ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!

เป็นเจ้าของร้านขนมหวาน ต้องมาจบชีวิตลงเพียงเพราะส้มติดคอ แต่ว่าเขากลับได้รับโอกาสใหม่ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเจ้าของร้านขนมที่ใกล้เจ๊ง จึงเป็นเหตุให้คนรักขนมอย่างเขาต้องกอบกู้ชื่อเสียงคืนมา

ภรรยาของท่านนายพลถูกละเลยจนเสียสติ…หนีไปเข้าวงการบันเทิงโดยไม่คิดปรึกษาผู้ใด แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน เขากลับกลายเป็นโอเมก้าที่งดงามมากที่สุดในจักรวรรดิ แล้วยังเป็นที่หมายปองของเหล่าอัลฟ่า!

ความรักที่เคยผ่านมามันทำให้หัวใจเจ็บปวดและปิดตายกับเรื่องความรัก ถ้าถามหาคนรักยากมากที่จะมี เลยเลือกอยู่แบบโหดๆและโสดไปวันๆ หรือจะอยู่แบบโสดๆและโหดไปวันๆดีละ

"คุณเป็นผู้จัดการของผม...หน้าที่ของคุณคือดูแลผมทุกอย่าง" ซันโน้มลงมาใกล้จนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน ฝ่ามืออุ่นกอดรวบเอวผม ขณะที่อีกมือเอื้อมไปล็อกท้ายทอยผมไว้..."เดี๋ยวสิ แบบนี้มันไม่ใช่แล้ว!"

เมื่อประมาณ 11 ปีที่แล้ว ฉายวัตย์ทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง ไปต่อไม่ได้ถอยหลังก็ไม่ทัน เขายอมมีตราบาปเพื่อรักษาบางอย่างเอาไว้ เหมือนจะใกล้แต่ระยะห่างยิ่งกว่าทางช้างเผือก

❝มึงมันก็แค่ภาระ❞ คำลวงที่เวคินใช้ไล่นับเก้า แต่เมื่อจะเสียดวงใจไปจริงๆ เขาก็พร้อมเป็นผู้ล่าที่โหดที่สุด เพราะภาระที่เคยไล่ส่ง วันนี้คือลมหายใจ สงครามชิงเมียเด็กจึงเริ่มต้นขึ้น ❝ใครแตะคนของกู มึงตาย❞

โว้ ๆ ทำแฟนหนุ่มตัวน้อยที่เขาเลี้ยงเอาไว้ด้วยเงินเดือนละ 15,000 ถึงยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักวิจัยและคนรวยล่ะ? A:สารเลว! หลอกกันได้! B:คุณเอื้องคิดว่าเงินแค่นั้นคุ้มกับค่าแรงอาหารสำหรับ 3 มื้อเหรอ?

ทะลุมิติมาในนิยายที่ตัวเองเขียนยังไม่พอยังกลายเป็นตัวร้ายที่ต้องตายตอนจบอีกต่างหากผมที่พยายามเอาตัวรอดจากการถูกพระเอกฆ่าพยายามทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดแต่หนีอย่างไรถึงมีของแถมเป็นเจ้าตัวเล็กได้ละครับ

แมนนักมวยร่างใหญ่ต้องตกตายลงอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่เขาจะฟื้นขึ้นมาในร่างของภรรยาผู้ร้ายกาจของมาเฟียใหญ่ สามีหล่อแต่เย็นชาเขาไม่สนมีเพียงสิ่งเดียวที่เขาสนก็คือรูปร่างของคนที่ตนเข้ามาอยู่นั้นถูกใจเขามาก

"ถึง ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์... พวกมันกำลังมา เราต้องการที่หลบภัย ได้โปรด... เพื่อเห็นแก่ลูกชายของผม..." คำตอบที่ได้รับกลับมาคือความเงียบงัน และในคืนนั้น พ่อกับแม่ก็สิ้นใจลงต่อหน้าต่อตาเขา

อยากมีลูกแต่ไม่อยากขอฉัน? ได้...ฉันจะเติมให้จนอุ้มท้องไม่ไหว! ท้องนี้ต้องเป็นของจอมพลเท่านั้น เข้าใจไหม...น้องชายที่ฉันเลี้ยงมาเองกับมือ

ใครจะคิดว่าหลังทะลุมิติอัณณ์จะกลายเป็นดาราตกอับถูกตราหน้าว่าเมียน้อยเจ้าของค่าย?ก็เพราะไอ้แฟนเฮงซวยของร่างนี้ คิดว่าฉันคนนี้จะยอมให้พวกแกกดหัวต่อหรือต่อให้ต้องขายตัวก็ต้องราคาพรีเมียมเท่านั้น จำเอาไว้

ภีมไม่เคยคิดว่าหลังจากที่ตายไป วิญญาณของตัวเองจะหลุดเข้าไปในโลกโอเมก้าเวิร์สแบบในนิยาย แถมยังมาสิงร่างโอเมก้าที่สามีไม่รัก เอาเถอะ ไอ้ภีมคนนี้จะหย่าแล้วใช้ชีวิตสุดชิล ปล่อยพระเอกไปหาคู่แท้เองก็แล้วกัน

เมื่ออาหนุ่มอยากกินเด็กในปกครอง มารยากี่ร้อยเล่มเกวียนจึงถูกงัดมาใช้ "ป้อนด้วยปากบ้างสิ" "ห๊ะ อะไรนะ" "ปากนายไง เราจูบกันตั้งหลายครั้งแล้ว จะอายทำไม"

อุตส่าห์หลุดพ้นจากวันสิ้นโลกมาอยู่ยุคดวงดาวทั้งที ดันมาอยู่ในร่างลูกชายตัวปลอมที่มีชีวิตสุดบัดซบ ทั้งโดนครอบครัวเย็นชาใส่ ลูกชายตัวจริงเล่นงาน คู่หมั้นทอดทิ้งและถูกทำลายชื่อเสียงอีกด้วย!

ผมตายเพราะรถบรรทุก แล้วฟื้นในร่างโอเมก้าหน้าสวยตัวประกอบในนิยายวาย แต่ทำไมบอสตัวร้ายถึงมองผมเหมือนของรักที่เคยเสียไป..แถมยังจ้องจะกัดคอผมทำพันธะตลอดเวลา ผมนี้แทบจะบ้าตายคุณตัวร้ายครับช่วยปล่อยผมไปเถอะ

หงส์เพลิงสะบัดรัก สะบัดแรงแค่ไหน มาเฟียหัหน้าหยกผู้เย็นชากลับยิ้มรับและพูดว่า “สะบัดไปเถอะ เดี๋ยวฉันเก็บเอง” เมื่อคนร้ายเจอคนยอม… เรื่องนี้มันเลยบรรลัย!

จากเหยื่ออ่อนแอ สู่คนสวยขาที่กลายเป็นที่ชื่นชอบและโดนคลั่งรักจากคนที่ใช่ ไม่ว่าบุญคุณความแค้นจะพยายามรั้งขาเขาไว้มากแค่ไหน ก็ยังไม่สามารถฉุดรั้งเขาให้ล่มจมไปกับพวกมัน ที่เวรกรรมค่อยๆเริ่มตามทันได้เลย

เขาคือผู้ที่เคยได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ดาวรุ่งแห่งปี เพียงรางวัลเดียวเท่านั้น ชาติก่อนเลือกเส้นทางชีวิตผิดเพราะความกลัว เมื่อมีโอกาสกลับมาอีกครั้ง เขาจะเลือกอีกเส้นทางหนึ่ง จะลองเลือกจากหัวใจดูบ้าง