"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

บิดาและพี่ชายตายใต้ข้อหากบฏ มารดายอมตายเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ ชื่อสกุลถูกเหยียบย่ำ ความภักดีถูกฝังกลบ หากผู้ครองบัลลังก์ไม่อาจล้างมลทินความผิดที่ไม่ได้ก่อ นางจะเป็นผู้เปลี่ยนตัวผู้ครองบัลลังก์เอง!

ข้ามิใช่คนของยุคสมัยนี้ ข้ามาจากอนาคตอันไกล เดิมข้ามีนามว่าไอวาความหมายของชื่อก็คือ วงแหวนแห่งความรัก เป็นทหารหน่วยรบพิเศษ มีโค๊ดเนมว่า ไดมอนด์

3ปีที่ซูซิ่นแต่งให้เขา นางเป็นเหมือนบุปผาราคาแพงที่มีไว้ประดับจวนกั๋วกงเท่านั้น เมื่อสามีถูกบังคับให้ต้องเลือก ชีวิตขององค์หญิงสูงศักดิ์ก็ไม่อาจเทียบได้กับอนุแสนรัก วาระสุดท้ายจึงต้องจบลงใต้หุบเหวลึก

เพื่อที่จะชิงเมืองชายแดนนั้นกลับคืนมา นางจึงยอมเป็นลูกอกตัญญูละทิ้งคำหมั้นสัญญาที่เคยให้ไว้กับบิดามารดา และนางตั้งใจว่าจะไปพาบิดามารดาของนางกลับจวนพร้อมกันด้วย

หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู

แม่ทัพหญิงต้องกลายมาเป็นพระชายาของซื่อจื่อ ที่ถูกวางยาจนตาบอดในพิธีแต่งงาน ยิ่งทำให้ซื่อจื่อเย็นชายกับนางมากกว่าเดิม เมื่อพระสวามีไม่สามารถเป็นเกาะป้องกันภัยให้กับนางได้นางจึงจำเป็นต้องปกป้องตัวเอง

เพื่อป้องกันไม่ให้สามีกลายเป็นแม่ทัพสุดเหี้ยมกินเนื้อมนุษย์ เจิ้งเหรินอี้ตัวร้ายผู้เกียจคร้านจึงต้องลุกขึ้นมาตรากตรำทำงานเก็บตุนเสบียง!

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

สรุปคือข้าตายจากโลกนั้นแล้วมายังโลกนี้และมาอยู่ในร่างของยาจกสาว จากนี้ข้าไม่ใช่เลี่ยงหรูศิษย์เอกสำนักเซียนกระบี่อีกต่อไป แต่ข้าคือหวงหลานยาจกสาว

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ซูซูซินบังเอิญได้หนังสือชะตาชีวิตจากหญิงชรา จึงรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในนิยายที่จะตายในอีกไม่ช้า แทนที่จะได้พลิกชะตา นางกลับถูกผลักออกจากร่างไปสู่ตัวประกอบที่ไม่มีบท หนำซ้ำชีวิตรันทดยิ่งกว่าเดิมอีก!!!

คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้?

“ข้ามิได้ต้องการพาท่านแม่กลับไปกับข้า ข้าเพียงอยากพบท่านแม่สักครั้งเท่านั้น อย่างน้อยท่านแม่ก็จะได้รู้ว่าบุตรที่ท่านแม่เข้าใจว่าตายไปแล้วนั้น ยังมีชีวิตอยู่และบุตรคนนั้นก็คือข้าเจ้าค่ะ”

ผู้คนกล่าวหาว่านางเห็นแก่เงิน แล้วอย่างไร สตรีเช่นนางไม่ยอมเสียเงินโดยเปล่า ในเมื่อกล้าใช้นางเป็นเรือข้ามฟากดังนั้นจะต้องมีราคาที่ต้องจ่ายใช่หรือไม่?

ชาติก่อนเขาและนางประดาบเข้าหากัน มีแต่คำว่าหลอกลวง เจ้าเล่ห์มากแผนการ ชั่วช้าและโลภมาก จนสุดท้ายต้องพบกับจุดจบเพราะความโลภ ชาตินี้ได้โอกาศย้อนกลับมา คนชั่วเช่นนางและเขาจะไม่ยอมเดินซ้ำรอยเดิมอีก!

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้นางม่านชิงเฉียวบุตรสาวเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

"สิ่งเดียวที่ท่านแม่ทิ้งเอาไว้ให้คือหอคณิกาหรอกหรือนี่ เช่นนั้นข้าก็จะเปิดหอคณิกาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง และข้าจะเป็นนายหญิงแห่งหอคณิกานี้"

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?