.ล้านปีแสง.

วันที่นางตื่นเต้นดีใจที่สุด คือวันที่นางเสียใจที่สุดเช่นกัน

ชาติก่อน นางเป็นหญิงร้ายกาจ ใช้ยาพิษสังหารสามีจนตาย ชาตินี่จึงตั้งใจมาชดใช้ให้เขา

ใคร ๆ ก็มองว่านางเป็นเด็กน่ารักใสซื่อ ว่านอนสอนง่าย จะมีสักกี่คนที่รู้ ว่าภายใต้หน้ากากไร้เดียวสานั่น ซ่อนตัวตนเช่นไรเอาไว้

ใช่ว่าสตรีอยากหย่าแล้วจะหย่ากันได้ ๆ ง่าย ๆ

ความรักมักทำให้คนโง่เขลา คำกล่าวนี้คงไม่มีผู้ใดกระจ่างแจ้งเท่าตัวข้าผู้นี้อีกแล้ว

ก้าวพลาดเพียงครั้ง ไร้ซึ่งหนทางให้ย้อนกลับ

เพราะเกิดมาเป็นแฝดน้องที่รูปร่างหน้าตาไม่งามล้ำเฉกเช่นเช่นพี่สาว สิ่งใดที่ข้ากระทำล้วนผิดไปเสียหมด แม้แต่คนที่ข้ารักสุดหัวใจ ยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้า ข้าเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินแล้วที่วิ่งตามความรักข

"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

เมื่อสหายที่คบกันมาหลายปีถูกแม่สื่อจับจ้อง นางไหนเลยจะอยู่เฉยได้ เห็นทีคงต้องเผด็จศึกอย่างเดียวแล้ว "ข้าอุตส่าห์แอบรักเจ้ามานานหลายปี ไหนเลยจะยอมให้ผู้อื่นคาบเอาไปกิน ฝันไปเถิด!"

อุตส่าห์ดีใจที่ตายแล้วได้เกิดใหม่เป็นสตรีงดงามในยุคจีนโบราณความฝันอยากมีผัวของโบ๊ะก็เลยเป็นจริงแต่ผัวที่ไอ้นั่นใช้การไม่ได้มันคืออาร๊ายย!

อุตส่าห์ดีใจที่ตายแล้วได้เกิดใหม่เป็นสตรีงดงามในยุคจีนโบราณความฝันอยากมีผัวของโบ๊ะก็เลยเป็นจริงแต่ผัวที่ไอ้นั่นใช้การไม่ได้มันคืออาร๊ายย!

ชาติที่แล้วนางเป็นฮองเฮาผู้ชั่วช้าที่ผู้คนพากันรังเกียจด่าทอสาปแช่ง ชาตินี้จงอย่าหวังว่านางจะเฉียดใกล้ตำแหน่งนั้นอีก แต่เหตุใดสวรรค์ถึงได้ส่งนางมาพัวพันกับบุรุษตระกูลหมิงเช่นนี้

หากจะกล่าวถึงบุรุษไร้ใจในใต้หล้า ถ้าคนผู้นั้นเป็นที่สอง คงไม่มีที่หนึ่ง นางหวังเพียงจะไม่ข้องเกี่ยวกับเขา ทว่าสวรรค์ช่างเอ็นดูนางอย่างเหลือล้น เพียงค่ำคืนแรกในวังหลังก็ต้องมาถูกเขาโอบกอดเสียแล้ว

หลังผ่านความเหน็บหนาวมาหลายร้อยปี เกิดใหม่ครานี้ นางขอแค่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ ทว่าใครจะรู้ว่าร่างใหม่ที่นางเข้ามาอยู่กลับไม่ธรรมดาอย่างที่เห็น

ด้ายแดงถูกตัดขาด ยวนหยางถูกพรากจาก ชะตาชีวิตถูกผู้อื่นแย่งชิง นางต้องยอมจำนนใช่หรือไม่? ไม่! นางไม่ยินยอม ไม่ยินยอมเป็นอันขาด!

การเป็นฮูหยินนั้นไม่ง่ายดายเลยจริงๆ

"เขา" คือ ทรราชที่โลกจารึก ส่วน "นาง" คือวิญญาณหลงยุคที่ย้อนอดีตกลับมาเกิดในร่างใหม่

"บางครา สิ่งที่เห็น อาจมิใช่ความจริงเสมอไป" หากมิได้สลับร่างกัน พวกนางคงไม่ได้มองเห็นความจริง

ข้าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว ที่จะต้องวิ่งตามท่าน พอกันทีกับการไล่ตามคนที่ไม่เห็นคุณค่า