ผมตุย ผมเจอเทพ ผมโดนยัดระบบ ผมเกิดใหม่ และสุดท้าย...ผมกลายเป็นผู้หญิงซะงั้น

ไม่มีหรอกคำปงคำโปรย แบร่!

เธอเป็นแค่เด็กติดเกมที่ดันต้องไปรับบทเงือกน้อยสายซัพพอร์ตจาก ROV และดำดิ่งลงไปในทะเลของโลก One piece!!

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

เมื่อเสียงกริ่งแห่งโชคชะตาดังขึ้น บทกวีบทใหม่จึงเริ่มถูกขับขาน... ไม่ใช่ใน ฐานะผู้กอบกู้ หรือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ แต่ ในนามของ 'กวีพเนจร' ผู้ร้อยเรียง เวทมนตร์ผ่านท่วงทำนองและเรื่องราว แห่งตำนาน

สองปีก่อนแฮร์รี่ พอตเตอร์ถือกำเนิด ชายหนุ่มจากโลกที่ไร้เวทมนตร์ได้มาเกิดใหม่ในฐานะ ลูเชียน เอ็มริส สลิธีริน ทายาทสองตระกูลในตำนาน ด้วยความทรงจำจากอนาคตและความปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงโศกนาฏกรรมที่รออยู่

"ฉันเคยเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด… จนกระทั่งฉันตาย" การกลับชาติมาเกิดไม่ใช่ปัญหา แต่เกิดมาเป็นเด็กสาวในโลกที่เต็มไปด้วยฮีโร่เนี่ยนะ? สวัสดี ฉันคือ โกโจ ซากิ และเรื่องราวของฉันเพิ่งเริ่มต้น!

หญิงสาวนาม มิยะ เธอเป็นหญิงสาวไร้อัตลักษณ์ ที่น้อยคนบนโลกนี้จะมี มันทำให้เธอมักถูกคนรอบข้างมองว่าเป็นเพียงเเค่คนไร้ค่า เเต่อยู่มาวันนึง จู่ๆระบบพร้อมหน้าต่าง UI เเปลกๆเหมือนเกม ก็ได้โพล่ขึ้นมาซะงั้น

ภายใต้ภาพลักษณ์สดใสคือความลับดำมืดในอดีตที่เธอไม่อาจลืม ร่องรอยของบาดแผลในหัวใจยังคงตามมาหลอกหลอน เมื่อเส้นทางการเป็นฮีโร่เต็มไปด้วยขวากหนามมากมาย เธอจะมุ่งสู่แสงสว่างหรือถูกความมืดกลืนกินกันแน่?

ในโลกที่ ‘อาหาร’ คือทุกสิ่งทุกอย่าง การต่อสู้ของเหล่าเชฟไม่ได้วัดกันด้วยกำลัง แต่วัดกันที่รสชาติบนปลายลิ้น ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน...

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

จากอุบัติเหตุรักที่คาดไม่ถึง ห้าปีต่อมามีสาวงามมาปรากฏตัวในวันรับปริญญาของเขา และให้เด็กหญิงคนหนึ่งเรียกเขาว่าพ่อ...โชคดีที่เขามีระบบอัจฉริยะที่ทำให้เขาเป็นได้ทั้งซุปเปอร์แด๊ด และซุปเปอร์สามี

ได้ข้อเสนอให้เข้าไปในเรื่องมายฮีโร่อคาเดเมีย แต่ [เกิดข้อผิดพลาด ไม่สามารถดำเนินการสวมร่างได้ ] ห้ะ [ คำแนะนำ : โฮสต์ควรใช้ช่วงเวลาการรอเพื่อทำความคุ้นเคยกับจักรวาลเป้าหมาย] ในสภาพวิญญาณแบบนี้?

ดันเกิดใหม่มาอยู่ในโลกนินจา อีกทั้งยังเป็นแค่ตัวประกอบไม่มีบท งานนี้จะรอดหรือจะร่วงกัน

ผมน่ะ..ไม่สิ ฉันน่ะเพราะเข้าใจมากกว่าใครถึงเจ็บมากกว่าใครยังไงล่ะ ที่ยิ้มน่ะเพื่อที่จะปิดบังความจริงในใจ และฉันก็หวังว่า วันที่ฉันยิ้มออกมาอย่างสุดหัวใจจะมาถึงสักวันแต่มันคงเร็วกว่าที่คิด เพราะทุกคนไง

ริงโกะ อดีตเด็กสาวไร้ชื่อที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่ท่ามกลางโลกใบเล็กที่มืดมนและหนาวเหน็บ แต่หลังจากที่เธอได้มาเจอกับมิดไนท์ครั้งแรก วันที่เปลี่ยนชีวิตของเธอ และของมิดไนท์ไปตลอดกาล

“นั่งนิ่ง ๆ นะ ปล่อยให้ฉันดูแลเธอ” ใครจะไปเชื่อว่าคำพูดนี้จะหลุดออกมาจากปาก ‘ดาบิ’ วายร้ายที่ถูกเหล่าฮีโร่หมายหัว ฉันที่เป็นแค่หนึ่งในนักเรียนU.A.กลับได้รับความอ่อนโยนจากเขาซะงั้น นี่มันเรื่องบ้าอะไร!

ผู้ให้พรแก่อาหาร นั่นแหละคือฉายาของหญิงสาวผู้ที่โลกใบนี้ต่างก็เปิดต่างให้แก่เธอด้วยความเต็มใจ “พรนั้นไม่มีศีลธรรม มีแต่ผู้ใช้ที่จะกำหนดว่ามันจะกลายเป็นพระพร หรือคำสาป“