“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”

“คุณยูงมาเป็นพ่อของพราวพราวได้ไหมค้า” “ทำไมหนูถึงอยากให้ลุงเป็นพ่อครับ” “เพราะแม่ยักชอบคุณยูงค่า”

ฉันขอบอกให้เธอรู้ไว้นะว่าฉันจะไม่นอนกับเธออย่างพิศวาสแม้แต่นิดแต่จะผสมพันธุ์กับเธอเยี่ยงสัตว์ ขอให้รู้ด้วยว่าฉันเกลียดเธอ ขยะแขยงเธอมากที่มารับงานนนี้ รีบๆท้องแล้วคลอดเด็กออกมาแล้วไปจากชีวิตฉันซะ

"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

“ไหนมึงว่าเอาไม่ลง แค่เอ็นดูเป็นน้อง นี่ไม่เรียกกลืนลงท้องไปหมดแล้วหรอวะ”

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

จู่ๆ คนที่เคยนิ่งเคยขรึมในสายตาเธอก็ดูเปลี่ยนไป...“รู้สึก" ไปด้วยกัน "อยาก" ไปด้วยกัน เดี๋ยวมันจะดีเอง แค่เชื่อฉัน

เพียงชั่วคราวในความสัมพันธ์...กลับกลายเป็นรักชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีวันลบเลือน

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

“สวัสดีครับ ผมชื่อหมิงโย่ว เป็นผู้ฝึกสัตว์วิญญาณ” นี่คือเรื่องราวของเหล่าขนปุกปุยกลุ่มหนึ่งที่เก็บเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาเลี้ยง? หมิงโย่ว “เอ๋ เป็นฉันต่างหากที่เก็บพวกเธอมารักษา!”

จากรักแรกในความทรงจำ...สู่การพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายพ่อม่ายลูกแฝด และลูกน้องสาวที่เพิ่งถูกเทงานแต่ง

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

"มาเป็นเลขาแก้ขัดให้ฉันแล้ว ก็แก้ผ้าด้วยอีกอย่างจะเป็นไร"

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

เป็นแค่คู่นอน ใครเขาจะเอาใจลงไปเล่น

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

“ไม่อยากให้ดูดบุหรี่ใช่ไหม แล้วจะให้ดูดอะไรแทนครับ...ปากคุณรึ?”