คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง

ปราชญ์หนุ่มวิศวะโยธาปี 4 หนุ่มหล่อ เย็นชามาดนิ่ง หวงเพื่อนสนิทสาวสวยในกลุ่มที่ห้าวเกินเบอร์อย่าง..พลอยลดา หวงจนเพื่อนพากันส่ายหน้ากับอาการหลงรักเพื่อนตัวเอง..แต่เจ้าตัวรู้สึกช้าจนเกือบ เสียเธอไป..

หยางจื้อซีเป็นผู้ที่ได้มีโอกาสเกิดใหม่ถึงสองครั้งด้วยกัน แต่ทว่าไม่มีครั้งไหนที่บ้านไม่จน ในบ้านไม่มีคนป่วยบ้านที่แสนทรุดโทรมและผุพังการเกิดใหม่แต่ละครั้งเหมือนบททดสอบของชีวิต เหมือนเล่นเกมเอาชีวิตรอด

นักล่าค่าหัวมือหนึ่งทะลุมิติมาตื่นในร่างหญิงไร้พลังในโลกเซียน เพราะมีสามีและลูกชายเคียงข้าง นางทำฟาร์ม เลี้ยงอสูรมายา ผจญภัยหาทรัพยากรล้ำค่า ทว่าความลับแห่งชะตากรรมจะนำนางไปสู่ความจริงอันน่าประหลาดใจ

ฟู่เยี่ยนเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเธอกลับมาจากเลิกงาน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา เธอกลายเป็นเด็กสาวในชนบทจากปี 1970 เธออยากใช้ชีวิตสบาย ๆ แบบนี้

ปราบผีร้าย ❎ สู้ชีวิตในโลกผีๆ ✅

"อากงก็มาจากเมืองจีนเหมือนกัน ทำไมเราไม่รวยแบบพวกนั้นบ้างล่ะ" เป็นคำถามจาก 'ธารณ์' ถึงอากงผู้ล่วงลับที่อยู่ในรูปบนฝาบ้าน วันนึงเขาตื่นมาและพบว่าได้ย้อนเวลากลับไปในปี1960 พร้อมกับระบบเอไออัจฉริยะ!

สายพินหญิงสาวชาวไทยผู้อยู่บนคานทองคำ ที่ฝันถึงเด็กสองคนทุกคนทำให้เธอไม่รู้เลยว่า เธอจะได้กลับไปดูแลเด็กในฝันในยุคที่เธอเคยรู้จักจากการได้อ่านนิยายเท่านั้น

ธารเสียชีวิตจากลูกหลงเด็กช่าง ตื่นมาอีกครั้งพบว่าตัวเองมาอยู่ในยุคที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อาหารที่คิดถึงที่คิดว่ามีกลับหายไป!! ไม่ได้ธารจะขาดอะไรก็ได้ยกเว้นอาหารที่ธารรัก

เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา

การถูกหักหลังไม่มีใครปรารถนาที่จะเจอมันกับตัวเองยิ่งจากคนรักที่มอบใจให้และเพื่อนคนแรกที่แสนสำคัญ ถ้าหากวิงวอนขอร้องกับโชคชะตาได้เขาก็คงวิงวอนขอให้ตัวเองได้ใช้มีชีวิตอย่างมีความสุขกับคนที่รัก

คำก็ขอทาน สองคำก็ขอทาน คอยดูเถิด สักวันขอทานอย่างข้าจะร่ำรวยให้ดู

เดินข้ามถนนอยู่ดีๆ คำจันทร์ก็มาอยู่ในร่างคุณหนูจาง ที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านพร้อมกับน้องชายเล็กๆ สองคน ยังดี สวรรค์ยังเห็นใจ ส่งระบบร้านค้ามาให้ งานนี้ ฉันรอดแล้ว

จู้เจียงเจียงข้ามมิติมา ล่วงรู้อนาคตในอีก 3 ปีข้างหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แม้จะสับสน แต่นางจะอดทนและใช้ชีวิตให้ดี อีกทั้งนางยังมีช่องว่างมิติที่มีเสบียงล้ำค่ามากมาย

...เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น ทำให้ชีวิตของฉันต้องเปลี่ยนไป...

"กรี้ดด ถูกรางวัลที่หนึ่ง กรี้ดด" ศักดิ์สิทธิศักดิ์สิทธิจริงๆ เทพเจ้าองค์นี้ ขอให้ถูกหวยก็ถูกต่อไปก็สามีทหารแดนมังกรสินะ โธ่!!นังหนู ทหารจีนแต่งภรรยาต่างชาติไม่ได้ ทำยังไงดี ท่านเทพยังกลุ้มใจ

เมื่อฟ้าใสได้โอกาสย้อนเวลากลับมาในช่วงที่ตัวเองอายุสิบสี่ปี ทำให้เธอตกใจมาก เพราะไม่คิดว่าหินกาลเวลาที่เธอได้จากโลกเซียน จะทำให้เธอย้อนเวลากลับมาในอดีตอีกครั้ง ซึ่งนี้มันเป็นโอกาสดีไม่ใช่หรือไง เพราะ

เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เทพได้ปลุกระบบเกมขึ้นมาพร้อมพรสวรรค์แห่งการสร้าง ไม่ว่าอาวุธระดับx วิชาระดับx หรือไอเท็มระดับxก็สร้างได้ อาณาเขต ที่พัก เมือง ก็สร้างได้หมดขอแค่มีวัตถุดิบ

ไป๋ฝูมหาเทพพฤกษาผู้เป็นที่รักของธรรมชาติในระหว่างที่กำลังนั่งเล่นที่สวนอยู่บนสรวงสวรรค์อยู่ๆ ก็มีเสียงมนุษย์คนหนึ่งเอ่ยขอร้องอ้อนวอนขอความเห็นใจ และนั้นก็ทำให้ชีวิตของไป๋ฝูเปลี่ยนไปตลอดกาล