- 40
- 439
- 0
- 0 (0)
การที่ต้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในสถานที่ที่ห่างไกล...ยังไงก็คงดีกว่าต้องอยู่ในพื้นที่ที่อยู่ไปก็ไร้ตัวตน "โชคดีนะภาวัต...ลาก่อน"
การที่ต้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในสถานที่ที่ห่างไกล...ยังไงก็คงดีกว่าต้องอยู่ในพื้นที่ที่อยู่ไปก็ไร้ตัวตน "โชคดีนะภาวัต...ลาก่อน"
[ข่าวลือว่าจุนซูจะไปออกรายการค้นหาไอดอลเหรอ] [คือทิ้งเพื่อนในวงไปเนี่ยนะ] [ได้ข่าวว่าฉีกสัญญาด้วยนี่] [แล้วเป็นอะไรกับจุนซูนักหนาอ่ะ ตอนมันอยู่ไล่ให้ออกพอมันออกก็ด่ามันอีก ปสด.ของแท้เลย อีควาย]
นิยายเรื่องนี้คือนิยายประเภทฮาเร็ม พระเอกแม้ไม่ต้องการกีกี้ แต่กีกี้ก็จะวิ่งเข้าใส่เขาอย่างไม่มีพัก...
ใครๆ ก็ว่า เว่ยโยวหลันคือสตรีร้ายกาจที่น่ารังเกียจ ส่วนเยี่ยซูซินคือน้องสาว ผู้อ่อนแอและน่าสงสาร ช่างเป็นละครตบตาที่น่าสมเพชเสียจริง!
เรื่องเล่าจากชายชราผู้เฝ้าสวนในบางเขน กับแมววิเชียรมาศและหมาโกลเดนที่รู้ภาษาใจ ทุกศุกร์บ่ายสอง ลุงปุ่นจะเปิดประตูเวลา พาเราย้อนสู่วิถีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ — ตั้งแต่ยุคทุ่งรกร้างจนถึงเมืองใหญ่
เมื่อพ่อผู้เป็นญาติเพียงคนเดียวของ พริษฐ์ เสียชีวิตจากการออกร่วมรบกับเซิร์ก ทำให้เขาถูกแม่เลี้ยงใจร้าย เนรเทศออกจากตระกูล ได้คุณน้าช่วยชีวิตพากับไปดาวรกร้าง เริ่มต้นชีวิตใหม่กับการทำสวน
บุตรีของราชครูเช่นนางอาภัพไร้มารดาไม่พอ แม้แต่จะรักใครสักคนก็แสนยากยิ่ง สามีที่ตกแต่งกันก็ชิงชังนางจนเข้ากระดูก แม้ตายจากก็ไม่แยแส ชาตินี้ภพนี้นางจะขอยืนหยัดด้วยตนเองให้ดู
ฟางจิงเชฟมากฝีมือที่ในรอบหลายร้อยปีจะมีหนึ่งคนได้เกิดอาการหมดแรงบันดาลใจที่จะทำอาหารเพราะโรคป่วยระยะสุดท้ายที่อยู่ๆ ก็โผล่มา สุดท้ายก็มาโผล่อยู่ในร่างเกอน้อยที่กำลังตกอยู่ในอันตราย
เกือบเขียนบันทึกไม่ได้แล้วสินะ เพราะมือฉันเหมือนไม่มีแรงจับปากกาเอาเสียเลยนี่หัวใจก็ยังเต้นแรงเป็นจังหวะซุมบ้าไม่หาย นั่นมันเรียกว่าจูบจริง ๆ ใช่ไหม โอ๊ย!ดูหน้าฉันในกระจกสิแดงเกินคำว่าเลือดฝาดไปแล้ว
เมื่อฮองเฮาผู้สูงศักดิ์ ต้องมาอยู่ในร่างของดาราสาวตกอับ ปฏิบัติการกอบกู้ชื่อเสียงจึงเกิดขึ้น “ฮองเฮาเช่นข้า จะเป็นซุป’ตาร์ให้ได้”
เธอคือนางเซียนตัวน้อยที่หลุดมาในโลกอนาคต อยู่ในร่างคุณหนูตกอับที่เงินแทบไม่เหลือสักเหรียญ สุดท้ายเลยใช้การสตรีมทำอาหารเพื่อหาเงิน ส่วนคุณเนื้อคู่คนนั้นน่ะ มารับอาหารจากสตรีมเมอร์ไปเร็วเข้า
นครชาตา (นะ-คะ-ระ-ชา-ตา) 'เนรัญชรา' ต้องไปทำงานอาสาที่ประเทศศรีชาตา... ทว่าการเดินทางครั้งนี้กลับนำพาให้เธอย้อนอดีตไปไกลนับพันปี เพื่อพบกับเขาแม่ทัพ 'สินธุ'...
เธอเติบโตมากับอาจารย์ ในอารามลัทธิเต๋าเก่า ๆ ก่อนรู้ว่าตัวเองมีตระกูลที่ต้องกลับไปเปลี่ยนแปลงชะตาถ้าไม่อยากอับจน...
เมธีนายพลหนุ่มยุคดวงดาวเสียชีวิตเนื่องจากย้ายระเบิด และถูกดึงดวงวิญญาณมาเข้าร่างองค์ชายน้อยในวัย สี่ขวบปีที่ถูกทิ้งในตำหนักร้างหลังวังหลวงโดยที่ไม่มีใครรู้ว่ามีเขาอยู่ในนี้
ใครจะสนสามีเฮงซวย! 'หลินซี' ขอแค่มีลูกชายแก้มยุ้ยกับของอร่อยก็พอแล้ว แต่ไหงพรานป่าหน้านิ่งข้างบ้านถึงชอบเอาไก่มาให้ แถมยังมองนางด้วยสายตาแปลกๆ... หรือว่าเขาอยากจะมาสมัครเป็นพ่อคนใหม่ของเจ้าก้อนแป้งกัน
"ติ๊ง ๆ! พื้นที่มิติร้านอุปกรณ์วาดเขียนติดตั้งสำเร็จ..." "ช่างโชคดีเหลือเกินที่ข้ามมิติมาพร้อมกับร้านของตัวเอง"ซู่หว่านเออร์นอนมองหลังคามุงด้วยหญ้าในห้องนอนโทรมๆ ข้างๆ มีบุรุษตัวสูงใหญ่นอนหลับสนิทอยู่
จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง
เมื่อชายวัยกลางคนสิ้นอายุขัยอย่างไม่รู้ตัว ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในสถานที่ที่แปลกไป แถมวิญญาณของตัวเองยังมาอยู่ในร่างของบุรุษท้องได้ ที่กำลังตั้งครรภ์พร้อมร่างกายที่บาดเจ็บอีก
เด็กหนุ่มจากศตวรรษ 22 ทะลุมิติไปอยู่ในโลกลมปราณไม่พอ ยังกลายมาเป็นภรรยาของเจ้าสำนักที่กำลังตกต่ำ สำนักระดับล่างสุดของยุทธภพ ต้องพยายามเอาชีวิตรอดจากภายนอก แล้วยังต้องปวดหัวกับสามีผู้คลั่งรักอีก ชีวิต!
เธอคิดว่าความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับเขาเมื่อห้าปีก่อนจบลงไปแล้ว แต่โชคชะตากลับพาให้เธอพบกับเขาอีกครั้ง และครั้งนี้… หมาป่าเจ้าเล่ห์คงไม่ยอมให้เธอหนีไปง่าย ๆ!