคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าเลยหรือคะ” “ครับ ว่างแบบนั้นแหละ” “แต่ฉันไม่ว่างค่ะ ถ้าไม่มีอะไร ขอวางสายนะคะ” “ไม่ได้เจอกันตั้งนาน กินข้าวด้วยกันหน่อยไหม" "ไม่สะดวก สวัสดีค่ะ!"
"ถ้าคิดจะไปจากฉัน เธอคิดผิดแล้ว"
อุตส่าห์ได้มาเกิดใหม่เป็นคุณหนูที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ตอนที่คิดว่าชีวิตใหม่กำลังจะสดใส กลับค้นพบว่าน้องชายเป็นคนโรคจิต......
“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!
เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา
การผจญภัยในป่าหิมพานต์ ของสองหนุ่มสาวที่ถือชะตาลิขิตแห่งฟ้า จะนำพาไปพบกับความลึกลับที่ซ่อนอยู่... #ตะวันเจิดจ้า
“นักแสดงที่รับบทตัวร้ายตัวขี้อิจฉา ต่อให้ตายไปแล้วเกิดใหม่ก็หนีไม่พ้นบทนี้สินะ” นี่คือความคิดแรกของ ‘หวังเหยียนเล่อ’ ในร่างของ ‘ฮั่วเหิงเยว่’ สตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเย่อหยิ่งที่สุดในแคว้นหยาง
ใครเพื่อนเธอกันนะ เขาไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเธอสักนิด
"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!
มีอาคือเมียเก็บ ส่วนเคปคือผัว... ที่ต้องแบมือขอเงินใช้ เพราะเมียเก็บไว้ทั้งหมด
นางเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอ ถูกพี่สาวต่างมารดาแย่งคู่หมั้นและรังแกจนเกือบตาย แต่เทวดาฟ้าดินสงสารให้มารดาที่ล่วงลับทำให้เห็นนิมิตว่าหากนางไม่สู้จุดจบของชีวิตนางอนาจเพียงใด นางไม่ยอมเป็นเช่นนั้นแน่!!
บางคนบอกว่าเรื่องของเธอคือตำนาน เป็นความรักที่แสนมั่นคงและซื่อสัตย์ บางคนนำเรื่องเธอไปเผยแพร่เป็นละครหรือภาพยนตร์ น้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับเธอ เข้ามาสิ.. แม่นาคตัวจริงจะเล่าให้ฟัง
ในคืนจันทร์เพ็ญ—เธอจากโลกปัจจุบัน เพียงแสงกระทบปิ่นปักผม สติก็ปลิวสู่กาลเวลา ตมิสา ลืมตาขึ้นอีกครั้ง..ในร่างใหม่ ราวกับภาพฝันโชคชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง นางจะเป็นเช่นไรต่อไป
"ถ้าดิวไม่ชอบพี่แล้ว พี่จะเป็นคนที่ชอบดิวเอง”
สำหรับเธอคือโอกาสในการล้างแค้น สำหรับเขามันควรจะเป็นแค่การช่วยคนแปลกหน้า... แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ผู้หญิงตัวเล็กๆที่เอาแต่หลบตาและไม่ยอมแพ้ใคร กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขาแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มต้น
เพราะคำมั่นสัญญาของญาติผู้ใหญ่ทำให้เธอและเขาต้องแต่งงานทั้งที่ไม่ได้รักกัน.. ผิด! เธอแอบรักเขามาหลายปีแล้วต่างหาก!
“พี่แดนช่วยวางตัวดีๆหน่อยได้ไหม บี๋ไม่อยากถูกจับตามองมากเกินไป” "จะให้พี่ทำเมินทั้งที่เรารู้จักกันดีน่ะเหรอพี่ทำไม่ได้หรอก" "จะไปยากอะไรคะก็แค่ทำตัวเหมือนสามสี่ปีที่ผ่านมา" "บี๋!"เขตแดนเรียกเสียงเข้ม