เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

“พี่ทอย...อย่าค่ะ...พี่อาร์ททำงานอยู่ข้างบนนะคะ”

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

ไม่หึง ไม่หวง ไม่มีสถานะ ระหว่างเรามันก็แค่เรื่องสนุก ๆ ...

หลงระเริงดีใจที่เขารับผิดชอบลูกในท้อง ยอมรับเมียไร้ศักดินาไม่สมศักดิ์ศรีของเขา แต่ที่ไหนได้...อยู่ก็ต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น ทนก็ต้องทนเพราะรัก กระทั่งความรักที่มีให้นั้นค่อย ๆ ลดลงจนไม่เหลือชิ้นดี...

'ใบหย่าและอิสรภาพ' คือสิ่งที่เธอมอบให้เขาตามต้องการ ส่วน 'ลูก' ในท้องคือเศษรักที่เขาเหลือไว้ให้เธอในวันที่จากลา

ไม่ใช่แค่ไม่รัก แต่ยังแกล้งให้ไปตาย เพตาถูกทำร้ายจนสมองเปลี่ยน ตื่นขึ้นมาเธอหย่าผู้ชายใจร้าย แล้วทวงเงินสามล้านที่เขาติดไว้ ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ทันที ส่วนชาตินี้พอที ไม่เอาแล้วสามีใจร้าย

‘แค่สนุกด้วยกัน ความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ ไม่ผูกมัด’ ใครจะรู้ว่าภายใต้ความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่านี้ มันมีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ในใจของเธอ และอาจจะรวมไปถึงหัวใจของไม้เอกด้วย

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

ภาคินแค่ต้องการใครสักคนมาเป็นโล่กำบังให้ตัวเอง เพื่อไม่ให้แม่จับแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อน และโล่กำบังอันนั้นก็มาตกอยู่ที่เด็กในบ้านอย่างลูกแก้ว

"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

เขาเข้าใจว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ ไม่ใช่ลูกบุญธรรมอย่างที่พ่อบอก เลยทำทุกวิถีทางเพื่อกีดกันเธอ จนทำให้เขากลายเป็นฝ่ายที่ต้องแต่งงานกับเธอแทน กระนั้นความใจร้ายของเขาก็ไม่มีท่าทีเบาบางลง จนเธอทนไม่ไหว..

     “คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว