เธอต้องอับอายที่ถูกเจ้าบ่าวทอดทิ้งในวันแต่งงาน เมื่อย้อนเวลากลับมาได้ ไป๋เวยในวัย17ปี จะแก้ไขอนาคตที่ขมขื่น แล้วหาเส้นทางใหม่ฝืนชะตาชีวิตท้าลิขิต ให้ชีวิตของเธอเอง

เลือดเพียงหยดเดียวเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของแพทย์สาวหลินต้าเหนิงไปตลอดกาลเมื่อเธอได้เข้ามาอยู่ในร่างของสาวน้อยโบราณนามหลินเสี่ยวหลานนี่คือจุดเริ่มต้นของเธอที่จะสั่นสะเทือนฟ้าและดินด้วยพลังแห่งศาสตร์แพทย์

เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับท่านประธาน หาใช่ความบังเอิญ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกจัดฉากเอาไว้ตั้งแต่แรกเริ่ม… "ถ้าไม่อยากให้ผมตามหาคุณกับลูกเจอ ทำไมตอนนั้นคุณถึงไม่ยิงผมให้ตายล่ะหืม นที"

"กฎของยมทูต...คือห้ามรู้สึกอะไรกับดวงวิญญาณและชีวิตของใคร" / "พี่ใหญ่ชอบผม…ได้รึเปล่า” “ถ้าเธอยังเล่นแบบนี้อีก ฉันจะไม่พาไปกินไอศกรีมแล้ว” “ไอศกรีม…ของพี่ใหญ่ต่างหาก”

ซวนซวน ฝันถึงชาติที่แล้วของตัวเองพร้อมกับได้รับความสามารถมากมายของชาติที่แล้วมาจากเทพแห่งโชคชะตาบอกว่าเป็นการชดเชย เขาจึงลองใช้ความสามารถพวกนั้นมาสตรีมหาเงินไม่คิดว่าจะตกแฟนคลับสายเปย์ได้ปุบปับแบบนี้!

เมื่อเพื่อนสนิทต่างคณะต้องมาใช้ชีวิตในคอนโดเดียวกันถึงจะอยู่ห้องข้างกันแต่กลับกลายเป็นว่าบางคืนก็อยู่ห้องเขาบางคืนก็อยู่ห้องเธอ

ตั้งแต่รู้ว่าชะตาตัวเองเคยมีจุดจบเช่นไร นางก็พยายามหลีกหนีจากสามีและอนุ แต่พวกเขาเหมือนจะหาเรื่องนางไม่หยุด เพราะงั้นก็อย่ากล่าวหาว่านางใจร้ายแล้วกัน

จีโฮ นักศึกษาเอกพลศึกษากดเข้าร่วมทำเควสครบรอบสองปีของเกมLost world ก่อนจะพบว่าท้องฟ้าที่คุ้นเคยมีประตูมิติโผล่ขึ้นมาและดูดเขาเข้าไป!!

หลังจากพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง ‘น้ำเหนือ’ก็เข้าสู่โลกเกมมรณะได้แบบมึนงงในที่สุด แต่ทำไมที่นี่ถึงไม่ค่อยเหมือนกับที่คนอื่นเล่าเท่าไหร่เลยล่ะ?

"น้องไม่อ่อนข้อให้นะครับ ของของน้องก็คือของของน้อง ใครที่จะมาแย่งไปต้องลงไปคุยกับลุงยมบาลเท่านั้น!!"

เมื่อเขาขอให้เธอไปจากชีวิต 'อันดา' จึงเก็บเรื่องลูกไว้เป็น 'ความลับ' แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ให้พ่อของลูกกลับมาเพื่อทวงคืนพันธะจากสายใยเดียวที่เขาผูกพัน

คุณครามน่ะเป็นคนดี ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนที่คนอื่นคิดหรอกนะ “เราท้อง” “...แน่ใจได้ยังไงว่าลูกฉัน” “...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เลยมาบอกว่าท้องเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าคุณครามเป็นพ่อไง” ถึงบางทีจะน่าตีไปบ้างก็เถอะ

ลี่อิน หญิงสาวจากปี 2051 ตื่นมาในร่างวัยสาวกลางไร่ชา ค.ศ.1682 ผู้ชายที่นี่ไม่เคยพูดรัก...แต่สัมผัสของเขาแทบหยุดเวลาฉันได้ ทุกคืนที่ไร่ชา ฉันไม่รู้ว่าเขาชงชา...หรือชงใจฉันให้ละลาย - นิยายอ่านฟรีเด็กดี

จางหยวนเกิดเกิดใหม่ในอีกหลายมาหลายปี ขณะเผชิญกับวิกฤตชีวิต เขาปลุกระบบพรานรังเทพจากเกมที่เคยเล่นในอดีตมาก่อน!

หากจุดจบของชีวิตคือกลายเป็นมื้อเย็นของจระเข้มันจะรู้สึกยังไงกันนะ...? คงไม่ทรมานมากหรอกมั้ง ลาก่อนครับแม่ ผมคงไม่มีโอกาสได้บอกลา

ในวันที่ "เธอ" อ่อนแอ "เขา" เข้ามาโอบกอดด้วยความอ่อนโยน แต่เบื้องหลังสัมผัสอันแสนหวานนั้น แท้จริงแล้วคือกับดักที่วางไว้...

เธอตัดใจเลิกราในวันที่เขาเลือกเดินไปกับผู้หญิงอีกคนต่อหน้าเธอ หกปีผ่านไปเขาเป็นได้แค่อดีตคนรักและพ่อของลูก

เขาถูกแม่แท้เอาไปขายให้ศัตรู ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์ ที่พาเขากลับไปเลี้ยงที่โลกของผู้ฝึกตน "อาจารย์ เมื่อไหร่จะถึงเวลาสักทีข้าอยากกลับไปหาพ่อ"

ไม่มีอะไรนอกจากความกาว+ความเพ้อค่ะ

ลองคิดเล่นๆนะ ถ้าหากเรามาอยู่ในร่างของใครไม่รู้แถมตัวเรายังไม่มีเป้าหมายอะไร จะทำอะไรดีละ?.... เอาเป็นว่าโม้เป้าหมาย อะแอมหมายถึงสร้างเป้าหมายขึ้นเองไงละ!