สายฝนโปรยปรายพัดพาให้เพื่อนเก่ากลับมายืนอยู่ตรงหน้า หลังจากไม่ได้เจอกันนานนับสิบปี"แต่งงานหรือยัง" เป็นเพื่อนกันเอ่ยถามออกไปไม่แปลก แต่ทำไมรู้สึกเขิน

ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย

จับไข่เขาครั้งเดียว ทำไมเขาตามเป็นเงาเลยล่ะ "พี่มาทำไม" "จับไข่พี่แล้วก็ต้องรับผิดชอบดิแว่น"

ผู้ชายที่มานัดบอด...คือรุ่นพี่ที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อเจ็ดปีก่อน!

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"

ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!

โทษทีว่ะ ไม่ใช่สเปก

เธอต้องแต่งงานเพื่อล้างหนี้ เขาจำต้องรับเมียไร้ค่าไว้เพราะโดนบังคับ แต่อย่าหวังว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นสุข “ไม่ต้องคิดฝันว่าฉันจะเอาผู้หญิงสกปรกอย่างเธอทำเมีย”

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

เมื่อสาวสายมูถูกหมอดูทักว่าจะเจอเนื้อคู่ ทุกอย่างก็คล้ายจะไปได้ดี แต่ความบรรลัยมันอยู่ตรงที่คุณสมบัติของเนื้อคู่ที่หมอดูระบุไว้ดันไปตรงกับเพื่อนสนิทที่เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ คนที่เธอมั่นใจว่าไม่มีทางรักลง

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

“กูรู้สึกอยากลองล่าดู” “ผู้หญิงที่ดูเย็นชาคนนั้นน่ะเหรอ?” เลนินเลิกคิ้วถามย้ำ #สมบัติวิศวะ

ในวันที่เธอวิ่งตาม เขากลับเมิน ในวันที่เธอห่างเหิน เขาเดินตามเหมียนหมา💕

รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

“ไม่อยากให้ดูดบุหรี่ใช่ไหม แล้วจะให้ดูดอะไรแทนครับ...ปากคุณรึ?”

"ทุกสิ่งอย่างมีช่วงจังหวะและเวลาของมัน ความรักก็เช่นกัน"