โชคชะตาเหวี่ยง 'เกี้ยวจันทร์' กลับมาในชีวิตของ 'หิรัญ' อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่เขาไม่เคยเกลียดเธอน้อยลงแม้แต่วินาทีเดียว "จนกว่าจะถึงวันนั้น ก็ทุกข์ทรมานให้มากกว่าเดิม แล้วจะไปตายที่ไหนก็ไป"

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

เธอคือใคร…ผู้หญิงที่ One Night Stand กับผม…ผู้หญิงผมยาว สวย เซกซี่ และเร่าร้อนคนนั้น…เธอคือใคร?…

นางเป็นแค่องครักษ์ลับที่พลั้งมีสัมพันธ์กับผู้เป็นนายจนตั้งครรภ์ วันที่กำลังจะบอกความจริงกลับทราบเรื่องการแต่งงานของเขากับท่านหญิง ในเมื่อทายาทของนางรกหูรกตาทางเขา เช่นนั้นนางจะแกล้งตายแล้วหนีไปให้ไกล

เธอรักเขามาเป็นสิบ ๆ ปี ทำถูกอย่างก็เพื่อเขา แต่คนอย่างศาสตรามีหรือจะหันมาเหลียวเล แม้แต่ในวันแต่งงาน เขายังหยามเกียรติเธอโดยส่งสุนัขเข้ามาร่วมพิธีแต่งงานแทน!

วริษามืดแปดด้าน มารดาก็มาด่วนจากไป เลยต้องซุกหัวนอนในห้องเช่าเล็กเท่ารูหนู แต่จู่ ๆ ก็ได้พบทายาทอสังหาฯ ที่หลอกให้รักจนหมดหัวใจ จนมีลูกน้อยเป็น 'บุตรนอกสมรส' ที่เป็นส่วนเกินในชีวิตของบิดาผู้ให้กำเนิด

เจ็บใดเล่า จะเท่าการถูก 'หลอกให้รัก' มีสถานะเป็นแค่ 'ของเดิมพัน' และ 'ของเล่น' ไร้ราคา “พี่ดินไม่เคยรักวิวเลยเหรอ?” “ไม่เคยคิดจะรัก ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

ได้เจอ ได้ทำความรู้จัก กว่าจะได้รัก คิดว่าง่ายนักหรือไง

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

เมื่อโดนบดบังจากอะไรสักอย่างแสงอาทิตย์มักจะทำให้เกิดเงาในเวลาๆหนึ่ง แต่ทำไมธัญญ์ตะวัน ถึงได้เป็นเงาทุกเวลาไป.. เพราะอุบัติเหตุครั้งนั้น ทำให้คนที่ธัญญ์ตะวันรักที่สุดจากไป ทิ้งไว้เพียงความขื่นขม...

“ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ซะ อย่ายึดติดกับอะไรที่มันไม่ได้มีความหมาย” แววตาเธอระริกไหว “ฉันแค่เผลอ… แค่นั้นจริง ๆ อย่าคิดให้มันมากกว่านั้น”

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...