เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

หลัวซินหราน มีมันสมองเป็นอัจฉริยะ แต่ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เกิด ไม่ว่าจะรักษาอย่างไรสุดท้ายก็ตายอยู่ดี แต่ความปรารถนาก่อนตาย เธออยากได้อิสระ อยากลองปลูกผัก พรวนดิน เมื่อลืมตาขึ้นอีกทีสิ่งที่อยากทำก็สมใจ

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

หลังจากได้ช่วยคนจมน้ำจนตนเองตาย นางได้เกิดใหม่เป็นนางร้ายในนิยายเรื่องดัง ตอนอ่านว่าเกลียดพระนางของเรื่องมากแล้ว แต่พอได้เป็นนางร้ายกลับเกลียดยิ่งกว่า นางไม่ยินยอมตายเช่นในนิยายเป็นอันขาด

ทะลุมิติทั้งทีดันมาอยู่ในร่างตัวประกอบอายุสั้น ที่ต้องตายเพราะท่านอ๋องปีศาจพระเอกธงแดงอันดับหนึ่ง งานนี้ซูเยว่ต้องงัดสกิลแถขั้นเทพ และกำไลวิเศษในมือคือหวังเดียว ในการช่วยให้ซูเยว่เอาชีวิตรอดให้ได้

นางเอกผู้มาพร้อมพลังต่อสู้เต็มพิกัด ปะทะ พระเอกหนุ่มมาดผู้ดีแต่ปากจัดแถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น เหตุการณ์ระเบิดครั้งใหญ่ในห้องทดลองส่งผลให้หลินถังต้องย้อนเวลากลับไปสู่ยุคสมัยอันแร้นแค้นและยากลำบาก

เป็นชุปตาร์ตกอับไม่พอ ยังทะลุมิติมาในนิยายที่จะได้เล่นเป็นนางเอก แต่ทว่าโชคชะตาไม่เข้าข้างจำต้องมาสวมบทตัวประกอบเป็นชายาไร้ค่าของตัวร้าย ที่มีจุดจบอันแสนเศร้า "ข้าจะหนีรอดจากตัวร้ายอย่างไรดี !"

"ข้าเหนื่อยกับผู้ชายเฮงซวยและจวนบ้าๆ นี่เต็มทีแล้ว!" ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินตัวร้าย ยังไม่ทันไรก็โดนสามีเกลียดชังย่ำยี แถมยัดข้อหาแพศยาให้เพราะฤทธิ์ยาของพวกเมียน้อย! พอกันทีกับความซวยซ้ำซ้อน

ขอพรให้พบผู้ชายดีๆ กลับทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่แย่งคนรักของพี่สาว แถมยังได้ชื่อว่าเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย "แล้วใครอยากได้บทนางร้ายกันล่ะ!"

ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป

ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

ซ่งเหมียนทุ่มเทความรักให้พระสวามี แต่กลับถูกเขาเมินเฉย ในตอนหลังพบว่าตนเองเป็นเพียงแค่ 'นางเอก' ในนิยาย ส่วนนางร้ายคนนั้น...ถูกสตรีจากอีกโลกหนึ่งทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่าง.

หนิงอ้ายแค่เผลอสงสารในจุดจบของนางร้าย กลับต้องกลายมาสวมบทนางร้ายในนิยายเสียเอง นางร้ายที่วางยาปลุกกำหนัดพระเอก นางร้ายที่เป็นบุตรสาวตัวปลอม "ข้าถูกยัดเยียดบทนางร้าย !"

'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย

ทุ่มเทรักจนตัวตาย สุดท้ายเป็นได้เพียงพระชายาในนาม สวรรค์ยังซ้ำ ลงทัณฑ์ให้หวนคืนกลับด้วยโชคชะตาเดิมอย่าหลีกหนีไม่ได้ เมื่อสวามีไม่เคยรัก ชาตินี้นางจะไม่รักเขาเช่นกัน ยินดีเป็นพระชายาในนามด้วยความเต็มใจ

"องค์ชายสามปากร้ายผู้นี้น่ะหรือคือสวามีของข้า" สวรรค์ไยข้าต้องเกิดใหม่มาในร่างชายาผู้ร้ายกาจที่สวามีหาได้รักใคร่ ซ้ำยังต้องมีจุดจบอย่างอนาจ แต่ไม่เป็นไรชีวิตนี้ข้าจะเป็นผู้ลิขิตมันขึ้นมาใหม่เสียเอง

เมื่อฉันบังเอิญทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายไร้ค่า ที่วันๆเอาแต่วิ่งตามก้นพระเอก หย่าค่ะ! ช่างมารดาเขาสิ เชิญพระเอกรักกับแม่นางเอกใสซื่อนั่นไปเถอะ ว่าแต่ทำไมพระเอกถึงตามตอแยเธอไม่เลิกกันล่ะ!

ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตั้งท้องลูกของพระเอกด้วยการวางยากำหนัด! ชะตาเดิมข้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของเขา ข้าจึงกลับตัวกลับใจไม่สนใจเขาอีก ทว่าพระเอกกลับตามคลั่งรักนางร้าย อีกทั้งยังทวงสิทธิ์ลูกในท้อง!

เธอสู้อุตส่าห์หนีงานแต่งทั้งที กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องโบราณแห่งนี้ แถมยังต้องสู้รบตบมือกับไทเฮาและยัยดอกบัวเน่าที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นอีก