นางมารผู้ยิ่งใหญ่เมื่อสี่พันปีก่อนกลับลืมตาตื่นในร่างสตรีไร้ค่าปราศจากพลังธาตุ แม้สวรรค์ไม่เปิดทางนางก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง ลั่วจิ้งเหยาคนใหม่จะทั้งสวยและร่ำรวยเพื่อเลี้ยงบุรุษหน้าตาดีสักคน คอยดู!

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

ข้าก็แค่ทำดีเพื่อหวังให้พี่ชายต่างมารดาเช่นท่านลดความโกรธแค้นที่มีต่อข้าลง แต่เหตุใดนางถึงได้กลับกลายเป็นคนสำคัญของเขาแทนเสีย นี่มันต้องมีอันใดผิดพลาดแน่ ๆ พี่ชายของข้าไม่ได้เจ้าเล่ห์เช่นท่าน

อ่านนิยาย 'อีโรติก' เอ้ยย 'โรแมนติก' อยู่ดีๆ ขณะที่ตัวร้ายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับนางร้ายอย่างเร่าร้อน ซิ่วอิงกลับรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ฉีดพ่นเข้ามาในกายสาวของเธออย่างรุนแรง! เฮ้ย! แกเป็นใครไอ้โรคจิต!

'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย

ไอเราก็นึกว่าเป็นนางเอกที่ไหนได้ดันเป็นนางร้ายที่กำลังจะตายอนาถ! หนทางเดียวคือรวบหัวรวบหางตัวร้ายผู้นั้นซะ! รูปก็งาม แผงอกก็ล้ำบึกสุดกร้าวใจ มาเถิดหนาพ่อทูนหัว เตรียมตัวหลงรักภรรยาของท่านเสีย!

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่

ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!

หลังจากสูญเสียเพื่อนรักได้ไม่นาน ก็ถึงคราวที่นางต้องตายบ้างแต่ใครจะคิดว่าความตายนี้กลับเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวที่แสนเร่าร้อนก็จะไม่ให้เร่าร้อนได้อย่างไร ในเมื่อโผล่มาตอนที่เจ้าของร่างนี้กำลังถูกกระทำ

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

ล่อลวงที่ใดกัน ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องบังเอิญและความไม่ได้ตั้งใจทั้งนั้น ก็ใครใช้ให้เขาโผล่มาให้นางกินเต้าหู้อยู่บ่อยครั้งเล่า

ซูเซียงได้เข้ามารับบทนางร้ายไร้สมองในนิยาย ที่ทั้งโง่งม ทำทุกอย่างเพื่อความรัก จนต้องมาจบชีวิตอยู่ท้ายตำหนักในฐานะนางกำนัลอุ่นเตียง เพื่อมิให้เรื่องราวซ้ำรอยเดิม นางจะทำทุกอย่างเพื่อพลิกชะตาชีวิต!!

‘ลี่หรูเฟิง’ นางร้ายแสนโง่งมในซีรีส์ นางสวยทว่าไร้สมอง เพราะความรักบังตาจึงยอมเป็นดาบให้พระเอก สังหารแม้กระทั่งตัวร้าย 'สามีตนเอง' ทว่าเมื่อสิ้นคุณค่า สิ่งที่นางได้รับตอบแทนนั้นกับเป็น ‘ความตาย’

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ