"อากงก็มาจากเมืองจีนเหมือนกัน ทำไมเราไม่รวยแบบพวกนั้นบ้างล่ะ" เป็นคำถามจาก 'ธารณ์' ถึงอากงผู้ล่วงลับที่อยู่ในรูปบนฝาบ้าน วันนึงเขาตื่นมาและพบว่าได้ย้อนเวลากลับไปในปี1960 พร้อมกับระบบเอไออัจฉริยะ!

ไหงตูได้เกิดใหม่ในโลกเดิมฟร้ะ แต่เอ๊ะ นั่นมันโฮริซังนี่นา แถมนั่นมันมาฮิรุตันไม่ใช่หรอ เดี๋ยวก่อนนะ ตรงนั้นมันชิกิโมริซังไม่ใช่รึไง โลกนี้มันจะยำรวมมิตรเกินไปแล้วเฟ้ยยย

เด็กหนุ่มจากดาวโลก ทะลุมิติไปยังโลกของผู้บำเพ็ญตน และกลายเป็นคณิการชายฝึกหัดที่อ่อนแอ แต่เขาสนใจด้วยหรือ? ในเมื่อเขามีนิ้วทองคำอย่างระบบช่วยเหลืออยู่ การเป็นเซียนมันก็เป็นแค่เรื่องของเวลาไม่ใช่หรือ?

'ซันนี่' คิดแค่ว่าจะเล่นเกมจีบหนุ่ม VR ที่เจ้าของร้านเกมแนะนำสัก 15 นาที แต่ไหงตื่นมาอยู่ในโลกที่เสมือนจริงเกินไป แถมยังถูกระบบมอบภารกิจจีบพระเอกเพื่อแลกรางวัลจนเปลืองตัวไปหมด เขาจะรอดไปได้มั้ยเนี่ย!?

เปลี่ยนจากองค์ชายไม่เอาไหน มาเป็นองค์ชายที่ทุกคนต้องเรียกหา ข้าคนนี้คือองค์ชายวารีนที

‘เขา’ เคร่งครัดในหลักการของตัวเองที่สุด เกลียดการโกหกและคำลวงเหนือสิ่งอื่นใด ทว่าแรกพบสตรีผู้นั้นก็หลอกเขาอย่างน่ารังเกียจแล้ว ถึงกระนั้นก็ไม่อาจทำอะไรสตรีนางหนึ่งได้ ทว่าหลังจากนี้อย่าได้พบกันอีกเลย

เมื่อเซี่ยจิ้งลืมตาตื่นขึ้นกลับพบว่าตนเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกสิ่งมีชีวิตต่างดาวฆ่าตาย อีกทั้งเจ้าของร่างนี้ยังถูกจักรวรรดิหมายหัวโดยมีรางวัลนำจับถึงหนึ่งแสนเครดิต

'เสน่ห์จันทร์'ได้เข้ามาสิงร่างของเด็กกำพร้าคนหนึ่ง เขารับไม่ได้อย่างมากเมื่อของกินโลกนี้ไร้รสชาติและไม่อร่อย! เขาจึงตัดสินใจสตรีมทำขนมไทยที่ตัวเองถนัดที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอดและเผยแพร่ความอร่อยนี้

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

'เซเรน' ปรารถนาจะใช้ชีวิตครั้งที่สองอย่างสงบ ความเจ็บช้ำในอดีตชาติสอนให้รู้ว่าอย่าเข้าไปใกล้ชิดกับ 'ดราเวียน' ราชามังกรนรกผู้ไร้หัวใจอีก กระทั่ง...คนที่ไม่คาดคิดกลับปรากฎตัวต่อหน้า!!?

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

ปรมาจารย์ตำรากาม และผู้สร้างความความวุ่นวาย

“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]

ชีวิตนี้ 'ติณ' อ่านนิยายทะลุมิติมาก็มาก เป็นตัวร้ายบ้างล่ะ เป็นตัวประกอบบ้างล่ะ เขาอ่านมาหมดแล้ว แต่พอวันหนึ่งต้องเจอกับตัวเอง ไหงได้มาเป็นหน่วยพยาบาลในโลกจอมยุทธ์เนี่ย! แล้วมันจะมีบทอะไรในเรื่องกัน!!

ชายที่ถูกส่งมายังโลกที่กำลังจะล่มสลาย โดยมีเป้าหมายเป็นการหาแฟนหน้าตาดีที่ถูกใจ! แต่โลกมันกำลังจะล่มสลายไง...มีแฟนแล้วไง ถ้าอยู่กินกับแฟนแบบปลอดภัยไม่ได้ก็เท่านั้น! ดังนั้นโลกจะล่มสลายไม่ได้เด็ดขาด!

หลี่ชิง โอเมก้าหนุ่มได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งในร่างของตัวประกอบที่มีบทแค่ 19 บท เขาดีใจที่โลกนี้มีแค่เพศชายและหญิง แต่ทำไมคนรอบตัวกลับบอกว่าเขามีกลิ่นลาเวนเดอร์ซึ่งคือกลิ่นเดียวกับร่างเดิมในชีวิตก่อน

เมื่อมนุษย์ที่รอดชีวิตจากวันสิ้นโลกอย่าง 'เผิงซย่า' ทะลุมิติไปเป็นหญิงเลวในยุคโบราณ ครอบครัวเผิงยากจนแต่ก็ดีกับลูกสาวไม่ได้เรื่องคนนี้มาก ด้วยความเห็นใจนางจึงจะเลี้ยงดูพวกเขาให้มีความเป็นอยู่ที่ดี

"ต่อให้ผมตายไป ผมก็จะไม่ยอมปล่อยคุณไป ในเมื่อโลกนี้ไม่ได้ ผมก็... ก็จะตามคุณไปโลกหน้า ถ้าฮึกกก ถ้าโลกหน้าก็ยังไม่ได้ผมก็จะติดตามคุณไปทุกๆโลก คุณเป็นของผม ผมจะไม่ยอมปล่อยคุณไปให้ใครหน้าไหนแน่!"