ในสายตาเขา นางเป็นเพียงชายาเงา ที่ไร้ค่า แต่วันที่เขาคุกเข่าปรารถนาหัวใจ โลกทั้งใบกลับเหลือเพียงความว่างเปล่า...เพราะนางไม่ต้องการเขาอีกต่อไป

“ใครสั่งสอนให้มึงตายแล้วกลายเป็นผีระยำแบบนี้” กระโถนในมือกระหน่ำฟาดหน้าผีชราจนกรีดร้องโอดครวญราวกับร่างจะสลาย ในขณะที่หัวของมันขยำกำเส้นผมเอาไว้ไม่ให้ถอยหนี

ภาคต่อของนิยายข้ามเส้นเพื่อน จากที่เคยเป็นได้แค่เพื่อนร่วมห้อง ตอนนี้พระเอกเราได้เลื่อนขั้นเป็นผัวแล้วค่ะแต่ปัญหาคือ มันรุกหนักยิ่งกว่าตอนจีบอีก!

ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมต้องเป็นตัวร้ายที่ตายตอนจบด้วยล่ะ!แถมยังมี“ระบบเช็คอิน”ชีวิตดี๊ดี..ถ้าไม่ติดว่าต้องช่วยครอบครัวตัวร้ายหลุดจากหายนะตามบทจะไม่ตายตอนจบเหรอ? ก็ต้องเช็คอินและเล่นใหญ่กว่านางเอกนิดนึง!

อิตะ วาตารุ เด็กหนุ่มสุดซวยที่ชีวิตไม่เคยปราณีเขาเลย ตั้งแต่เสียพ่อแม่ ไม่สมหวังในความรัก ในจะถึงขั้นโดนรถชนจนต้องย้ายเมืองหนี แต่ว่าตอนนี้เขาต้องกลับมาเมืองที่ทำให้ชีวิตเขามีแต่เรื่องซวยๆ

วิญญาณร้ายจากคำสาปกัดกินยามแสงจันทร์เต็มดวงสาดส่อง หากมิล้างคำสาปกายและวิญญาณก็จักหายไปตลอดกาล

เมื่อเชฟสาวลื่นล้มแล้วเสียชีวิตในห้องครัว แล้วไปเกิดใหม่ในร่างสาวยากจนที่ต้องหาเงินรักษาน้องชายที่ป่วย นางจึงต้องขายอาหารเพื่อหาเงินประทังชีวิตจนได้มาเจอกับท่านแม่ทัพหนุ่มที่ติดใจในรสชาติอาหารของนาง

เรื่องราวเริ่มต้นมาจากIGของอีกฝ่ายที่เป็นนายแบบชื่อดังเห็นคอมเม้นเข้ามายิ้มเยาะทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจจึงอยากรู้ว่าคนที่ส่งสติเกอร์นั้นคือใครเมื่อรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเทรนเนอร์เขาจึงคิดหาวิธีเอาคืนทันที

ร่างโปร่งใส กลิ่นกำยานหอม แว่วเสียงหลอนเรียกชื่อข้างหู 'ยูรี..ยูรี รู้มั้ยความน่ากลัวที่แท้จริงน่ะไม่ใช่พวกเราแต่เป็นสิ่งที่อยู่ที่ดินแดนฮีโร่ของเธอ'

ชายหนุ่มผู้ชื่นชอบโปเกม่อน ได้ตายไปยังโลกของเหล่าโปเกม่อน พร้อมกับระบบที่ช่วยพัฒนาโปเกม่อน ไม่ซิต้องพูดว่า เป็นระบบรอบด้านซิถึงจะถูกต้อง เพราะมันทำได้ทุกอย่าง (ตัวเอก หลงเฉิน ของเราคนดีคนเดิมนั้นเอง):

จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ทะลุมิติสู่ดินแดนที่มนุษย์ไม่ได้อาศัยอยู่บนดาวเพียงดวงเดียว ที่นี่ต้องใช้อาชีพและสกิลในการเอาตัวรอดจากผู้ทำลายล้างจักรวาล

ลู่เหวินผู้ไม่อยากโดดเด่นได้รับ “ระบบเจ้าสำนัก” โดยไม่ตั้งใจ ทั้งที่ต้องการใช้ชีวิตเงียบ ๆ กลับถูกบังคับให้สร้างสำนักสะสมศิษย์ และยกระดับพลังสุดท้ายจากคนอยากซ่อนตัว กลายเป็นเจ้าสำนักที่โลกต่างหวาดกลัว

ความเก่งของเธอทำให้เธอไม่กล้าที่จะมีความรักหรือเธอมีเหตุผลอื่นกันแน่ ดูบททดสอบที่ครบรสไปด้วยกัน

"เพลิง!!" พอเข้ามาในห้อง ลี่ก็ตะโกนเสียงดังลั่น "......" ร่างสูงกลับเงียบกริบแถมสีหน้าเรียบนิ่งของเขายังเย็นชาสะจนน่าหงุดหงิด ไอ้คนเหี้ยยย เห็นลี่รักลี่หลงเข้าหน่อยเอาใหญ่เลยนะ หึ้ย! ทำไงได้ ..รักเขา

เธอลืมตาตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนั้นแขนซ้ายขาด จำเรื่องราวก่อนหน้านั้นไม่ได้เลยแม้แต่ชื่อ เธอจึงเดินทางออกตามหาตัวตนในอดีตเพื่อรื้อฟื้นความจำในอดีตของเธอพร้อมกับดาบคู่ใจ ว่าเธอเป็นใครกันแน่

เมื่อรางวัลลับของหอคอย 100 ชั้นคือการจุติเพื่อรับพลังใหม่ ใครบ้างจะไม่เอา ก็เลือกไปเลยสิ แต่ไหงกลายเป็นย้อนเวลากลับมา 20 ปีก่อนพร้อมกับระบบภารกิจที่สั่งให้ทำนา! แถมยังสั่งให้กินผัก ฉันเกลียดการกินผัก!

เธอเป็นสาวน้อยมหาวิทยาลัยปี 1 ที่เขาหลอกฟัน เพราะเดิมพันกับเพื่อน หลายปีผ่านไป เขาได้เจอเธออีกครั้ง พร้อมติดที่หน้าตาเหมือนกับเขาเหมือนกับแกะ เขาจะทำอย่างไรเพื่อให้เธอกลับมารักเขาอีกครั้ง

หากต้องทะลุมิติมาเป็นลู่เซี่ยในยุค 70 เธอจะใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสำราญได้ไหม เมื่อเธอเป็นสาวที่ทะลุมิติจากศตวรรษที่ 21 แถมยังต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในชนบทอย่างยากลำบาก เธอจะผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปได้หรือไม่

กลับบ้านมาเยี่ยมยายในรอบหลายปี ถูกน้องชายชวนไปกินเหล้าจนเผลอเมามาย รู้ตัวอีกทีนอนอยู่ใต้ร่างของผัวเก่าที่เกลียดขี้หน้าเข้าไส้ “เกลียดจังไอ้ผัวเก่าเฮงซวย!”

ซูม่านเฉ่า คือสตรีผู้ถูกขายเข้าสู่หอนางโลม นางมาโดยมีเป้าหมาย "หากชะตาฟ้ากำหนดให้สตรีเช่นข้าต้องถูกเหยียบย่ำใต้บุรุษ ข้าจะฉีกทำลายม้วนฟ้า พิสูจน์ให้โลกเห็นว่าสตรีก็มียอดเขา กลอน และคุณค่าไม่แพ้ผู้ใด"