ตอนเป็นคนอ่านนิยายมันก็สนุกดี แต่พอต้องกลายมาเป็นตัวประกอบที่ชะตาถูกแทรกแซง ข้าสนุกกับมันไม่ลงจริง ๆ

ลืมตาอีกครั้งก็กลายเป็นแม่ลูกสามเสียแล้วแต่เด็กน้อยใบหน้ากลมราวกับซาลาเปาแสนน่ารักเหล่านี้ อนาคตจะกลายเป็นตัวร้ายที่แสนอำมหิตและมีจุดจบไม่งดงาม ในฐานะมารดานางจะเปลี่ยนชะตาพวกเขาเอง ส่วนสามีหายหัวไปไหน

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

เธอตื่นขึ้นมาในร่างใหม่ก็โดนสามีบอกเลิกซะแล้ว ได้สิถ้าเขาต้องการอย่างนั้นเธอก็ไม่ขัดข้อง แต่ลูกทั้งสองที่นั่งกอดคอกันร้องไห้นี่สิทำให้เธอตัดสินใจได้ยากยิ่ง

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

วิ่งตามพระเอกสุดฮอตในดวงใจอยู่ดี ๆ ตื่นมาอีกทีกลายเป็นบุตรสาวขุนนางต้องโทษ มิหนำซ้ำนางยังพ่วงเอาความเกลียดชังอันมากล้น จากแม่ทัพหนุ่มรูปงามแห่งแคว้นผู้นั้นมาอีกด้วย ชีวิตใหม่นี้ไม่ง่ายเลย

"การเดินทางไปเมืองหลวงเส้นทางอาจเต็มไปด้วยความยากลำบาก คุณหนูในห้องหออย่างเจ้าจะทนได้หรือ?" "แล้วการที่ข้ายอมตัดฟืนแบกน้ำ แกล้งเป็นบ้าเป็นใบ้ยังมีอะไรลำบากกว่า ที่คุณหนูในห้องหออย่างข้าจะทนไม่ได้กัน"