เย่ ไหลเซียง

ชาติก่อนนางถูกเขาฆ่าตายอย่างอนาถ ทว่าชาตินี้เขากลับมาคุกเข่าขอโทษและทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งกับข้าอีกครั้ง กู้อวี้เหิงเจ้าคิดว่าข้าโง่หรือเช่นไร!

ข้าเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองเป็นแค่ตัวแทนในวันที่สตรีผู้นั้นกลับมา... เช่นนั้นก็หย่าเถิด! จากนี้ไปข้าขอละทิ้งตำแหน่งพระชายานี้เสีย แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกในท้องเอง

ชาติก่อนเขาเลือกช่วยชีวิตคนรักเก่าและปล่อยให้โจรจับตัวนางไป นางจึงต้องตัดสินใจปลิดชีพตัวเองเพื่อรักษาศักดิ์ศรีชาตินี้นางจึงปรารถนาแต่งให้กับคนที่รักนางเท่านั้น แต่เหตุใดบุรุษผู้นั้นจึงไม่ยอมปล่อยนางไป

ชาติก่อนนางหลงคิดไปว่าเขาคือโลกทั้งใบที่นางเหลืออยู่กระทั่งตั้งครรภ์จึงได้รู้ว่าเขาคือคนสังหารครอบครัวของนางและวันนี้เขากลับส่งคนมาฆ่านางกับลูกเพราะอยากเอาใจฮูหยินรักของตนซ่งอัน!เจ้ามันเดรัจฉาน!

ในวันที่เขากำลังเข้าห้องหออยู่กับฮูหยินเอกที่รักสุดหัวใจนางกลับต้องตายเพียงเพราะบังอาจให้กำเนิดลูกในวันมงคลของเขา ได้!ในเมื่อชาติก่อนข้าตามืดบอดไปรักท่านได้ ชาตินี้ข้าก็ตาสว่างได้เช่นกัน!

ชาติก่อนนางถูกคู่หมั้นทรยศจนตายทั้งเป็นทั้งตระกูลล่มสลาย แม้แต่วาระสุดท้ายยังเกือบถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี หวนชะตากลับมาในครานี้นางสาบานว่าจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมอย่างครานั้นเด็ดขาด!

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

“โอ๊ะ พี่เสี่ยวฟางจื่อท่านฟื้นแล้ว” เธอหันไปมองเด็กชายตรงหน้าที่สวมชุดโบราณคล้ายๆ จะเป็นชุดขันทีตามที่เธอเคยเห็นในกองละครแนวจีนโบราณ ‘ห๊ะเดี๋ยวนะ! สะ..เสี่ยวฟางจื่อ’

ต้วนอันเหยาไม่เข้าใจนักว่าเหตุใดแม่ทัพหนุ่มอนาคตไกลอย่างหานหลี่ซ่งถึงได้ทูลขอสมรสพระราชทานกับตน และแม้ว่านางจะไม่เข้าใจหรือสงสัยมากเพียงใดก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงงานมงคลสมรสในครั้งนี้ได้เลย

ชาติก่อนนางสูญเสียลูกในท้องไปเพราะถูกอนุที่สามีพึ่งรับเข้าจวนวางยาพิษแม้จะเสียใจมากเพียงใดนางก็ยังคงรักและเชื่อว่าเขาจะให้ความเป็นธรรมกับนางและลูกได้ แต่เขากลับให้นางยกโทษให้อนุคนนั้น!

"พี่จะมีเจ้าเป็นภรรยาเพียงคนเดียวจะไม่มีอนุหรือหญิงนางใดเข้ามาทำให้ภรรยาของพี่คนนี้ต้องลำบากใจแน่นอนพี่สัญญา พี่จะเป็นเช่นท่านพ่อของเราสองคนที่มีเพียงภรรยาเดียว"