ในมือมีเพียงความทรงจำจากอดีตชาติ และทักษะการทำอาหารที่ไม่เป็นสองรองใคร นางจึงใช้ "รสชาติ" เป็นหมาก สร้าง “หออรรถรส” ที่มิใช่เพียงเหลาอาหาร แต่คืออาณาจักรลับที่โยงใยข่าวสาร อำนาจ และชีวิตคน

เรื่องราวการตามตื้อผู้หญิงคนหนึ่งมามากกว่า 3 ปี ของชายหนุ่มบ้านๆแสนจะธรรมดาที่มีดีแค่การ"อดทน" จะเป็นยังไงถ้าวันหนึ่งจู่ๆเขาก็คิดได้

แม้อายุเพียงหกหนาวแต่เว่ยเว่ยน้อยก็เก่งเรื่องการทำธุรกิจค้าขาย เพื่อความอยู่รอดของตนเองและน้องๆ เด็กน้อยจึงทำสบู่ขายอย่างที่ท่านแม่เคยสอน ไม่คิดเลยว่าสบู่ก้อนเล็กๆสามารถสร้างรายได้ให้เขาจนเป็นเศรษฐี

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

เดินทางข้ามสู่โลกคู่ขนานและได้รับระบบเกมแห่งความฝัน เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน ซู่หลี่ คือ เทพแห่งเกม!

นางพบว่าซีรีส์มั่วโลกีย์เรื่องหนึ่งคือโลกเดียวกับอดีตชาติของตน! แต่นางเป็นเพียงตัวประกอบหญิงผู้ล่วงลับ หลังจากนางตาย สามีและบุตรชายของนางต้องกลายเป็นผู้ชายของนางเอกร่านราคะ...มารดามันเถอะ! นางไม่ยอม!

จ้าวลี่อิงประธานสาวรุ่นใหม่ไฟแรง ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักน้ำเน่า หากเป็นตัวประกอบธรรมดารอชมละครสนุก ๆ ติดขอบสนามก็ว่าไปอย่าง แต่เธอดันซวยซ้ำซวยซ้อนมาอยู่ในร่างนางร้ายตัวประกอบถูกเกลียดเข้ากระดูกดำ

นางเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณชายจากตระกูลใหญ่เช่นเขา ความสัมพันธ์รักสิบปีนี้จึงต้องจบลง แต่เมื่อนางกำลังจะเคยชินกับการไม่มี "เขา" เหตุใดเขาจึงต้องกลับเข้ามาในชีวิตของนางอีกครั้ง...

“เหตุใดซื่อจื่อกับจื่อหนิงถึงไม่อยู่ที่เรือนหยางชู ทั้งสองคนหายไปที่ใดชางเซิ่งอีกคน” “เอ่อ คือว่า...” “รีบพูดอย่ามัวแต่อมพะนำ” ตุบ! “ซื่อจื่อกับแม่นางจื่อหนิงนำอาหารไปยังคุกใต้ดินเพคะ” “อะไรนะ!”

เมื่อเครื่องบินระเบิดกลางอากาศ พายุลึกลับได้กลืนเธอไป หญิงสาวจากหน่วยรบพิเศษฟื้นขึ้นกลางสนามรบในโลกโบราณ ท่ามกลางเสียงศึกและคมดาบ เธอไม่มีวันยอมแพ้ เพราะคนอย่างเธอ…ไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว

เพราะความรักบังตาเลยทำให้เหม่ยอิงหลงเชื่อสามีทุกอย่างจนเกือบตายทั้งเป็น สวรรค์ !… ได้โปรดให้โอกาสเธอแก้ตัวอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ขอเป็นสะใภ้โง่งมให้ใครหลอกใช้ได้อีก

หลังจากที่โม่จื่อหรูถูกใครบางคนแย่งชิงร่างกายไปใช้ตามใจชอบนานกว่าสามปี เมื่อนางได้รับร่างกายของตนเองกลับคืนมาอีกครั้ง นางจะทำให้ทุกคนที่เคยดูถูกดูแคลนนางได้รู้ว่า ยอดสตรีเช่นนางได้หวนกลับคืนมาแล้ว!

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

หลี่เลี่ยงเฟิงแค่จะนำเสบียงไปมอบให้กับชาวบ้านในถิ่นทุรกันดาร แต่ดันมาโผล่ในอีกที่แบบงง ๆ ไม่พอแค่นั้น เป็นโสดมายี่สิบแปดปี ไม่เคยมีสามี แต่เธอกำลังจะมีลูก และกลายเป็นหญิงหม้ายในคราเดียวกัน ชีวิตบัดซบ!

เพื่อนสาวในแชตที่คิดว่าเป็นสาวน้อยน่ารัก คอยแลกเปลี่ยนปรึกษาปัญหาและให้กำลังใจกันด้วยถ้อยคำหวานๆ นุ่มละมุน แท้จริงแล้วก็แค่อวตารของหนุ่มโฉดท่านหนึ่ง…ไม่สิ สองท่านต่างหาก

ใบหน้าของเธอปรากฏอยู่ในความฝันของพวกเขาไม่เว้นคน..บางครั้งก็เปี่ยมสุข บางทีก็โศกเศร้า ยิ่งไปกว่านั้นในความเพ้อฝัน..ดวงตาสีรุ่งอรุณก็สบมองมาด้วย'ความรัก'จนชวนใจสั่น "—เราเคยพบกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่า?"

วันดีคืนดีแฟนเก่าอุ้มลูกมาหา บอกว่าเขาเป็นพ่อของลูก เขาใจดีรับเด็กเป็นลูกก็จริง แต่รับเธอไว้เป็นเพียงคู่ขาระบายความใคร่ด้วยความโกรธ ที่เธอทิ้งเขาไป...

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

ถ้ามัวแต่ให้อภัย แต่เมื่อไหร่จะได้แก้แค้นล่ะ

เป็นแค่เพื่อน แต่ตอนนี้อยากเลื่อนสถานะ