ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ แถมเป็นนางร้ายที่สามีไม่รัก แบบนี้ก็ต้องหย่าสิเจ้าคะ รออะไรอยู่! แล้วไปปลูกผักทำสวนให้ฉ่ำปอด! ข้าจะอยู่แบบสวยๆรวยๆเชิดๆ..ว่าแต่ข้าไปจ้างพ่อหนุ่มจอมซึนคนนั้นมาตอนไหนไม่ทราบ!

หรวนถังทะลุมิติมาเป็นสะใภ้เล็ก…ที่ไม่มีใครต้องการ! แต่เธอจะไม่ยอมเป็น “ของแถม” ที่ใครก็เหยียบย่ำอีกต่อไป! หรวนถังจะลุกขึ้นพลิกชะตา ล้างมลทิน และไขปริศนาการหายตัวของสามีก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป!

ความมหัศจรรย์นำพาทหารหน่วยรบพิเศษ ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวตระกูลเยี่ย ต่อมาตระกูลเจอวิกฤติ นางจึงอาสาออกรบเพื่อกู้ศักดิ์ศรี โชคดีที่นางไม่ได้มาลำพัง เพราะพี่น้องของนางต่างก็เป็นชาวทะลุมิติเช่นกัน

นางแค้นที่ชาติก่อนไร้สามารถ ตายในน้ำมือของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นครอบครัว แต่ชาตินี้นางจะทำให้คนพวกนั้นได้แต่เงยหน้ามองอยู่ที่ไกลๆแม้แต่พูดคุยกับนางยังไม่คู่ควรให้จงได้ !!

ใครจะคิดว่า จะต้องเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายตัวประกอบคนหนึ่ง ที่ตัดสินใจหอบเงินสินสอดหนี อยากจะบ้าตาย!! เรื่องราวคงวุ่นวายน่าดู อีกอย่างนิยายเรื่องนี้ก็จบแล้ว เธอจะเดินเรื่องต่อยังไงละทีนี้

เมื่อสวรรค์ผิดพลาด หญิงสาวจากศตวรรษที่ 21 จึงต้องมาใช้อายุขัยที่เหลืออยู่ในนิยายยุค 80 โชคดีที่สวรรค์ชดเชยให้ ด้วยการมอบ "ระบบ" ให้กับเธอ

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

หลี่หว่านชิงนักธุรกิจสาวทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ที่ถูกสามีเฮงซวยทอดทิ้งแล้วไง? หย่าแล้วชีวิตดีขึ้นร้อยเท่า จากเมียที่ถูกมองข้าม กลายเป็นเศรษฐีนีสุดเริ่ด และที่สำคัญ… สามีใหม่ของฉันดีกว่าเดิมล้านเท่า

ในชาติที่แล้วซูเยว่หลิงโง่งมยอมทำทุกสิ่งเพื่อให้สามีรัก จนชีวิตต้องจบลงอย่างน่าสมเพชกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนเฝ้ามองลูกสาวที่ถูกทอดทิ้ง เมื่อสวรรค์ให้โอกาส นางจึงตัดสินใจพาลูกสาวออกไปจากชีวิตบุรุษไร้หัวใจ

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!

ฟังเสียงร่ำไห้ของมารดามาตั้งแต่แบเบาะ วันนี้แหละข้าจะพาท่านแม่หนีไปบิดาใจร้ายให้ได้ แต่ทำไมยิ่งข้าพาหนี ท่านพ่อก็ยิ่งไล่ตาม แต่ท่านพ่อเอ๋ยสิ่งใดพลาดไปแล้ว ย่อมไม่หวนคืน "ท่านแม่สามีที่ดีคือสามีใหม่"

ชาติภพก่อนเหวินจื้อฮุ่ยหลงผิด มองคู่หมั้นตาบอดเป็นเพียงคนไร้ค่าทอดทิ้งเขาอย่างไร้ใยดี กลับไปฝากชีวิตไว้ในมือชายต่ำช้า ที่หลอกใช้เธอเพื่อผลประโยชน์ จนกระทั่งต้องเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายจึงได้รู้ว่าใครดี

ชาติที่แล้วนางเกิดเป็นนางร้าย แล้วชาตินี้จะหนีบทนางร้ายได้อย่างไร ฟ่านหนิงคิดว่าตนรักษาภาพลักษณ์ความร้ายตามบทได้เป็นอย่างดี แต่กลับมีบุรุษผู้หนึ่งไม่ยอมเป็นไปตามแผนของนาง คิดแล้วน่ารำคาญใจนัก

“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่

ทำไมครอบครัวนี้ต้องถูกกดขี่ ทั้งทำงานหนักข้าวปลากินไม่อิ่มท้อง คนเห็นแก่ตัวเช่นนี้มาเฟียสาวอย่างเธอจะไม่ทน เพล้ง! ผัวะ! ฉาด! 'ในเมื่อครอบครัวข้าไม่ได้กินอาหารดีๆ พวกเจ้าก็ไม่ควรที่จะได้กินเช่นกัน!'

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง

ตั้งแต่ข้าไม่ยอมเล่นตามบทนางร้ายที่ถูกกำหนดไว้ กลับดึงดูดพระเอก พระรอง ตัวร้ายให้มารายล้อมข้า ..นี่พวกท่านเข้าใจอะไรผิดหรือไม่ ข้าคือนางร้าย ..ไม่ใช่นางเอก ไยพวกท่านต้องมาวุ่นวายกับชีวิตนางร้ายเช่นข่า

จากกรรมกรออฟฟิศที่ปวดหลังทุกเดือน สู่นางร้ายอันดับหนึ่งผู้ร่ำรวย ในเมื่อสวรรค์ให้มีชีวิตที่ดีที่นี้ ใยข้าจะต้องเป็นนางร้ายตามบทให้ตายตอนจบด้วยเล่า มิสู้...นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่เฉย ๆ ยังจะดีเสียกว่า