ถังหยางซินสตรีไร้ค่าที่ถูกครอบครัวสามีรังเกียจถูกรังแก ซ้ำร้ายกว่านั้นพวกเขายังบีบบังคับให้เธอทิ้งลูกรักและเดินจากไป ทว่าสวรรค์ยังมีตานำพาให้เธอได้เริ่มต้นใหม่ในร่างเดิม พร้อมความทรงจำจากโลกอนาคต

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

จับพลัดจับผลูทะลุมิติมาแบบงง ๆ เมื่อตัวเองดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของน้องสาวร้ายกาจของพระเอกในนิยาย ที่ชีวิตต้องพังพินาศเพราะตัวเองดันไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตัวร้ายก่อนจะต้องแต่งงานออกเรือนกับผู้อื่น

ภพชาติหนึ่งเขาเคยสูญเสียนางไปอย่างไม่มีวันได้นางกลับมาเคียงข้าง ยามนี้เมื่อมีโอกาสอีกครั้งต่อให้นางมีใจอยากจากไป เขาก็ยังจะทำทุกทางเพื่อให้นางกลับมาอยู่ข้างกายตนเอง

นางเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอ ถูกพี่สาวต่างมารดาแย่งคู่หมั้นและรังแกจนเกือบตาย แต่เทวดาฟ้าดินสงสารให้มารดาที่ล่วงลับทำให้เห็นนิมิตว่าหากนางไม่สู้จุดจบของชีวิตนางอนาจเพียงใด นางไม่ยอมเป็นเช่นนั้นแน่!!

นางหวนกลับมาครั้งนี้อย่าหวังว่าจะได้ยินคำว่า "ให้อภัย" จากปากนาง "ตำแหน่งแม่ทัพของท่านก็เป็นเพียงเกียรติยศที่เอาไว้ให้ผู้อื่นเชิดชู แต่ไม่สามารถปกป้องคนที่ท่านเอ่ยปากว่า รัก ได้เลย"

ชีวิตที่แล้วเธอทำงานหนักเพื่อครอบครัวนี้มามาก เธอต้องสูญเสียลูกๆและหลานๆเสื่อมเสียชื่อเสียงมากมายเพื่อผู้ชายคนชั่ว และหญิงสาระเลว ชาตินี้เธอจึงเลือกศัตรูของพวกเขา และใช้ชีวิตอย่างสง่างาม

กลับมาเมืองหลวงครานี้ ข้าจะเป็นนางร้าย 8ปีก่อนถูกถีบหัวส่งไปเป็นตัวประกันต่างแคว้นจนได้ลูกติดมาหนึ่ง พวกเขายังกล้าส่งคนมาเรียกตัวนางอีกหรือ!ได้ ในเมื่อเรียกกลับมาแล้วก็จงยินดีรับของกำนัลจากข้าด้วยสิ

เมื่อสติกลับคืนมา อัจฉราพบว่าตัวเองอยู่ในร่างเล็ก เธอไม่ใช่แพทย์ทหารผู้แข็งแกร่งอีกต่อไป แต่เป็นเด็กหญิงชาวจีนวัยเพียง 14 หนาว นามว่า กู้หลิน

ในเครือของโทสึกิ มีร้านอาหารเก่าๆเล็กๆแห่งหนึ่งตั้งอยู่อย่างลับๆ ว่ากันว่า หากได้ลองแม้แต่คำเดียว ชีวิตนี้ก็อาจจะไม่อยากกินอาหารที่ไหนอีกแล้ว “ มันก็แค่ ข้าวผัด ธรรมดา ”

ระหว่างทางหนีจากถิ่นทุรกันดาร ต้องกินรากหญ้าและเปลือกไม้ น้องสาวหัวไชเท้าตัวน้อยสองคนกําลังจะอดตาย โชคดีที่พื้นที่มิติวิเศษของเหอลั่วลั่ว เต็มไปด้วยเสบียงอาหาร

บุตรีของราชครูเช่นนางอาภัพไร้มารดาไม่พอ แม้แต่จะรักใครสักคนก็แสนยากยิ่ง สามีที่ตกแต่งกันก็ชิงชังนางจนเข้ากระดูก แม้ตายจากก็ไม่แยแส ชาตินี้ภพนี้นางจะขอยืนหยัดด้วยตนเองให้ดู

จ้าว ถิงอี นักธุรกิจอนาคตไกล เสียชีวิตจากเหตุไฟไหม้ ไปเข้าร่างของ จ้าว ถิง ในยุคจีนโบราณ พร้อมกับพลังแห่งการรังสรรค์ทุกอย่างตามใจ เขาจึงตั้งใจจะใช้พลังของตน สร้างครอบครัวอันร่ำรวยขึ้นมาอีกครั้ง

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

ตั้งแต่รู้ว่าชะตาตัวเองเคยมีจุดจบเช่นไร นางก็พยายามหลีกหนีจากสามีและอนุ แต่พวกเขาเหมือนจะหาเรื่องนางไม่หยุด เพราะงั้นก็อย่ากล่าวหาว่านางใจร้ายแล้วกัน

ว่าจะรู้ว่าตนเองมาเกิดใหม่ในโลกของนิยายที่จบไปแล้ว ก็สูญเสียท่านแม่และพี่ชายทั้งสองไปแบบไม่มีวันหวนกลับ ฉีหลิงตี้ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นบุตรสาวของนางร้ายจึงขอตั้งปณิธานทวงคืนความเป็นธรรมให้กับมารดา

“เหตุใดซื่อจื่อกับจื่อหนิงถึงไม่อยู่ที่เรือนหยางชู ทั้งสองคนหายไปที่ใดชางเซิ่งอีกคน” “เอ่อ คือว่า...” “รีบพูดอย่ามัวแต่อมพะนำ” ตุบ! “ซื่อจื่อกับแม่นางจื่อหนิงนำอาหารไปยังคุกใต้ดินเพคะ” “อะไรนะ!”

เมื่อ ฟุโอดะ ไอรีน มาเฟียสาวสวยรวยโสดจากยุคปัจจุบัน ต้องหมดอายุขัยของโลกนี้ แต่ด้วยผลบุญที่ชอบทำบุญทำทานมาทั้งชีวิต จึงได้มิติติดตัวพร้อมทั้งข้าวของเครื่องใช้หลายอย่าง ก่อนไปใช้ชีวิตใหม่ยังโลกหน้า

ชาติก่อนท่านสั่งแขวนคอข้าโดยไม่ลังเล เพียงเพราะสตรีที่ท่านบอกว่าเป็นน้องสาว แต่น้องสาวเขาไปรับส่งกับถึงเตียงนอนหรือ! ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมเป็นสตรีโง่เขลาอีกแล้ว! โปรดลงนามในใบหย่าให้ข้าเถอะเพคะ...ชินอ๋อง

เรื่องราวของอันดา สายลับสาวที่พลาดท่าถูกยิงระหว่างปฏิบัติภารกิจ เธอได้เข้ามาสวมร่างมาลาตี ลูกคุณหนูคนเล็กผู้เอาแต่ใจ นางร้ายในนิยายเรื่องคนรักผิดตัว เธอจึงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อที่จะได้มีความสุข