" ท่านจอมมารของข้าา ท่านใจเย็นก่อนนะ ข้าแค่มาเสนอตัว ท่านไม่เอาก็อย่าพึ่งฆ่าข้านะ "

“เธอคงรู้ว่าฉันอันตราย…หากมาเล่นด้วยกันมากไป อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ฟีโอนีฮัมเพลงเบา ๆ ขณะก้าวเดินโดยไม่สนใจว่าสถานการณ์ตรงหน้าจะร้ายแรงแค่ไหน แม้ว่าคนตรงหน้าอาจจะอันตรายมากแค่ไหน…ในอนาคตอันใกล้นี้

ฝ่ายเชร็คเป็นคนหน้าซื่อใจคด ส่วนหอวิญญาณเป็นพวกหมาป่าตาขาว ก็เป็นการวิจารณ์ที่ถูกต้องไม่ใช่หรือ? น่าเสียดายที่ต่อให้ไม่มีฝั่งไหนผิด เธอก็ยังต้องเอาตัวเองให้รอด เกาะขาทองคำสิ! แต่เอ๊ะ เธอก็มีนิ้วทองนะ!

เมื่อรดา หญิงสาวเชื้อสายลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่บังเอิญย้ายเซิฟได้ เข้ามาอยู่ในเว็บตูนมังฮวาของเกาหลี แล้วได้เข้าไปพัวพันความวุ่นวายในLookism เจอความรักที่ปนความบ้าบอจากผู้ชายสองคนจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ!?

แม้แต่แสงสกาวจากดวงดารายังไม่พรั่งพราวเท่าดวงตาของเธอยามมองมา อาจเพราะแบบนั้นราชาแห่งโลกกลางคืนถึงได้ถนุถนอมเธอไว้ในส่วนหนึ่งของหัวใจอันมืดมน ALL FOR ONE x OC -END-

เมื่อเสียงกริ่งแห่งโชคชะตาดังขึ้น บทกวีบทใหม่จึงเริ่มถูกขับขาน... ไม่ใช่ใน ฐานะผู้กอบกู้ หรือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ แต่ ในนามของ 'กวีพเนจร' ผู้ร้อยเรียง เวทมนตร์ผ่านท่วงทำนองและเรื่องราว แห่งตำนาน

ทะลุมิติมาอยู่ในจักรวาลมาร์เวล ใช้ชีวิตเป็นมนุษย์สองชาติ ได้ครอบครองคริสตัลแฟนตาซี ทำให้น้ำสีทองปริศนาระเหย กลั่นออกมาเป็นสิ่งของและความรู้แบบสุ่ม

หลังจากบทรักอันเร่าร้อนเพียงชั่วข้ามคืนจบลง เขาสั่งให้เธอเก็บทุกอย่างเป็นความลับ…

เพราะดิน... อาจสูงเกินกว่าฟ้า

กระบี่ในมือข้าสังหารคนได้นับหมื่น แต่กลับยอมจำนนต่อรอยยิ้มของนางเพียงผู้เดียว

เป็นกึ่งเทพในโลกธรรมดาก็ว่าพีคแล้ว แต่ไอ้พวกต่อยตีกันจนสิ่งก่อสร้างพังได้นั้นพีคกว่า

คนอื่นมีแต่อยากได้ระบบคอยช่วยเหลือ แต่ระบบอย่างฉันนี้ ยัดเยียดตัวเองให้คนสวยด้วยวิธีสาระพัด ได้โปรดรับระบบอย่างฉันด้วยเถอะค่ะ

เอาผมมาแบบนี้ ต้องเข้าพล็อตเมียบำเรอสุดโด่งดังแน่ ห่ะ ไม่ใช่เหรอ เอามาอยู่ด้วยเฉย ๆ .... ไม่ได้สิ ผมอยากเสียซิง!

เด็กผู้ชายที่เกิดมาในห้องสีขาวพร้อมกับการต่อสู้ภายใต้กฎของการเอาชีวิตรอด การเดินทางเพื่อเเก้เเค้นบุคคลผู้นึง เเละเรื่องราวของการต่อสู้ของอัจฉริยะปะทะอัจฉริยะ (ลงวันละ20 บทครับ)

จากนักเขียนไส้แห้ง…สู่ตัวประกอบที่ถูกลิขิตให้ตายอนาถ แต่ครั้งนี้ เขาจะเขียนบทเอง พลิกโชคชะตา และกลายเป็น บอสลับผู้ยิ่งใหญ่!

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

“ฉันขอนายเป็นแฟนทุกวัน แต่นายก็ไม่เคยตอบรับฉันเลย ใจร้ายชะมัด..”

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

ซังอา: "จำไว้นะคะสาวๆ ผู้ชายพวกนี้เก่งแต่เรื่องใช้กำลัง แต่พวกเราต้องเก่งเรื่องใช้ 'สมอง' และ 'เงิน' ใครมาทำพวกเธอร้องไห้ ไม่ต้องบอกพวกนั้น... มาบอกพี่ พี่จะทำให้พวกมันไม่มีที่ยืนในโซลเอง"

เมื่อถูกหักหลังจนสิ้นวิญญาณ…เธอได้ย้อนกลับมาอีกครั้งคราวนี้…เธอจะไม่เป็นเหยื่อของใครอีกต่อไป แต่จะใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเท่านั้น!