Black_Cat__

“เอาออกไป! ฮึก อ๊ากก!” มือเรียวพยายามไขว่คว้าหาสิ่งยึดจับ เอาตัวรอดจากความเจ็บปวดที่ได้รับ นิ้วทุกนิ้วจิกลงไปบนพื้นเย็น จนขึ้นข้อขาว เพราะกวาดมือไปทั่วบนพื้น เศษแจกันที่มันแตกกระจายไปทั่ว

หลังจากเหตุการณ์ที่ซอลมาเจอเพื่อนตนเอง กอดจูบกับแฟนสาว อิฐ เพื่อนที่ซอลไว้ใจ ถูกลูกน้องของโฟร์ซ้อมจนหมดสภาพ ถูกโยนไปอยู่ในสลัม หลังจากนั้นไม่นาน คนที่อิฐคิดว่ารักกัน กับหนีไปกับเสี่ย

เมื่อก่อนผมเคยถูกมันทำลาย ยอมจำนนต่อทุกอย่าง เป็นไอ้คนอ่อนแอที่ถูกกระทำ แต่ตอนนี้ มันไม่ใช่แล้ว ผมมีลูกที่ต้องปกป้อง แม้จะ…เสียลูกไปคนนึง แม่คนนี้ก็จะปกป้องลูกที่ยังมีชีวิตในท้องอีกคนให้ดีที่สุด

ทำไมมันต้องเข้ามาในชีวิตผมด้วย ทำไมมันต้องทำแบบนี้ ทำไมมันถึง...เหี้ยกับผมขนาดนี้!! ชีวิตผม...มันยังพังไม่พออีกหรอ...

กูเป็นโจรอยู่ดีๆ กลับถูกไอ้หมาเด็กมันลบคม จากตั้งใจจะจับมันกด ดันถุกมันจับกดซะได้! ไอ้ควายเอ้ย!! แถมแม่งยังเป็นเด็กที่กูเคยเลี้ยงมันตั้งแต่อยู่ในท้อง! ไอ้เด็กสันขวาน!!!

ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!

เมื่อผมดันเมา จนเสียท่าให้เด็กน้อยน้ำใส ที่บอกอยากได้ผมเป็นเมียวันนั้น สู้ผัวเด็กที่โคตรดุวันนี้ แม่ง...กูเกือบทุกวัน ตายอดอยากอะไรขนาดนั้นวะ!

ก็แค่ไม่ชอบหน้าไอ้เด็กลูคัส ดำเลยจ้างเด็กเสิร์ฟในร้านเหล้า ไปวางยาปลุก... แต่ใครจะคิด ว่ามันจะหันมาใช้ร่างกายเขาปลดปล่อย นับจากวันนั้น ไอ้หมาไซบีเรียนฮัสกี้ตันนี้ ก็ตามติดชีวิตเขาไม่ห่าง

เพราะคืนนั้นผมเมา เลยพลาดท่า เสียชิงชายให้ไอ้เด็กเวรปากหมา! ถูกมันกระแทกข้างกองฟาง! อายฟ้าดินไม่ว่า เท่าอายควายที่มองอยู่!!!

ผมไม่ใช่คุณ ฮึก แม้เราจะเหมือนกัน แต่ผมไม่ใช่คุณ! ฮึก ทำไมไม่เชื่อผมเลย ทำไมต้องทำร้ายกันด้วย ฮืออ ผมทำอะไรผิด...

วันนึงผมไปไล่จับเด็กแว้นที่สร้างความวุ่นวาย แต่ดันเจอเด็กเวรมันพูดใส่แบบนี้!! “ชื่อขวัญข้าวหรอ อื้ม ชื่อน่ารักดี ไม่เหมาะกับงานที่ทำเลย” “ชื่อกูกับงานมันเกี่ยวอะไรกัน” “ผมถูกใจลุงวะ มาเป็นเมียนะ”

หยางและเทียน ทั้งสองเป็นอริที่ไม่ถูกกัน เจอหน้าเป็นต่อย แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อพี่ชายของเทียนไปแย่งเด็กของหยาง ทำให้หยางเอาความโกรธมาลงที่เทียน ใครจะคิด ว่าผู้ชายแมนๆแตะบอล จะท้องได้!

ผมยอมขายศักดิ์ศรี เป็นเด็กเสี่ย เพื่อรักษาแม่ ยอมแม้จะถูกมันดูถูก หรือเล่นสนุกกับความรู้สึก แต่ทุกอย่างที่ผมพยายาม กลับหายไป ไม่หลงเหลืออะไร

ผมชื่อหมอก อายุมากกว่าไอ้จอมขวัญ แต่ความรักของเรานั้นก็เป็นไปได้ด้วยดี จนกระทั้ง...

ความผิดพลาดครั้งเดียวที่เกิดขึ้นคืนนั้น ทำให้มีเด็กน้อยวันนี้ แต่คนเป็นพ่อนั้น ดันไม่รู้ว่าเป็นลูกตัวเอง เพราะ...ผมไม่บอก

แค่เพราะต้องการตอบแทนบุญคุณยาย ที่ให้ที่ซุกหัวนอน ผมจำต้องแต่งงานกับหลานชายของท่าน ทั้งที่ไม่เต็มใจ ถูกคุณกรณ์เย้ยหยัน เอ่ยวาจาดูถูกกัน ทำร้ายจิตใจจนบอบชำ (ผมมันน่ารังเกียจมากขนาดนั้นเลยหรอ)

คชา ถูกใจ เป้ มาก จนถึงขัน ทำทุกอย่างเพื่อเอาเป้มาเป็นของตนเอง ทำเลวทุกอย่าง แค่ได้ครอบครองคนที่ตนเองถูกใจ โดยไม่สนใจว่าเป้จะยินยอมหรือไม่

กูยอมทำทุกอย่างเพื่อมึง แต่มึงไม่เคยหันมามองกูเลย กูทนเจ็บ จนในวันที่กูเสียลูกไป ความรักที่กูมีให้ ก็ไม่มีเหลือแล้วเช่นกัน

ภาพของผู้ตายมากมาย ที่แปะไว้เต็มกระดานดำ ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีดายแดงโยงคนที่ตายแล้วกับคนที่ยังไม่ตายไว้ เหมือนคนคนนี้กำลังวางแผลฆ่า! “แม่ง! อะไรกันวะ”

เราเคยรักกัน แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป จากความรัก ตอนนี้ มีแต่ความแค้น และความเจ็บปวด ที่อยู่ไม่สู้ตาย