ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ

มีลูกด้วยกันถึงสองคน เขากลับกล่าวหาว่าเธอมีชู้ เอาเถอะ...ถ้าเขาต้องการจะหย่าเพื่อไปอยู่กับอีตัวนั่น เธอก็ยินดี...หย่าแล้วก็อย่ามารักกันก็พอ

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

คำว่า 'ความดีจะชนะความรัก' คงใช้ไม่ได้สำหรับ 'นันทิตา' เพราะต่อให้เธอทำดีแค่ไหน ให้ไปทั้งหัวใจและร่างกาย แต่ไม่สามารถฝืนใจของเขาให้หันมารักเธอได้เสียที

“แต่เขาเป็นลูกของเรานะ เราจะฆ่าลูกเหรอ”...“คือความผิดพลาดต่างหาก”

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

'ใบหย่าและอิสรภาพ' คือสิ่งที่เธอมอบให้เขาตามต้องการ ส่วน 'ลูก' ในท้องคือเศษรักที่เขาเหลือไว้ให้เธอในวันที่จากลา

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

“เด็ก… ยังอยู่ในท้องหนูใช่ไหม”

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

10 ปีที่เธอทุ่มเทกับความรักไม่มีความหมายเมื่อเขามีใครอีกคนเข้ามาในชีวิต “ในเมื่อคุณเลือกไปแล้วคุณจะไม่สิทธิ์เลือกอีก เพราะต่อจากนี้เราจะเป็นคนเลือกเอง” แต่เขากลับหวังให้เธอหวนคืนกลับมาเป็นครอบครัวอีก

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

“รัก” แล้วต้องทนเจ็บ แสดงความรักต่อเขา จนทำให้เขาเกลียดและรำคาญ ถ้าอยากจะจบความร้าวรานในหัวใจของตัวเอง “หย่า” ฉันขอเลือกคำนี้ แล้วเขาก็ตอบตกลงอย่างหน้าชื่นตาบาน

รักเดียวใจเดียว ทะนุถนอมผู้หญิงคนเดียวมาทั้งชีวิต สุดท้ายกลับเป็นได้แค่พระรอง ผ่านมาหลายปี ลูกสาวเธอคนนั้นดันมาตามจีบเขา แล้วใครมันจะบ้าคิดอะไรด้วยล่ะ เด็กอะไรแก่แดดฉิบ สงสัยจะได้เชื้อพ่อx

เขาหลอกมีวันไนท์สแตนด์จนเธอท้องคามหา’ลัย พอกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสิบปีจนลูกสาวโต อุปสรรคก็มากเกินกว่าจะยอมรับไหว แต่ใจของเธอก็ยังรั้นไม่เข้าเรื่อง ดันทุรังจะรักแม้นว่าเขาจะรักคนอื่น...

เพราะคำว่า "รัก" จึงทำให้ดาริกากลายเป็นนางร้าย เธอเอาแต่อ้อนวอนขอความรักและพยายามยัดเยียดตัวเองเข้าไปในชีวิตอีกฝ่าย แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับเป็นเพียงความว่างเปล่า

ไหนว่าโคม่าความจำเสื่อม ไหนว่าเสียลูกในท้องไปแล้ว… ถ้างั้นทำไมเจ้าเด็กแก้มยุ้ยนี้ถึงเรียกเธอว่า 'แม่' แถมชื่อของเด็กยังแฝงความนัยที่เหมือนข่มเขาอยู่ในที... มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

วันที่เขาเอ่ยปากไล่เธอไม่ต่างจากของตายที่ไร้ค่า ความอดทนอดกลั้นที่มีมานานจึงถึงคราวสิ้นสุด ‘ใบหย่า’ คงเป็นปลายทางที่เหมาะสมกับเรื่องนี้ เธอและลูกจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายใจร้ายอีกต่อไป

เขาให้เธออยู่ในฐานะแม่ของลูก ไม่ใช่เมียในสมรส เธอรับไว้ แต่จะเป็นแม่ของลูก ที่เขามิอาจแตะต้อง...