- 99
- 1.44K
- 7
- 0 (0)
หากได้รับโอกาสครั้งที่สอง คุณจะเลือกดิ้นรนเอาชีวิตรอด หรือสร้างระบบระเบียบใหม่ด้วยมือของคุณเอง? เซียงเหยียนดิ้นรนตลอดหกปีท่ามกลางกองศพและทะเลโลหิตในวันสิ้นโลก แต่สุดท้ายก็เลือกจบชีวิตอันสิ้นหวัง
หากได้รับโอกาสครั้งที่สอง คุณจะเลือกดิ้นรนเอาชีวิตรอด หรือสร้างระบบระเบียบใหม่ด้วยมือของคุณเอง? เซียงเหยียนดิ้นรนตลอดหกปีท่ามกลางกองศพและทะเลโลหิตในวันสิ้นโลก แต่สุดท้ายก็เลือกจบชีวิตอันสิ้นหวัง
:ควีนปรีนี่ที่เขาว่าเล่นของป่ะวะ :แล้วใช่คนเดียวกับที่มีข่าวว่าเสี่ยเลี้ยงป่ะ :อ่อ ดังแต่หยิ่งในวงการไม่มีคนคบสักคน :#ดาราคนนั้นเล่นของ ก็มันนี่แหละค่าจะบอกให้
องค์ชายผู้สูงศักดิ์ ถูกใส่ร้ายจนสิ้นชีพ ตื่นขึ้นมาในร่างเด็กหนุ่ม ท่ามกลางโลกที่ล่มสลายเพราะ เจียงซือ "ตายแล้วยังต้องมาวิ่งหนีอะไรอีกเนี่ยชีวิต ข้า!!"
เมื่อ "เหยื่อ" ของเกม กลายเป็น "เธอขา" ของใจ...จากมาเฟียผู้ล่า สู่ผู้ประสบภัยหัวใจ เขาจีบสนุกเล่นๆแต่กลับรักหมดใจ
"หลี่ลั่ว" ชายหนุ่มอายุ 20 ปี ได้ตื่นขึ้นมาในร่างของ "หลี่ลั่ว" เด็กน้อยอายุห้าขวบ มารดาก็จากไปเช่นนี้ แล้วเด็กน้อยตัวคนเดียวอย่างเขา จะอยู่รอดเองได้อย่างไร ปะป๊าจอมมารช่วยอายั่วด้วยยย!!!
หลังจากสูญเสียครอบครัวไปเขาก็พบเจอแต่เรื่องเลวร้าย ญาติที่คิดว่าดีกลับแย่งชิงทุกอย่างไปจนสุดท้ายแม้แต่ชีวิตก็ไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้
คุณครามน่ะเป็นคนดี ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนที่คนอื่นคิดหรอกนะ “เราท้อง” “...แน่ใจได้ยังไงว่าลูกฉัน” “...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เลยมาบอกว่าท้องเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าคุณครามเป็นพ่อไง” ถึงบางทีจะน่าตีไปบ้างก็เถอะ
ฉันมีชื่อว่าเมษา มีอาชีพเป็นนางรอง เพื่อช่วยส่งเสริมความรักของพระเอกกับนางเอกให้สมหวัง แต่ในชีวิตจริง ฉันเป็นแค่คนธรรมดาที่ต้องการความรัก
หมิงอิ้งเยว่คุณหนูรองอาภัพถูกบิดามารดาซึ่งเป็นแม่ทัพทอดทิ้งไว้เมืองหลวงกับผู้เป็นย่าแต่หลังจากท่านย่าจากไปนางต้องทนทุกข์ทรมานทั้งกายใจถูกบ่าวไพร่ในจวนกลั่นแกล้งรังแกด้วยยามนั้นนางยังเด็กไร้ทางสู้
"เสี่ยวหู่! ผมเอาตะหลิวไล่ฟาดสัตว์อสูรได้ไหมครับ!"
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
‘ป๋ายชิง’ตกกระไดพลอยโจนต้องถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพระชายาหยางอ๋องผู้ร้ายกาจ แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อนางกับ‘เย่เชียนอวี่’แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เขาก็แค่นักเรียนธรรมดาคนนึงที่มีพรสวรรค์ด้านวิชาดาบแต่กลับรู้สึกเบื่อกับชีวิตจนได้มาพบกับ "มิโนรุ คาเงโนะ" แม้จะดูธรรมดาแต่สำหรับเขาแล้วสามารถสัมผัสมันได้ถีงศักยกาพของเขาจนมาเป็นเพื่อนกันในที่สุด
ทะลุมิติมาเป็นภรรยากำมะลอที่รอวันหย่าร้างตามข้อตกลงการแต่งงาน นอกจากครอบครัวสามีไม่ปลื้ม ยังมีศัตรูทางธุรกิจจ้องเล่นงาน มีลูกบุญธรรมที่ต้องเลี้ยงดู โธ่!! สวรรค์ เกิดใหม่ทั้งทีให้มีชีวิตราบรื่นกว่านี้ก
เกิดใหม่อีกครั้งแต่กลับโดนวิญญาณบรรพบุรุษร่างเดิมตามตอแย สั่งให้รีบหาสามีและมีลูกโดยด่วน เหอะ คิดว่าคนอย่างเขาอยากมีนักรึยังไง ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้วท่านตา ข้าอยากมีสามีจนตัวสั่น/เอามือทัดผมมองหาผู้ชาย
อ่านนิยายยุค 60 70 80 มาบ้าง โชคชะตาก็เล่นตลก ให้เรามาเกิดใหม่กับตัวช่วยมิติคัดลอก แต่ติดตรงที่ว่า เธอเป็นเด็กน้อยนี่สิ ไม่ใช่ว่า นิยายแนวนี้ต้องเป็นสาวสวยภรรยาทหาร?
เพราะอาจารย์บอกให้ไปหาประสบการณ์ เจ้าปลาเค็มน้อยที่ชอบนอนอุ่นและกินของอร่อยจึงจำต้องออกทำภารกิจ ผ่านไปสองปีเงินที่มีก็เริ่มหดหาย แย่แล้วคารัมต้องหางานทำ งานสบายที่ได้เงินดี!
เผลอขึ้นเสียงใส่ก็ทำหน้าขึงขัง แซวว่าลงพุงก็พลิกตัวนอนหันหลัง ไม่พอใจก็จะชอบลงโทษภรรยาบนเตียง… จื่อลู่ รู้สึกเครียด ตาแก่ที่บ้านเป็นอะไรกันแน่ ? ให้โอเมก้าโลว์คลาสแบบเขาอยู่อย่างสงบๆสักทีจะได้ไหม!!
ชะตาสตรีที่ถูกหลอกใช้จนเสียทุกอย่างถูกเปลี่ยนใหม่ นางหวนคืนมาเพื่อชนะ ได้สามีมากมาย ได้แก้แค้นผู้ชายเลวทราม รอก่อนเจ้าก้อนแป้ง ข้าจะหาท่านพ่อใจดีมาให้เจ้า (ฮาเร็มแท้ นางเอกเร่าร้อน พระเอกสี่คน)
"ใครบางคนเคยบอกไว้ว่าตำนานไม่เคยตาย มันแค่รอคอยคนรุ่นใหม่…ที่จะส่องแสงเหนือกว่าใคร" "ผมก็ไม่รู้หรอกว่าต้องเดินไปถึงจุดไหน แต่ถ้านี่คือเส้นทางของเขาแล้วล่ะก็ คอยดูให้ดีผมจะไปให้ไกลกว่านั้น"