เมื่อสาวคนนึงต้องตายด้วยอุบัติเหตุ และมาเกิดใหม่ในโลกวันพีช แถมเกิดมาในยุคสมัยที่เลวร้ายที่สุด แต่ใครสน!! สิ่งที่สนน่ะ!!! ท่านลอว์!!!! หันมาทางนี้หน่อยค่ะ!!!

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

"ที่นี่ที่ไหน...โลกหลังความตาย?" เขาลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามตัวอย่างไม่ทุกข์ร้อน ความตายสำหรับเขาอาจเป็นแค่การย้ายที่นอนเท่านั้น

ดันเกิดใหม่มาอยู่ในโลกนินจา อีกทั้งยังเป็นแค่ตัวประกอบไม่มีบท งานนี้จะรอดหรือจะร่วงกัน

หลังจากการต่อสู้ของแฮทเชอร์แห่งมิติมืดกับฮิเมโกะได้จบลง มิติจินตภาพได้เกิดการบิดเบือนจนทำให้โลกแห่งนี้กับโลกอีกแห่งได้เกิดทับซ้อนกัน จนเกิดเป็นเหตุการ์ณแปลกประหลาดระหว่างทั้ง2โลก

หลังจากได้มาเกิดใหม่ในโลกของสาวม้า พร้อมกับร่างกายที่แข็งแรงอย่างที่ใฝ่ฝัน แถมยังได้ลงแข่งในสนามจริงอีก ฉันก็คิดว่าคงไม่มีอะไรต้องเสียดายอีกแล้ว ยกเว้นแค่เรื่องเดียว—เหมือนว่าฉันจะถูกแยกออกเป็นสองคน?

“ใครกัน”โซโลกล่าวขึ้น มือของเขาก็ยังไม่ปล่อยจากดาบ “นี่เป็นการกล่าวทักทายของโจรสลัดอย่างนั้นเหรอ”น้ำเสียงของเธอนุ่ม แต่ชัดเจน แฝงอารมณ์ขันเล็กน้อย “น่าสนใจดีนะ” “ขอโทษจริงๆค่ะ พวกเราไม่ได้มาร้าย พวกเราแค่มาหาเสบียงกันแล้วก็จะไป”นามิรีบตอบกลับ

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เมื่อชายโสดอายุ 30 ปี ที่ป่วยตั้งเเต่เด็กที่มีความฝันว่าอยากจะท่องเที่ยวไปทั่วโลก เเต่เพราะร่างกายที่ป่วยหนักทำให้ไม่สามารทำตามความฝันได้ จนกระทั่งเสียงหนึ่งๆปรากฏขึ้น เจ้าอยากจะได้รับโอกาสที่สองรึไหม

เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่

พายุฝนที่มักจะมาคู่กันกับอัสนีบาตใหญ่ ซ่อนความงามเร้นลับอะไรเอาไว้กันเเน่นะ…

ชายหนุ่มได้เสียชีวิตลงระหว่างที่กำลังดูอนิเมะเรื่องโปรดอย่างวันพีชอยู่นั่นเอง เขาได้เกิดใหม่ในร่างของคนที่ชื่อว่า เอ็ดเวิร์ด ดี แคสเซิลวอลล์ ในทะเลนอร์ธบลูพร้อมระบบให้สร้างกองเรือของเขาในโลกของวันพีช

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

ไม่มีหรอกคำปงคำโปรย แบร่!

ตลอด 1,000 ปีที่เธอตามหาพ่อของเธอ ในที่สุดเธอก็เจอพ่อ แต่ไหงพ่อดันจำเธอไม่ได้ซะล่ะ

มาเกิดใหม่เป็นเอลิเซียไม่พอ ยังต้องสวมบทบาทให้เหมือนเธออีก เฮ้อ~ ช่างเถอะไม่มีอะไรที่สาวงามทำไม่ได้~♪

สิ่งมีชีวิตวิเศษมีมากมาย แล้วทำไมฉันต้องเกิดเป็นผู้คุมวิญญาณ? "แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันเลิกอยากเป็นคนดีนะ… แปลกดีแฮะ" พูดจบ โคเฮนก็เลียอมยิ้มในมืออย่างสบายๆ พร้อมกับเมินเด็กข้างๆ ที่กำลังร้องไห้

'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ