นางรักเขา แต่เขาไม่รักนาง ชาตินี้ตายอย่างโดดเดี่ยว โอกาสเลี้ยงลูกยังไม่มี ทว่านางได้ย้อนเวลากลับมา หากแต่บุตรสาวมีชะตาเป็นนางร้าย ชาติใหม่นี้ เถียนซูลี่ขอพาลูกหนีไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขก็พอ...

ตั้งแต่ข้าไม่ยอมเล่นตามบทนางร้ายที่ถูกกำหนดไว้ กลับดึงดูดพระเอก พระรอง ตัวร้ายให้มารายล้อมข้า ..นี่พวกท่านเข้าใจอะไรผิดหรือไม่ ข้าคือนางร้าย ..ไม่ใช่นางเอก ไยพวกท่านต้องมาวุ่นวายกับชีวิตนางร้ายเช่นข่า

‘ลี่หรูเฟิง’ นางร้ายแสนโง่งมในซีรีส์ นางสวยทว่าไร้สมอง เพราะความรักบังตาจึงยอมเป็นดาบให้พระเอก สังหารแม้กระทั่งตัวร้าย 'สามีตนเอง' ทว่าเมื่อสิ้นคุณค่า สิ่งที่นางได้รับตอบแทนนั้นกับเป็น ‘ความตาย’

สามปีแห่งการรอคอยจบลงด้วยหนังสือหย่า สามีกลับมาพร้อมสตรีในดวงใจ ในเมื่อได้โอกาสย้อนมาแก้ไข เหอฉิงเยี่ยนย่อมไม่มีวันเดินซ้ำรอยเก่า ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน เพราะผู้ที่ย้อนกลับมา…หาได้มีเพียงนาง!

หลี่ฮองเฮาปรารถนาเพียงการเป็นใหญ่เหนือผู้อื่น กระทั่งวันที่ตายจึงได้กระจ่าง ว่าแท้จริงแล้วนางก็เพียงคนโง่ที่อวดฉลาด ถูกผู้อื่นหลอกใช้จูงจมูกเท่านั้น...

เกิดใหม่เป็นเมียตัวร้ายที่มีจุดจบตายอนาถ เพื่อแก้ไข นางจึงเอาตัวเข้าแรก ใช้วิธีหญิงงามทำให้สามีเป็นคนดีไม่หาเรื่องตายให้นาง

ซูเซียงได้เข้ามารับบทนางร้ายไร้สมองในนิยาย ที่ทั้งโง่งม ทำทุกอย่างเพื่อความรัก จนต้องมาจบชีวิตอยู่ท้ายตำหนักในฐานะนางกำนัลอุ่นเตียง เพื่อมิให้เรื่องราวซ้ำรอยเดิม นางจะทำทุกอย่างเพื่อพลิกชะตาชีวิต!!

กลับมาเมืองหลวงครานี้ ข้าจะเป็นนางร้าย 8ปีก่อนถูกถีบหัวส่งไปเป็นตัวประกันต่างแคว้นจนได้ลูกติดมาหนึ่ง พวกเขายังกล้าส่งคนมาเรียกตัวนางอีกหรือ!ได้ ในเมื่อเรียกกลับมาแล้วก็จงยินดีรับของกำนัลจากข้าด้วยสิ

คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

คุณหนูใหญ่ชุนเยว่เล่อรับเคราะห์แทนน้องสาวหลับนอนกับพ่อค้าในงานเลี้ยง ผิดสัญญาหมั้นหมายกับองค์ชายรองตาบอด ต้องตบแต่งทันทีและออกจากเมืองหลวงไปพร้อมกับขบวนสินค้า ผู้ใดจะรู้ว่าสามีของนางคือพ่อค้าปลอม!

พวกเจ้าก็อยากแต่งเข้าจวนโหวแต่กลับหาว่าข้าใช้กลอุบาย ใต้หล้านี้มีคำว่ายุติธรรมที่ไหน อยากได้สิ่งใดล้วนต้องแย่งชิง หากเขามีสตรีในดวงใจจริงไยจึงรั้งเวลามาเนิ่นนานไม่ยอมแต่งงาน ขอเถอะ แพ้แล้วอย่าพาล!

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

ทุกคนคิดว่าลี่เซียนที่ถูกส่งมาเป็นบรรณาการแด่ฮ่องเต้หมิงเจิ้งต้องตาย เพราะใครต่างก็คิดว่าสตรีที่ฮ่องเต้หมิงเจิ้งต้องการคือพี่สาวของนาง ลี่เซียนก็ได้แต่เบะปากคอยดูนางจะเป็นสตรีที่ฮ่องเต้รักให้ได้!

ลู่เหยาอดทนต่อการถูกดูหมิ่นดูแคลนจากสามีอย่างเฉิงอี้มาถึงหนึ่งปีเต็ม ครั้งนี้ถึงขั้นพาหญิงอื่นมาเหยียบย่ำน้ำใจและฟาดหน้านางด้วยตั๋วเงินก้อนโต พร้อมเอ่ยปากไล่ แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือฟางเส้นสุดท้าย!

นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

นางเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณชายจากตระกูลใหญ่เช่นเขา ความสัมพันธ์รักสิบปีนี้จึงต้องจบลง แต่เมื่อนางกำลังจะเคยชินกับการไม่มี "เขา" เหตุใดเขาจึงต้องกลับเข้ามาในชีวิตของนางอีกครั้ง...

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

“สตรีไร้ยางอายที่เลือดเย็นเช่นเจ้า ผู้ใดจะไปรักลง!” ฉีหนิงหนี่ว์ยิ้มรับคำถากถางจากขาทองคำของพระเอกนิยายอย่างใจเย็น เกลียดนางนักใช่หรือไม่ ราตรีหนึ่ง เขาได้ตื่นขึ้นบนเตียงเดียวกับสตรีที่ชิงชังเสียแล้ว!

"ในยามที่ข้าสูญเสียแม้แต่สวรรค์ก็ยังไม่คิดจะช่วยข้า ยามนี้เมื่อข้ามีโอกาสทวงคืนอย่าว่าแต่สวรรค์จะห้าม แม้แต่นรกก็ขวางข้าไม่ได้" ครั้งหนึ่งนางรักจนถูกทำร้ายครั้งนี้เมื่อมีโอกาสหวนคืนนางจึงขอ 'ร้าย' ทวง