ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

เปลี่ยนจากองค์ชายไม่เอาไหน มาเป็นองค์ชายที่ทุกคนต้องเรียกหา ข้าคนนี้คือองค์ชายวารีนที

'เสน่ห์จันทร์'ได้เข้ามาสิงร่างของเด็กกำพร้าคนหนึ่ง เขารับไม่ได้อย่างมากเมื่อของกินโลกนี้ไร้รสชาติและไม่อร่อย! เขาจึงตัดสินใจสตรีมทำขนมไทยที่ตัวเองถนัดที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอดและเผยแพร่ความอร่อยนี้

'ซันนี่' คิดแค่ว่าจะเล่นเกมจีบหนุ่ม VR ที่เจ้าของร้านเกมแนะนำสัก 15 นาที แต่ไหงตื่นมาอยู่ในโลกที่เสมือนจริงเกินไป แถมยังถูกระบบมอบภารกิจจีบพระเอกเพื่อแลกรางวัลจนเปลืองตัวไปหมด เขาจะรอดไปได้มั้ยเนี่ย!?

เมื่อเซี่ยจิ้งลืมตาตื่นขึ้นกลับพบว่าตนเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกสิ่งมีชีวิตต่างดาวฆ่าตาย อีกทั้งเจ้าของร่างนี้ยังถูกจักรวรรดิหมายหัวโดยมีรางวัลนำจับถึงหนึ่งแสนเครดิต

ไหงตูได้เกิดใหม่ในโลกเดิมฟร้ะ แต่เอ๊ะ นั่นมันโฮริซังนี่นา แถมนั่นมันมาฮิรุตันไม่ใช่หรอ เดี๋ยวก่อนนะ ตรงนั้นมันชิกิโมริซังไม่ใช่รึไง โลกนี้มันจะยำรวมมิตรเกินไปแล้วเฟ้ยยย

'เซเรน' ปรารถนาจะใช้ชีวิตครั้งที่สองอย่างสงบ ความเจ็บช้ำในอดีตชาติสอนให้รู้ว่าอย่าเข้าไปใกล้ชิดกับ 'ดราเวียน' ราชามังกรนรกผู้ไร้หัวใจอีก กระทั่ง...คนที่ไม่คาดคิดกลับปรากฎตัวต่อหน้า!!?

ปรมาจารย์ตำรากาม และผู้สร้างความความวุ่นวาย

"อากงก็มาจากเมืองจีนเหมือนกัน ทำไมเราไม่รวยแบบพวกนั้นบ้างล่ะ" เป็นคำถามจาก 'ธารณ์' ถึงอากงผู้ล่วงลับที่อยู่ในรูปบนฝาบ้าน วันนึงเขาตื่นมาและพบว่าได้ย้อนเวลากลับไปในปี1960 พร้อมกับระบบเอไออัจฉริยะ!

หลี่ชิง โอเมก้าหนุ่มได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งในร่างของตัวประกอบที่มีบทแค่ 19 บท เขาดีใจที่โลกนี้มีแค่เพศชายและหญิง แต่ทำไมคนรอบตัวกลับบอกว่าเขามีกลิ่นลาเวนเดอร์ซึ่งคือกลิ่นเดียวกับร่างเดิมในชีวิตก่อน

เมื่อมนุษย์ที่รอดชีวิตจากวันสิ้นโลกอย่าง 'เผิงซย่า' ทะลุมิติไปเป็นหญิงเลวในยุคโบราณ ครอบครัวเผิงยากจนแต่ก็ดีกับลูกสาวไม่ได้เรื่องคนนี้มาก ด้วยความเห็นใจนางจึงจะเลี้ยงดูพวกเขาให้มีความเป็นอยู่ที่ดี

“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]

‘เขา’ เคร่งครัดในหลักการของตัวเองที่สุด เกลียดการโกหกและคำลวงเหนือสิ่งอื่นใด ทว่าแรกพบสตรีผู้นั้นก็หลอกเขาอย่างน่ารังเกียจแล้ว ถึงกระนั้นก็ไม่อาจทำอะไรสตรีนางหนึ่งได้ ทว่าหลังจากนี้อย่าได้พบกันอีกเลย

"ต่อให้ผมตายไป ผมก็จะไม่ยอมปล่อยคุณไป ในเมื่อโลกนี้ไม่ได้ ผมก็... ก็จะตามคุณไปโลกหน้า ถ้าฮึกกก ถ้าโลกหน้าก็ยังไม่ได้ผมก็จะติดตามคุณไปทุกๆโลก คุณเป็นของผม ผมจะไม่ยอมปล่อยคุณไปให้ใครหน้าไหนแน่!"

เด็กหนุ่มจากดาวโลก ทะลุมิติไปยังโลกของผู้บำเพ็ญตน และกลายเป็นคณิการชายฝึกหัดที่อ่อนแอ แต่เขาสนใจด้วยหรือ? ในเมื่อเขามีนิ้วทองคำอย่างระบบช่วยเหลืออยู่ การเป็นเซียนมันก็เป็นแค่เรื่องของเวลาไม่ใช่หรือ?

ชายที่ถูกส่งมายังโลกที่กำลังจะล่มสลาย โดยมีเป้าหมายเป็นการหาแฟนหน้าตาดีที่ถูกใจ! แต่โลกมันกำลังจะล่มสลายไง...มีแฟนแล้วไง ถ้าอยู่กินกับแฟนแบบปลอดภัยไม่ได้ก็เท่านั้น! ดังนั้นโลกจะล่มสลายไม่ได้เด็ดขาด!

ชีวิตนี้ 'ติณ' อ่านนิยายทะลุมิติมาก็มาก เป็นตัวร้ายบ้างล่ะ เป็นตัวประกอบบ้างล่ะ เขาอ่านมาหมดแล้ว แต่พอวันหนึ่งต้องเจอกับตัวเอง ไหงได้มาเป็นหน่วยพยาบาลในโลกจอมยุทธ์เนี่ย! แล้วมันจะมีบทอะไรในเรื่องกัน!!