- 17
- 11.25K
- 164
- 0 (0)
'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ
'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ
"Queen of clubs" ตำแหน่งที่ทามาเอะได้รับมาตั้งแต่เข้ามาเรียนที่โรงเรียนเซย์โย ตำแหน่งที่เป็นเหมือนอาวุธลับในเงามืดของเหล่าการ์เดี้ยน เป็นเหมือนผู้ที่ค่อยเชิดหุ่นไม้ในโรงละคร
เรอาเกิดใหม่เป็นแม่มดเลือดผสม เธอคิดว่าได้มาเกิดในโลกเวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ จนกระทั่งพบหน้าเพื่อนบ้านตัวน้อย เธอก็ต้องตกใจครั้งใหญ่ "เด็กคนนี้คือคุโด้ ชินอิจิ!" นี่เธอมาเกิดใหม่ในโลกแบบไหน??
(n.) ‘เกวนเดอริน สคามันเดอร์’ เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เหล่าเจ้าชายสลิธีรินไม่กล้าสบตาด้วย
ทำตัวอย่างกับคนบ้าคำพูดคำจาก็แปลกทำให้ทุกคนต่างพากันส่ายหัวกัน ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหากได้ลองโดนดีเข้าไปยังไงก็ต้องมีร้องระงม "รุ่นปาฏิหารย์แล้วไงหนีหมอลำให้พ้นก่อนเถอะน้องแล้วค่อยทำเป็นเก่ง"
ที่เขาบอกว่า ยิ่งเกลียดอะไรก็ยิ่งได้สิ่งนั้น ดูท่าจะจริง ฮานะไม่ชอบญี่ปุ่นยิ่งเป็นตำรวจยิ่งแล้วใหญ่ เธอเพียงแค่อยากรีบกลับอเมริกา แต่ทำไมชีวิตเธอจะต้องมาเกี่ยวข้องกับตำรวจญี่ปุ่นคนนี้อยู่เสมอเลยเนี่ย!
[นารา ชิสุเอะ] ลูกสาวบุญธรรมของตระกูลนารา ผู้เป็นเพียงตัวประกอบธรรมดาของหนังสือเล่มนี้ สิ่งที่เธอปรารถนามีเพียงการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครเท่านั้น ทั้งที่คิดอย่างนั้นแท้ ๆ…
อนาคต คือช่วงเวลาที่คาดเดาไม่ได้ ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะได้พบกับเหตุการณ์แบบไหนหรือได้พบกับใคร “อ๋อ เด็กคนนั้นคือลูกสาวของซันซัสน่ะ” …และหนึ่งในคนที่เหล่าวองโกเล่จากอดีตไม่คิดว่าจะได้พบก็คือ เด็กคนนี้
"ฉันไม่ใช่สุนัข... ที่จะมาดีใจเวลาถูกนายมาลูบหัวนะ"
ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว
เซย์รินคิดว่าเธอคงจะโดนคำสาปอะไรสักอย่างมาตั้งแต่เกิด ชีวิตของเธอถึงได้มาติดหล่มอยู่กับการตกหลุมรักนายจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์อย่างมิยะ อัตสึมุ แบบโงหัวไม่ขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นั่นล่ะ
"คายะ" "รู้แล้วน่า ไม่ต้องกังวลหรอก นายทำได้" กล่าวพร้อมกับลูบเส้นผมสีนำ้ตาลอ่อนอย่างเบามือ ริมฝีปากบางระบายยิ้มยามคนตรงหน้าเริ่มคลายกังวล "ฟังนะ สำหรับฉัน นายคือคนที่เก่งที่สุด เจ้างั่งโทรุ"