ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

หนิงอ้ายแค่เผลอสงสารในจุดจบของนางร้าย กลับต้องกลายมาสวมบทนางร้ายในนิยายเสียเอง นางร้ายที่วางยาปลุกกำหนัดพระเอก นางร้ายที่เป็นบุตรสาวตัวปลอม "ข้าถูกยัดเยียดบทนางร้าย !"

ใครบอกว่าจุดจบของพวกตัวร้ายต้องตายอนาถ? ขอโทษที... พอดีนางมารคนนี้จะขอลิขิตชะตาด้วยมือตัวเอง!

นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ผู้คนต่างบอกว่าทรราชอย่างเขาไม่คู่ควรกับคนอย่างนาง ทั่วหล้าภาวนาให้ทุกภพชาติของนางอย่าได้วนเวียนกลับมาเจอเขาอีก ทว่านางคือสตรีของเขา หากใครกล้าพรากนางไป เขาจะส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันเอง

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

เรื่องอะไรนางร้ายจะต้องยอมแม่ดอกบัวขาวนั่น? ทำเป็นใสซื่อที่แท้ก็จะเอาทั้งพระเอกทั้งตัวร้าย พระเอกต้องคู่กับนางร้ายอย่างฉันเท่านั้นย่ะ นางเอกอย่างหล่อนน่ะฝันไปเถอะ

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

‘ลี่หรูเฟิง’ นางร้ายแสนโง่งมในซีรีส์ นางสวยทว่าไร้สมอง เพราะความรักบังตาจึงยอมเป็นดาบให้พระเอก สังหารแม้กระทั่งตัวร้าย 'สามีตนเอง' ทว่าเมื่อสิ้นคุณค่า สิ่งที่นางได้รับตอบแทนนั้นกับเป็น ‘ความตาย’

ล่อลวงที่ใดกัน ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องบังเอิญและความไม่ได้ตั้งใจทั้งนั้น ก็ใครใช้ให้เขาโผล่มาให้นางกินเต้าหู้อยู่บ่อยครั้งเล่า

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

เมื่อทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่มีชะตาต้องถูกสังหาร เพื่อหนีตายจึงแกล้งสารภาพรักแต่เขากลับเชื่อสนิทใจ จากมัจจุราชจึงกลายเป็นคนคอยเฝ้าจับตาดูนางทุกฝีก้าว ใจเย็นพี่ชาย ข้าคือนางร้ายหาใช่นางเอกของท่านไม่!

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า!

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครานางก็พบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียแล้ว! การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งมันก็ดีอยู่ ทว่า...จุดจบของนางร้ายที่น่าอนาถใจเช่นนั้น... ข้าไม่เอาได้หรือไม่!

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน