"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

ในวันที่โลกกำลังจะสูญสิ้นไปทุกสิ่ง มนุษยชาติไม่อาจใช้ชีวิตได้ดังเดิม อาหารและที่อยู่ก็ไม่ได้หาได้อย่างง่ายดายอีกต่อไป ทว่าหยางชิวหลันกลับกำลังทำสวนอย่างสนุกสนานและเพลิดเพลินกับอาหารโดยไร้กังวล

เยว่หย่งหนิงตายเพราะหม้อหลอมยาเกิดระเบิด นางเกิดใหม่ในร่างเด็กสาวผู้อาภัพ ก็โดนระบบบังคับให้รับข้อเสนอ หากปฏิเสธไม่ออเออ จะถูกส่งไปรับกรรมที่นรก อะไรฟะเนี่ย! ชีวิตใหม่สุดแสนวุ่นวายได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านไม่จบ ซ้ำเป็นตัวประกอบยากจนให้นางเอกใช้เป็นเครื่องมือยกหางตัวเอง เมื่อจงเลี่ยงลี่มาอยู่ในร่างนี้แล้ว ฝันไปเถอะว่าจะสำเร็จ

สะดุ้งตื่นจากฝันร้ายต้องแสร้งเป็นเด็กไร้ประโยชน์ หลอกเป็นหมูกินเสือ เพื่อแก้แค้นแทนมารดาจำต้องลากคนชั่วออกมา แต่เครือข่ายคนต่ำช้ามันใหญ่กว่านั้น วางแผนให้ศัตรูพินาศบรรลัย ไม่ว่าใครก็หนีหายนะนี้ไม่พ้น

อุบัติเหตุทำให้เธอเสียชีวิตและไปฟื้นในร่างของเพ่ยอิงอิง หญิงสาวที่ต้องมาเสียชีวิตก่อนจะได้ขึ้นรับตำแหน่งเป็นเจ้าสำนักพรรคมารเพียงวันเดียว

ชีวิตเซียงหรงวุ่นวายถูกจวิ้นหวังจ๋างจื่อตามติด "ของหมั้นก็รับแล้วไม่แต่งให้ข้าได้อย่างไร" ห๊ะ ของหมั้น? หลี่จือหลินมองถังหูลู่ในมือนาง เซียงหรงถอยหลังกรูด "กับแค่ถังหูลู่ห้าอีแปะก็นับด้วยหรือ" ขี้งก!

นักฆ่าสาวได้ตายแล้วเกิดใหม่ในนิยายที่อ่านไปเพียงสามบทพร้อมระบบมิติที่ต้องทำความดีเพื่อเก็บคะแนนแลกสิ่งของ คนที่เคยฆ่าคนเป็นผักปลาอย่างเธอได้เกิดใหม่ครานี้จึงขอเป็นคนดีดูสักครั้ง

เพราะถูกบังคับให้แต่งกับจวิ้นอ๋องจอมเผด็จการ ด้วยความกลัวหลัวจื่อเถิงจึงหนีทว่าดวงถึงฆาตได้เกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง วิญญาณหวนคืน แต่กลับย้อนมาในคืนวันแต่งงานและถูกจับร่วมหอ "จวิ้นอ๋องเพคะ พะ พอแล้ว.."

ไปทำบุญวันเกิดที่อายุครบ30ปีให้ตัวเอง แต่ทำไมอยู่ดีๆก็โดนทักว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน1สัปดาห์ให้เตรียมตัวให้พร้อมเมื่อถึงเวลา แล้วเธอจะทำยังไงหล่ะเนี่ย

เธอผู้ที่ได้ทะลุมิติย้อนกลับมาสู่ยุค 70 จากวันสิ้นโลกที่ผู้คนต่างเอาตัวรอดด้วยวิธีต่างๆ อย่างเห็นแก่ตัว ไม่มีใครมีพลังเหมือนในนิยาย ยกเว้นเธอ ซูเว่ยอัน ที่มีพลังจิตและมิติที่ดูดเก็บได้แต่ของไร้ค่า?

ในวันสิ้นปีของปี 2567 เพราะความเก่งของเธอ ทำให้เธอต้องตาย แต่เหมือนเพิ่งหลับตาไปไม่นาน เธอก็ตื่นขึ้นมาใหม่ในร่างกายของหนูน้อย แขนสั้นนิ้วมือป้อม!!!

(ลองเขียนครั่งแรกเวลาอัพไม่แน่นอนไม่มีโลกกระจก)

"เมื่อใดที่เจ้าจุติมิว่าเป็นอะไรข้ามักจะอวยพรคำศักดิ์สิทธิ์ให้แก่เจ้า ข้าคอยปกป้องเจ้าอยู่เบื้องหลังแต่เพียงชั่วครู่ที่ข้าออกห่างจากเจ้า เจ้าก็จากข้าไปอีกครา"

รดาได้เกิดใหม่มาเป็นลูกสาวของตัวร้ายที่เธอแสนจะเกลียดชังในนิยาย ในนิยายตัวร้ายมีนิสัยร้ายกาจทั้งยังเหี้ยมโหดชั่าช้า แต่เมื่อเธอได้ทะลุเข้ามาเป็นลูกสาวของเขา ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่เธอเคยอ่านมา

เสิ่นเฟยฟางกำลังมึนงงกับความทรงจำเด็กผู้หญิงที่มีร่างกายผอมโซ เจ้าตัวเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านกำลังถูกผู้เป็นย่าใหญ่ทุบตีด้วยข้อหาขโมยอาหาร ที่บ้านต้องยากจนเพียงใดถึงต้องทุบตีให้ถึงตาย!

จะเป็นอย่างไรเมื่อน้ำแกงยายเมิ่งไม่ได้ผล อวี้เหลียนที่ตายอย่างเสียสละในยุคสามพันต้องมาเกิดใหม่เป็นทารกน้อยที่มีความทรงจำและพลังดอกบัวของชาติก่อน

คริสตี้หวูทำงานในฮ่องกงเธอต้องอยู่ในร่างเด็กไม่ได้ความอย่างซ๋งเหมย70บัดดลจากเด็กห้องบ๊วยลูกพี่ใหญ่แก๊งค์เด็กแสบกลายเป็นหัวกะทิและเลื่อนขึ้นห้องหนึ่งหาเงินค้าขายย้ายออกเช่าบ้านไต่เต้าเย้ยบ้านซ่ง

เมื่อนางร้ายได้โอกาสรู้ความจริง ว่าเรื่องราวของตนนั้นเป็นเพียงแค่นิยายเล่มหนึ่ง แต่เมื่อนางคิดว่าทุกอย่างมันจบแล้ว นางก็ได้โอกาสแก้ตัวใหม่อีกครั้ง! และครั้งนี้มันจะไม่เหมือนเดิมอีก!!