“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”

กลิ่นหอมของดอกคาร์เนชั่นที่ลอยมาแตะจมูกเมื่อครู่ ทำให้เขาตกหลุมรักกลิ่นนั้นเข้าเสียแล้ว

“She can fix him? Maybe he can fix her -- or maybe they’ll just break each other.” และเป็นอีกครั้งหนึ่งที่เธอจะต้องกลายเป็นเหยื่อ เหยื่อที่หมายถึงผู้ตายน่ะ | GIN X OC [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

แค่ใช้ชีวิตตามที่ถูกขีดไว้ แถมยังถูกจับตามองตลอดเวลาก็น่ารำคาญพออยู่แล้ว พวกนายช่วยอยู่เฉย ๆ หรือไปทำบุญล้างซวยกันหน่อยได้ไหมฮะ !?

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

‘ฟุรุยะ เรย์’ พลาดท่าจนถูกจับกรอกยาพิษเข้าไป และเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีพบว่าร่างกายกับหดเล็กลงกลายเป็นเด็ก แถมคนที่เจอเขาซึ่งนอนหมดสติอยู่กับเป็น ‘อิวะเซะ ทาคุมะ’ นักสืบคนดังเจ้าของฉายาไมครอฟแห่งเรวะ!

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

"หากเธอคือมิติที่ไร้ที่สิ้นสุด… งั้นฉันจะเป็นท้องนภาที่ผูกมัดเธอไว้ตลอดกาล"

สึนะเจ้าห่วยประจำห้องดูท่าไม่ได้เรื่อง แต่แบบนี้เจ้าตัวดันมีแฟนสาวสวยเป็นสาวฮอตของโรงเรียน แล้วที่สำคัญเขาไม่ได้ห่วย แต่เป็นพ่อเสือดีๆ ในคราบทูน่าต่างหาก เขาคลั่งรักแฟนสาวยิ่งกว่าอะไรในโลก [R-18]

มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)

ทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก จนมีพยานรักเกิดขึ้นในวันที่เธอพร้อม แต่ข่าวดีนั้นกลับกลายเป็นข่าวร้ายและลูกของเธอก็กลายเป็นแค่ 'ของโจร'

โลกใบนี้มันมืดมิด จนเรียกได้ว่าเป็นขุมนรกชั้นดี แต่จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ หากวันหนึ่งมีแสงแดดอันอบอุ่นส่องแสงลงมายังความมืดเหล่านั้น...

" ที่ผ่านมาเราต่างอยู่กันคนละโลก ... แล้วฉันไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปสนิทกับคนชมรมเทนนิสได้กันล่ะเนี่ย? "

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

" รุธิระไปไหนแล้วล่ะ " " ไม่รู้ ไปหาแถววงซุบซิบสักวงสิ " มินาโตะ รุธิระ ชายผู้มีหลายใบหน้ามาตั้งแต่เด็ก ตัวตนในคราบนักข่าว ศูนย์กลางวงซุบซิบ สัตว์สังคมที่แท้จริง และนี่คือชีวิตประจำวันของเขา

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]