เผิงเผิงทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่น่าสงสาร พ่อแม่เสียชีวิต ย่าเสียชีวิต ระหว่างเดินทางไปเยี่ยมพี่ชายที่ป่วยหนัก เธอกลับถูกลักพาตัวและฆาตกรรม

เป็นนางร้ายเบอร์หนึ่ง แต่กลับถูกคนที่ไว้ใจเล่นงานจนถึงแก่ความตาย พอมีโอกาสได้เกิดใหม่ กลับต้องมารับบทแม่ม่ายสาวที่ต้องอุ้มชูลูกสาวตัวน้อย แต่ไม่ว่าอย่างไรแม่คนนี้ก็จะขอสู้ตายสักตั้ง ลูกรักจะต้องสบาย

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

เมื่อนักอ่านต้องมาอยู่ในบทนางร้ายในนิยาย ที่ถูกหมางเมินจากคนรอบข้างเนื่องนางจากอุปนิสัยร้ายกาจ และเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ นางร้ายมือใหม่จะต้องสรรหาวิธีเพื่อหลีกหนีศัตรูที่หมายจะเอาคืน

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

ชาติที่แล้วนางตายไปแล้ว แต่กลับได้รับโอกาสให้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาส เช่นนั้นชาตินี้ข้าก็ขอเปลี่ยนแปลงเรื่องราวเสียใหม่ เริ่มจากยกสามีบัดซบให้นางจิ้งจอกนั่นก่อนเลยก็แล้วกัน

เพราะความรักบังตาเลยทำให้เหม่ยอิงหลงเชื่อสามีทุกอย่างจนเกือบตายทั้งเป็น สวรรค์ !… ได้โปรดให้โอกาสเธอแก้ตัวอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ขอเป็นสะใภ้โง่งมให้ใครหลอกใช้ได้อีก

ได้ไปอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 แถมไปในตอนที่นางร้ายถูกพระเอกที่เป๋นสามีบังคับให้หย่าและขับไสไล่ส่งออกจากบ้านแต่อย่าคิดว่าเธอจะแคร์ หย่าก็หย่าสิ ไม่มีอีกแล้วนางร้ายที่โง่งม นางร้ายที่ถูกสามีขอห

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

เพราะพินัยกรรมฉบับนั้นโจวหว่านหนิงต้องจบชีวิตอย่างอนาถ แม่เสียใจจนเป็นบ้าสมบัติก็ถูกบ้านเล็กยึดครอง และในชีวิตที่2หลังจากได้รับโอกาสให้เกิดใหม่ สิ่งแรกที่เธอทำก็คือการทำลายพินัยกรรมฉบับนั้นจนสิ้นซาก

เพราะความสงสัย เธอถึงได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในโลกนิยายที่เพื่อนเธอเป็นคนเขียน ผู้ชายหน้าเหมือนคนรักของเธอกับเจ้าก้อนแป้งทั้งสี่หมายความว่ายังไง เธอทะลุมิติมาเป็นแม่ลูกสี่เหรอ...ไม่นะ !

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

เมื่อ “ม่อซูเหยา” ขุนนางหญิงผู้ทรงอำนาจสิ้นใจลงด้วยน้ำมือของบุรุษที่นางรักที่สุด นางนึกว่าทุกอย่างได้ปิดฉากลงแล้ว... หากแต่โชคชะตากลับไม่ปล่อยให้นางหลุดพ้น เหวี่ยงนางให้ฟื้นขึ้นในร่างของนางร้ายในนิยาย

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

เมื่อกลับมาได้…นางร้ายตัวจริงอย่างเธอจะไม่อิงนิยายเรื่องไหนทั้งนั้น!

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

เมื่อซุปตาร์สาวจากโลกอนาคต ต้องกลายเป็นมารดามือใหม่ในจีนยุค 70 พร้อมภารกิจเปลี่ยนชะตาเด็กน้อยจาก “ตัวร้าย” ให้กลายเป็นคนดี ชีวิตที่แสนรันทดนี้จะลืมตาอ้าปากได้อย่างไร