นิยามของพระรองคือคนที่ไม่เคยสมหวังในความรัก แม้เขาจะดีมากแค่ไหนก็ตาม แต่ฉันนี่แหละที่จะทำให้เขาต้องสมหวัง! ปล.ไม่ใช่กับนางเอกหรอกนะ

ในสังคมที่ทุกคนต่างดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ทำงานอย่างยากลำบากอยู่ในโรงหลอมขยะกลับได้บังเอิญหลุดไปยังอีกดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก เพื่อเอาชีวิตรอดเขาจะต้องทำทุกทางเพื่อกลับไปยังโลกเดิมให้ได้

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

ในคำคืนหนึ่งภายใต้แสงสลัวของแสงไฟในคลับหรู ปวิมลสบตากับชายหนุ่มคนหนึ่ง ภายใต้แรงดึงดูดอันแสนประหลาด เธอตัดสินใจมอบครั้งแรกของเธอให้กับเขา

หลิ่วถงนั่งเหม่อเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายอย่าง ลู่เซียงหนิงที่ สามีไม่รักเพราะสร้างวีรกรรมร้ายไว้เยอะ คราวนี้ก็ซวยหลิ่วถงต้องตามเก็บกวาดความชั่วที่นางร้ายคนก่อนทำไว้! ต้องทำให้สามีเอ็นดู!

'ดุจตะวัน' ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเธอจะตื่นขึ้นมาในโลกของบทละครที่รับเล่นไม่นานมานี้ ในบทของตัวประกอบอย่างดุจตะวันที่ชื่อเหมือนกับเธอไม่มีผิด

หาเงิน สร้างฐานที่มั่น ปกป้องตัวเองจากสัตว์ประหลาด ในยุคดวงดาวล่มสลาย แต่เพิ่งเปิดร้านอาหารแรก ก็เจอสัตว์ประหลาดน้อยตาแป๋วมาขอข้าวกินฟรี! ทั้งยังต้องรับมือกับท่านผู้การสุดหล่อ แต่โคตรโหดคนนั้นอีก!

"ความรักก็เหมือนช็อกโกแลต... บางครั้งขม บางครั้งหวาน แต่สุดท้ายก็ละลายในใจเรา ฟ้าใสและเฮียครามเติบโตมาท่ามกลางมิตรภาพ ครอบครัว และการเปลี่ยนแปลงของยุค 90 จนวันหนึ่งความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ค่อย ๆ เผยออกมา

เด็กหนุ่มที่มีท่าทีเหมือนคนหลงทางและเนื้อตัวมอมแมมไปหมด ไหนจะแววตาเศร้าๆนั่นอีก..แล้วคนขี้สงสารอย่างผมจะปล่อยเฉยไปได้ยังไงกัน..

เวลาอาจเยียวยาจิตใจคนอกหักแต่ไม่ใช่สำหรับ ‘ภาวัชร’ รอยยิ้มแสนสวยและความเหลือร้ายของ 'ไลลาลิณ’ ยังคงสลักลึกอยู่ในความทรงจำของเขา เพื่อให้ได้เธอมาอยู่บนเตียงต่อให้ต้องใช้ทั้งชีวิตเป็นเดิมพันเขาก็ยอม

ชาติแรก เฟิ่งหลันถูกพรากชีวิตไปอย่างไม่ยุติธรรม ชาติที่สอง เธอได้เริ่มต้นใหม่ในโลกที่แตกต่างและใช้ชีวิตตามใจปรารถนา แต่เปลวเพลิงแห่งความแค้นยังคงลุกโชนในหัวใจ ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน ส่งเธอกลับมาเกิดให

ขณะที่เขากำลังจะกดเลื่อนไปยังบทต่อไป ทันใดนั้นหน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างวาบขึ้นเป็นแสงสีขาวโพลนจนน่าประหลาดใจ เขารู้สึกเหมือนมีแรงดูดมหาศาลพุ่งออกมาจากโทรศัพท์เครื่องเล็กๆนั้น 'อะไรหวะเนี้ย"

“ฉันเฝ้าหวังว่าคำภาวนานี้จะส่งไปให้ถึงพวกคุณ เพื่อที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกคุณได้”

หลังจากการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ พอร์ชนอนกอดไดอารี่เล่มโปรดหลับไปทั้งน้ำตา แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองได้ย้อนเวลากลับมาสามปี เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตคนที่รักเอาไว้ จะทำได้ใหมนะ

“เฮอะ เป็นสามีของฉันก็ทำหน้าจะเป็นจะตาย รักแฟนเก่ามาก ลืมไม่ลงขนาดนี้งั้นเราก็หย่ากันเลย ลูกในท้องหากเขาเกิดมาฉันก็ไม่ได้ห้ามหากคุณจะมาขอพบเขา ฉันก็เบื่อเต็มที มีผัวทั้งกับเขาทั้งทีก็ได้ผัวงี่เง่า“

เขาเข้ามาจีบเพื่อนสนิทของเธอ...แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงชอบมาทำตัววุ่นวายกับเธอนัก? #พี่ต่ออย่าร้าย

เป็นสายลับที่อ่านนิยายไม่พอ ยังได้รับโอกาสมาแก้ไขจุดจบของเหล่าตัวร้ายอีกหรือนี่!!! อา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นนางร้ายก็ได้มั้ง

ชีวิตก่อนบังคับสามีขายที่ดิน บังคับให้เขาพาไปอยู่ในเมืองใหญ่ ทั้งเธอยังตัดสินใจเรื่องค้าขายผิดพลาดโดนหลอกจนแทบหมดตัว เมื่อได้โอกาสข้ามเวลากลับมาเริ่มต้นใหม่เธอจะช่วยสามีทำสวนให้มั่งคั่งร่ำรวยเอง...

ชีวิตก่อนของลีอา นักฆ่าที่จบชีวิตหลังจากทำภารกิจจัดการกับผู้ร้าย โชคไม่ดีที่เธอโดนระเบิดจนตาย หลังจากลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเธอพบว่าเธอมาอยู่ในร่างเด็กสาวมัธยมปลายที่ค่อนข้างอ่อนแอและโดนรังแกจนเสียชีวิต

พวกเจ้าก็อยากแต่งเข้าจวนโหวแต่กลับหาว่าข้าใช้กลอุบาย ใต้หล้านี้มีคำว่ายุติธรรมที่ไหน อยากได้สิ่งใดล้วนต้องแย่งชิง หากเขามีสตรีในดวงใจจริงไยจึงรั้งเวลามาเนิ่นนานไม่ยอมแต่งงาน ขอเถอะ แพ้แล้วอย่าพาล!